tag:blogger.com,1999:blog-230664952012-01-31T13:46:36.581ZΤώρα να πώ, αγαπητό μου ημερολόγιο..? Μπα, όχι. Tres passeé.. Ας πω λοιπόν, οτιδήποτε άλλο!Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.comBlogger1181100tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-25483107320758946852011-12-30T16:06:00.004Z2011-12-30T16:15:58.711Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/-wmZP5t6GsG8/Tv3jb95ynZI/AAAAAAAAAaI/D7SiXh8mnDE/s1600/5211299763_3f63b9a291.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 266px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-wmZP5t6GsG8/Tv3jb95ynZI/AAAAAAAAAaI/D7SiXh8mnDE/s400/5211299763_3f63b9a291.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5691955573679103378" border="0" /></a>Μη τα ρωτάς γιατί σε σκέφτηκα.<br /></div><div style="text-align: center;">Απλά ήθελα να σου αφιερώσω ένα τραγουδάκι.<br />Αλλά καμία ευχή.<br />Για ότι είμαι, για αυτό που είμαι, σχεδόν όλα οφείλονται σε σένα.<br />Μετά απο πόνο πολύ, έρχονται τα καλά λένε για να σε ανταμείψουν.<br />Έτσι έγινε μάλλον, ήρθε η ώρα. Κι εγώ το φοβάμαι.<br />Αλλά θα το ζήσω.<br />Γιατί εγώ δεν είμαι εσύ.<br />Ευτυχώς.<br /></div><br />ΥΓ: Το τραγουδάκι σου λέγεται "γράμμα σε μένα". Χωρίς καμία ευχή. Έφυγες πια.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-2548310732075894685?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-33184600315806621042011-09-29T14:28:00.004+01:002011-09-29T14:40:38.847+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/-EyNAnLTLxAk/ToRzQt9CEHI/AAAAAAAAAZk/faOOxyDtJcs/s1600/images.jpg"><img style="display: block; margin: 0px auto 10px; text-align: center; cursor: pointer; width: 259px; height: 195px;" src="http://3.bp.blogspot.com/-EyNAnLTLxAk/ToRzQt9CEHI/AAAAAAAAAZk/faOOxyDtJcs/s400/images.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5657773762934870130" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">Τα βάζω με μενα. <br />Που δε βρίσκω χρόνο να σε σκεφτώ.<br />Και ξεχνάω το πόσο μου λείπεις.<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-3318460031580662104?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-37007766040110561822011-07-05T18:22:00.002+01:002011-07-05T18:31:50.842+01:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/-__yHV89CFTQ/ThNKDh-htmI/AAAAAAAAAYM/soFQQX6zsWE/s1600/memories.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 210px;" src="http://1.bp.blogspot.com/-__yHV89CFTQ/ThNKDh-htmI/AAAAAAAAAYM/soFQQX6zsWE/s320/memories.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5625921784036570722" /></a><div style="text-align: center;">Καμιά φορά διαβάζω κάπου αυτό το στίχο και χαμογελάω. </div><div style="text-align: center;"><i>" Έφτανε να χαμογελάς..."</i></div><div style="text-align: center;"><b>Ειρωνία</b>.</div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-3700776604011056182?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-11381580263531002712011-06-20T17:28:00.003+01:002011-06-20T18:24:04.920+01:00<div style="text-align: center;"><i>Δεν υπάρχει λογική απάντηση σε πολλά ερωτήματα.</i></div><div style="text-align: center;"><i>Δε μπορείς να εξηγήσεις γιατί ο έρωτας ζεί παθολογικά περί τον ένα χρόνο και μετά πεθαίνει, όπως επίσης ούτε γιατί μετά από κοντά δέκα, έρχεται μια μέρα που ξαναγεννιέται για να ζήσει στιγμιαία και να πεθάνει πάλι...</i></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><img src="http://3.bp.blogspot.com/-IuDRSNXoD50/Tf95VidfFCI/AAAAAAAAAXg/Df6ZtTg6JRM/s200/passion.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 166px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5620344270916359202" /></div><div>Χαθήκαμε με τη Βερόνικα. Με φάγαν οι δουλειές. Αυτό της έλεγα κάθε φορά που με έπαιρνε να τα πούμε. Να πούμε τα δικά μας. <i>Δε προλαβαίνω. Αλήθεια σου λέω. Δεν είναι ότι προτιμώ να δω κάποιον άλλο και όχι εσένα. </i>Έτσι της έλεγα, και άλλαζα θέμα. Καμιά φορά βγαίναμε να τα πιούμε, τάχαμου ότι ζούσαμε. Επιβιώναμε. Απλά. </div><div>Χθές είχε έρθει από το σπίτι. Α, ναι. Μετακόμισα. Σε πιο μεγάλο, από εκείνη τη γκαρσονιέρα στην ταράτσα μιας πολυκατοικίας που έμενα. Τώρα έχω και δωμάτιο για γραφείο. Που ποτέ δε κάθομαι. Έχω μεγάλο σαλόνι, και τραπεζαρία. Όλες κι όλες έχει έρθει 3 φορές. Χθές ήταν έκτακτη, πέρναγε από κάτω είπε. Φυσικά και χάρηκα που την είδα. </div><div>Ανοίξαμε ένα μπουκάλι παγωμένο κρασί, και αράξαμε στο μπαλκόνι. </div><div>- Ξέρεις, κατέβαινα τον μεγάλο δρόμο για το σπίτι σου, και είδα ένα αυτοκίνητο σαν του.. μου είπε και την διέκοψα γελώντας και λέγοντας...</div><div>- Χα, χα, ναι, και τώρα θα μου πείς ότι ήταν αυτός, γιατί αυτός έχει μόνο αυτό το αυτοκίνητο ε; χα,χα,χα..</div><div>- Ναι. Αυτός ήταν. Ναι. Και το αίμα μου πάγωσε.</div><div>Σοβάρεψα αμέσως. Αμέσως. Όπως και αν είχε λήξει εκείνη η σχέση, εκείνη την σεβόταν. Και τη σχέση τους και εκείνον. </div><div>- Αυτός σε είδε; τη ρώτησα. </div><div><br /></div><div><b>Η αφήγηση σταματάει εδώ. </b></div><div><br /></div><div>Προσπαθώ να φτιάξω μια ιστορία. Για το πως θα ήταν να τον δω μετά από χρόνια, που δε μιλάμε πια. Είναι η μόνη φορά που δε μπορώ να φανταστώ το τέλος της ιστορίας μου. Δεν ξέρω στην ιστορία μου οι ήρωες αν τελικά σταμάτησαν, αν βγήκαν απ΄το αυτοκίνητο, αν μίλησαν λίγο, αν μίλησαν πολύ, αν αγκαλιάστηκαν, για πόσο, αν τη φίλησε στοργικά, αν εκείνη ανταποκρίθηκε, αν αγαπήθηκαν ξανά έστω και στιγμιαία, ή αν ο ένας έκανε ότι δεν είδε τον άλλο και συνέχισαν την πορεία τους. </div><div>Δε μπορώ να φανταστώ τι θα γινόταν από όλα αυτά.</div><div>Και έτσι, δε μπορώ να γράψω ένα τέλος, μόνο και μόνο για την πληρότητα, χωρίς να το επιθυμώ. </div><div>Είναι ένα μονοπάτι που ακόμα δε μπορώ να σε παω.</div><div>Υπομονή. </div><div> </div><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-1138158026353100271?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-16746335022016646792010-11-29T21:07:00.005Z2010-11-29T21:17:57.604Z<div style="text-align: center;">Πρόσεχε μη πέσεις, πρόσεχε μη πέσεις, πρόσεχε μη πέσεις, πρόσεχε μη πέσεις, πρόσεχε μη πέσεις, πρόσεχε μη πέσεις, πρόσεχε μη πέσεις, πρόσεχε μη πέσεις, (....), πρόσεχε μη πέσεις, πρόσεχε μη πέσεις, πρόσεχε μη πέσεις, (...), πρόσεχε μη πέσεις.</div><div> </div><div><br /></div><div style="text-align: center;"><b>Κι εγώ τι έκανα???</b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div><img src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/TPQYG97ro3I/AAAAAAAAASE/2VzOgHxPWho/s320/24ea9590f50d0c97055b46ab667141a2.jpg" style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 224px; height: 320px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545083549183091570" /></div><div style="text-align: center;"><b>Πήγα κι έπεσα.</b></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><div><div><div><br /></div></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-1674633502201664679?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-82041819786021522622010-11-23T19:03:00.004Z2010-11-30T22:30:15.226Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/TPV63XDqVWI/AAAAAAAAASM/sFDSFq0mC8Y/s1600/6a00e5505bfd4c883301157113cbb4970c-500wi.jpg"><img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 256px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/TPV63XDqVWI/AAAAAAAAASM/sFDSFq0mC8Y/s320/6a00e5505bfd4c883301157113cbb4970c-500wi.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5545473607677400418" /></a><div><span class="Apple-style-span" style="font-family: arial, sans-serif; font-size: small; line-height: 15px; "><span class="Apple-style-span" style="font-family: Georgia, serif; line-height: normal; font-size: 16px; ">Αγαπημένες λέξεις.<div>Όχι βάση νοήματος ή υπονοήματος. </div><div>Βάση ήχου.. ίσως βάση αυτό του γαργαλήματος στο αυτί ή στη γλώσσα μου (άρα σίγουρα στον εγκέφαλό μου) όταν τις ακούω ή τις αναπαράγω. </div><div>Η λίστα μου είναι μεγάλη (ή και μικρή). Πάντως σίγουρα δεν είναι πεπερασμένη. Κάθε λίγο προσθέτω και μια ακόμα. </div><div>Τώρα δε τις θυμάμαι όλες. Αλλά σίγουρα μπορώ να θυμηθώ 3,4 αμέσως αμέσως, και να δεσμευτώ ότι κάθε φορά που είτε θα θυμάμαι είτε θα προσθέτω σε αυτό το σύνολο αγαπημένων λέξεων, μία ακόμη, να το αναφέρω στο μπλόγκ μου, με παραπομπή σε αυτό το πόστ, για να θυμάστε κι εσείς! </div><div>Βέβαια κάποιος θα μπορούσε να πεί ότι <i>με τον ρυθμό που γράφω εγώ τον τελευταίο και βάλε χρόνο, μάλλον μόνο λέξεις θα ποστάρω</i>... οπότε δε χανόμαστε! Κι εγώ το ίδιο θα έλεγα, οπότε κρίνετε με, άφοβα! </div><div><br /></div><div><span class="Apple-style-span"><b>Ταραταταααααααααααμ ταμ ταμ..</b></span></div><div><br /></div><div><b>Πρώτη λέξη:</b></div><div><span class="Apple-style-span">Καλειδοσκόπιο. </span></div><div>Και να την ακούω αλλά και να την λέω. Μάλλον περισσότερο να την λέω. </div><div>Μάλλον μου άρεσε από πάντα.. Όταν έμαθα πως λένε αυτό το φανταστικό παιχνίδι που έβλεπες μέσα "τον μαγικό κόσμο των νεραιδών".... :-)</div><div>Και στα αγγλικά, αμέ! Kaleidoscope. Με εκπλήσσει τώρα που παρατηρώ ότι στα αγγλικά το γράφουν με 1-1 σχεδόν αντιστοιχία (αναφέρομαι στο "ει" -> "ei" και όχι "e" ή "i").</div><div><br /></div><div><b>Δεύτερη Λέξη: </b></div><div><span class="Apple-style-span">Equilibrium.</span></div><div>Αυτή η λέξη μου αρέσει να την διαβάζω και να την λέω από μέσα μου να την ακούω εγώ από τον εαυτό μου. Τώρα που το σκέφτομαι δε ξέρω.. Προβληματίζομαι λίγο... Σου έχει τύχει εσένα να σου αρέσει αυτή η ανωμαλία με τις λέξεις?? Να τις διαβάζεις από μέσα σου (σιγανή ανάγνωση) και να τις φωνάζεις στον εγκέφαλό σου για να τις ακούσεις??? (Εδώ κάπου να σημειώσω πως αν με διαβάζει κανένας γιατρός, αν έχω πρόβλημα ας επικοινωνήσει διακριτικά μαζί μου. Μόνο σοβαρές προτάσεις.)</div><div>Η σωστή και ολοκληρωμένη εκδοχή αυτής της αγαπημένης μου λέξης είναι η εξής: economic equilibrium. Το τι σημαίνει... ακόμα το ψάχνω... Την διάβασα σε ένα paper πέρσυ το Σεπτέμβρη (του 2009) όταν έγραφα το proposal για το διδακτορικό μου. </div><div><br /></div><div><b>Τρίτη Λέξη:</b></div><div><span class="Apple-style-span">Ψιμυθιολόγος.</span> </div><div>Χα! Το ξέρω ψάρωσες. Κι όμως σου είναι πολύ γνωστή λέξη.... αλλά στον εξελληνισμό της αγγλικής βερσιόν της! Ναι, ναι... Είναι η ελληνική λέξη της, πολύ γνωστής σε όλες μας, λέξης "μακιγιεζ"! </div><div>Την ανακάλυψα μια φορά στους τίτλους τέλους μιας σειράς.. και την πέταγα που και που, έτσι για να πουλήσω κουλτούρα.. χρόνια τώρα.. Και για χρόνια τώρα.. την λέω λάθος! Αν με ακούσετε λοιπόν ποτέ να λέω για "αψιμυθιολόγους".... κοροιδέψτε με ;-)</div><div><br /></div><div><b>Τέρταρτη Λέξη:</b></div><div><span class="Apple-style-span">Τζιμπρίλ Σισε! </span></div><div>Λατρεύω να την λέω! Λατρεύω!!!!! Καμία σχέση με το ποδόσφαιρο ή τον ποδοσφαιριστή. Καμία σας το υπόσχομαι... Αλλά... Λατρεύω να ακούω τον εαυτό μου δυνατά, να λεει ΤΖΙΜΠΡΙΛ ΣΙΣΕ! :) :) :) :) :) </div><div><br /></div><div>Τα φιλιά μου! </div></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-8204181978602152262?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-61677778995950427432010-11-23T18:58:00.003Z2010-11-30T07:46:12.397Z<b>Ε, και?</b><div><br /></div><div><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-6167777899595042743?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-51042424242716245232010-08-30T20:22:00.005+01:002010-08-30T21:08:28.198+01:00<div><div><div><b>Ερώτηση 1 (η περιέχουσα σπόντα) :</b> Γιατί ακούω σήμερα συνέχεια "Καλή Σαιζόν"? Στα ραδιόφωνα, στο γραφείο, στο σπίτι... Επειδή, δηλαδή, έτυχε και ο επόμενος μήνας που λέγεται Σεπτέ<b>Μ</b>βρης (και ΟΧΙ Σε<b>Μ</b>τέβρης), ξεκινάει στα μέσα αυτής της εβδομάδας? Γιατί να μη λένε σήμερα που είναι Δευτέρα (30/08) "Καλή Εβδομάδα" και την Τετάρτη (01/09), πολύ ευχαρίστως και δοκίμως, "Καλή Σαιζόν"? </div></div></div><div><br /></div><div><b>Ερώτηση 2 (η γεννημένη στη Ρώμη τον Ιανουάριο, ή αλλιώς η ακόμη αναπάντητη) :</b> Στα Ιταλικά μάθαμε το zucchini, panini,vicini, gattini... Διερωτηθήκαμε όμως... Το <b>ΠΙΠΙΝΙ</b>, είναι κι αυτό Ιταλική λέξη?????? (και μετά προκύπτουν κι άλλες ερωτήσεις.. τι γίνεται με την μπριγιαντίνη? Με την αιμοσφερίνη? Για να μη ρωτήσω για τον Σωτήρη Νίνη!!!) </div><div><br /></div><div> </div><div><b>Ερώτηση 3 (η εγκληματική) :</b> Το Κουνούπι Τίγρης, προερχόμενο από την Αφρική, αφού πέρασε από Αθήνα, γιατί προτίμησε Θεσσαλονίκη? Το έχει διερευνήσει αυτό ο Υπερνομάρχης?</div><div><br /></div><div><b>Ερώτηση 4 (η χιλιοειπωμένη) :</b> Γιατί όταν τελειώνει ο μισθός μένει τόσος πολύς μήνας????</div><div><br /></div><div><b>Ερώτηση 5 (η καλλιτεχνική) :</b> <span class="Apple-style-span" style="color:#FF0000;">Γιατι, το τραγούδι αυτό, πάντα να λέει "δε μπορώ"?</span> <span class="Apple-style-span" style="color:#FFFF33;"><b>Γιατί δεν έρχεσαι ποτέ όταν σε θέλω? </b></span><span class="Apple-style-span" style="color:#33CC00;">Γιατί με τυρρανάς? </span>Και φυσικα... <span class="Apple-style-span" style="color:#993399;"><b>Γιατί τα πεντοχίλιαρα δεν είναι πετσετάκια????</b></span></div><div><br /></div><div><br /></div><div><img src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/THwOJAG_lbI/AAAAAAAAAQ0/AzfZn8oPlqY/s320/words,answers,billboard,google,message,photography-9dcaa3632eca3d0c7c74cf1af069f018_h.jpg" style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 320px;" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5511295591805588914" /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><br /></div><div><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">Διαπίστωση, η μία και μοναδική :</span></b></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-5104242424271624523?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-70231721885384233472010-08-23T21:02:00.005+01:002010-08-25T11:24:05.386+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/THTsGl4_7sI/AAAAAAAAAQs/xkWxk3f_aNo/s1600/1540561267159869.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/THTsGl4_7sI/AAAAAAAAAQs/xkWxk3f_aNo/s320/1540561267159869.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5509287842175512258" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; color: rgb(0, 153, 0);"><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" >Κι όμως.<br />Ακόμα ένα Σεντόνι.<br />Πότε θα ξεσκεπαστώ??????</span><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-7023172188538423347?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-73665385046042111512010-07-13T19:00:00.006+01:002010-07-13T19:31:41.560+01:00<img style="float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 217px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/TDywIoU3cOI/AAAAAAAAAQk/17sHNyySkbo/s320/WEIRDO_SP.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5493459307795542242" /><span class="Apple-style-span" style="-webkit-text-decorations-in-effect: none; "><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/TDywIoU3cOI/AAAAAAAAAQk/17sHNyySkbo/s1600/WEIRDO_SP.jpg"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#000000;">Δεν είναι ότι δε θέλω.</span></b></a><b> </b></span><b>Ούτε ότι δεν έχω χρόνο.</b><div style="text-align: justify;"><b>Είναι ότι, οτιδήποτε και να γράψω το σβήνω γιατί δε μου ("<i>με</i>", για τους εκ Θεσσαλονικης αναγνώστες) αρέσει. </b></div><div style="text-align: justify;"><b>Κάθε βράδυ βγαίνω έξω (εντάξει σχεδόν κάθε, αλλά υπάρχουν και εβδομάδες που είναι κάθε). </b></div><div style="text-align: justify;"><b>Με αυτούς τους ρυθμούς θα έπρεπε να έχω εκατομμύρια ιστορίες να σας πώ.... </b></div><div style="text-align: justify;"><b>Αν όχι δικές μου (πραγματικές), σίγουρα επιρρεασμένες από κάτι που έιδα, άκουσα... </b></div><div style="text-align: justify;"><b>ΚΑΤΙ τελοσπάντων που να θέλω να το αναπαράγω είτε αυτούσιο είτε μετά από επεξεργασία. </b></div><div style="text-align: justify;"><b>Κι όμως. </b><b>Τιποτα. </b><b>Τ- Ι- Π- Ο- Τ- Α. </b><b>Κι αυτό μη νομίζεις. Εκ παραδρομής θα γλυτώσει το σβήσιμο.</b></div><div style="text-align: justify;"><b>Μπορεί κάποιος να μου πει τι φταίει????? </b></div><div style="text-align: justify;"><b><span class="Apple-style-span" style="color:#FF0000;">Θα εκτιμηθεί ιδιαιτέρως. </span></b></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-7366538504604211151?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-12901015172243850022010-06-03T19:39:00.005+01:002010-07-12T21:25:19.448+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/TDtsDJ_lH2I/AAAAAAAAAQc/9nIdv4g_e3I/s1600/071204absence.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 210px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/TDtsDJ_lH2I/AAAAAAAAAQc/9nIdv4g_e3I/s320/071204absence.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5493102971986452322" /></a><div style="text-align: center;">Έφηβος. Ενήλικας. Γυναίκα. </div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-1290101517224385002?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-89380637224460726672010-03-22T11:29:00.003Z2010-03-22T15:14:56.021Z<div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">Είναι ακριβώς όπως θα περιέγραφε ένας άντρας την καθημερινότητά του. </span><br /><span style="font-weight: bold;">Γιαυτό αξίζει να δώσουμε τον χώρο που αξίζει σε αυτό το σχόλιο του Ν1k0s:</span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/S6eJJU6TrOI/AAAAAAAAAQQ/PXox1WwnoII/s1600-h/DvK__married_couple_by_punk_LUV.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 276px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/S6eJJU6TrOI/AAAAAAAAAQQ/PXox1WwnoII/s320/DvK__married_couple_by_punk_LUV.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5451476667280370914" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-style: italic;">Ο αντρας σηκωνεται ο κακομοιρος απο τα χαράματα για να πάει δουλεια ένω η γυναίκα ακομα κοιμαααααααται.... Μέσα στη μέρα δεχεται 2-3 ή και περισσοτερα τηλεφωνα απο εκείνη για να τον ζαλίσει με κουτσομπολίά του γραφείου ή με το οτι ο προιστάμενος της ύψωσε λίγο παραπάνω την φωνή σήμερα... Φυσικά ο αντρας είναι αυτός που θα γυρίσει τελευταίος στο σπίτι καθώς η μια ώρα που χαράμισε στο τηλέφωνο νωρίτερα έφερε τα πάνω κατω με τις εκκρεμότητες του στο γραφείο. Σπίτι θα βρει την μανδάμ στον καναπέ να ρωτάει επίμονα "Που θα πάμε απόψε;;; Δεν πιστεύω να μην κανονισες κάτι;;;". Εκεινος θα της εξηγεί οτι ειναι βραδιά Champions League και όλη η παρέα θα μαζευτεί σπίτι του Μάριου. Τοτε είναι που η άλλη παθαίνει υστερία και αρχιζει τις φωνές και τα κλάμματα που συνέχεια την παραμελεί για τους φιλούς του... Με τα πολλά τα ξαναβρίσκουν άλλα φυσικά ο αγώνας έχει πια τελειώσει. Εκεινος θα άραζε να δει τα στιγμιότυπα του βάζελου αλλα ακόμα και τότε η αλλη θα ήθελε να την έχει αγκαλία και να της απαντάει κάθε 10 λέπτα αν την αγαπάει και πόοοοσο... Η κοπέλα θα αποκοιμίόταν στο τέλος και ο ήρωας μας ούτε καν sex δεν θα απολάμβανε εκεινο το βράδυ....</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-8938063722446072667?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-31689227345619963272010-03-07T22:49:00.004Z2010-03-07T23:27:05.590Z<div style="text-align: center;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/S5QylEVLS5I/AAAAAAAAAQI/dZs8ecebjeA/s1600-h/20090413124313.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 240px; height: 200px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/S5QylEVLS5I/AAAAAAAAAQI/dZs8ecebjeA/s320/20090413124313.jpg" border="0" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5446033461796883346" /></a><div style="text-align: center;"><b>Εγώ τώρα θα κοιμόμουν στην αγκαλιά σου κι εσύ θα έβλεπες Αθλητική Κυριακή.</b></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">Το πρωί θα ξυπνούσες πρώτος και θα προσπαθούσες να μην κάνεις θόρυβο γιατί εγώ ξυπνάω λίγο αργότερα, παρόλο που έχω κοιμηθεί πιο νωρίς. Όπως κάθε φορά έτσι και αυτή εγώ θα καταλάβαινα ότι φεύγεις από το κρεβάτι και θα ξύπναγα τρομαγμένη, αλλά εσύ θα με καθησύχαζες ότι απλά φεύγεις για να πας στη δουλειά. Εγώ θα σε φιλούσα τρυφερά και θα ανησυχούσα μέχρι να πας στη δουλειά επειδή οδηγείς μηχανή. Μετά από καμια ώρα θα σηκωνόμουν κι εγώ να ντυθώ για το γραφείο. </div><div style="text-align: center;">Το μεσημέρι θα σε έπαιρνα τηλέφωνο να δω τι κάνεις, να σου πω πως παει μέχρι τώρα η μέρα μου, και να σε ρωτήσω αν έχεις καμία υποψία για το τι να κάνουμε το βράδυ. Εσύ θα μου έλεγες "ότι θέλεις" και εγώ θα έπρεπε να περάσω το διάλλειμα για φαγητό, σκεπτόμενη τι έχω όρεξη να κάνουμε σήμερα. Καμια ώρα πριν σχολάσω θα σε ξαναπαιρνα τηλέφωνο. Έτσι, αυτή τη φορά. Χωρίς λόγο. Αν αναφερόταν το θέμα του τί θα κάνουμε το βράδυ, μπορεί να σου γκρίνιαζα λίγο που "δε βρίσκεις ποτέ εσύ κάτι να κάνουμε", αν όχι, θα σου γκρίνιαζα όταν θα σε έπαιρνα πάλι τηλέφωνο επειδή θα είχα σχολάσει και θα γυρίζα σπίτι να σε ρωτήσω εσύ τι ώρα θα γυρίσεις περίπου.</div><div style="text-align: center;"> Όταν θα ερχόσουν σπίτι, πάντα θα σε περιποιούμουν αν πεινούσες ή αν ήσουν κουρασμένος.</div><div style="text-align: center;">Και μετά θα γκρίνιαζα. Λίγο. Γιατί ούτε κι εγώ ήξερα τι ήθελα να κάνουμε για βράδυ. </div><div style="text-align: center;">Στο τέλος όμως θα σε αγκάλιαζα και θα έμενα εκεί για πολλή ώρα χωρίς να μιλάω, κι εσύ θα ευχαριστιόσουν τα αθλητικά στην τηλεόραση. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-3168922734561996327?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-88357699870585253852009-09-30T18:09:00.007+01:002009-10-12T21:29:26.389+01:00<div style="text-align: justify;">... είπε και μετά μου χαμογέλασε γλυκά. Αυτό το χαμόγελό της σήμαινε την επικρότηση της στην απόφασή μου.. Αν και νομίζω ότι με τον τρόπο της η Βερόνικα μου είχε πει τη γνώμη της πριν πάρω την τελευταία μου αυτή απόφαση την οποία αποκλειστικά της ανακοίνωνα εκείνο το απόγευμα.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;">Μου έβαζε για μια ακόμη φορά τα ρούχα στη βαλίτσα, και μου έλεγε να πάω. <a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/StOQ6tQ7H_I/AAAAAAAAAPs/EEQepyFIQxw/s1600-h/Summer_Wine_by_kousmas+3.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 145px; height: 348px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/StOQ6tQ7H_I/AAAAAAAAAPs/EEQepyFIQxw/s320/Summer_Wine_by_kousmas+3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391812517150007282" border="0" /></a>Να φύγω από την ρουτίνα μου, μέσα στην οποία για πρώτη φορά είχα τόσο πολύ βολευτεί. Και δεν ήθελα, και φοβόμουν να αφήσω.. Κάποτε είχα τσακωθεί πολύ με τον τότε φίλο μου για αυτό.. Δεν ήθελε λέει να ξεβολευτεί από τη ρουτίνα του και εγώ νευρίαζα!!! Μου φαινόταν τόσο αστείο για έναν νέο άνθρωπο να μην αναζητά προκλήσεις στη ζωή του.. Και φυσικά τότε θεωρούσα τον εαυτό μου μια πρόκληση σε εκείνον, μια πρόκληση που δε μπορούσα να παραδεχτώ ότι δε τον προκαλεί.. Όπως και πολλά άλλα που μια γυναίκα ζητάει από τον σύντροφό της. <span style="font-style: italic;"><<Αυτό το "συνέχεια μαζί" που θέλει, δε το μπορώ... >></span>, μου εκμυστηρεύτηκε ένας συνάδελφος μου μια φορά που μιλούσαμε για τις σχέσεις μας.. Η πιο ειλικρινής συμβουλή που του είχα δώσει τότε είναι οτι έτσι είμαστε όλες. Όλες. Και αν υπάρχει μια γυναίκα που δεν είναι έτσι, να σηκώσει το χέρι ψηλά για να την χειροκροτήσουμε. Όλες έτσι είμαστε. Απλά μερικές από εμάς, είναι αρκετά έξυπνες για να το κρύψουν. Όπως καταλάβατε εγώ δεν ήμουν από αυτές, και έτσι χωρίσαμε. Αλλά νομίζω πλατειάζω....<br /><br />Είχε έρθει από το σπίτι να κάνουμε το γνωστό απολογισμό των αποφάσεων μετά το τέλος του καλοκαιριού και να θέσουμε νέους στόχους όπως κάνουμε κάθε χρόνο.. Εγώ θέλοντας να παρατείνω αυτό το ραχατιλίκι που ονομάζω <blockquote>"Κατάσταση: Λέω σε όλους, αφήστε με τώρα διαβάζω!! αλλά στην πραγματικότητα δεν κάνω τίποτα απλά περνάνε έτσι οι ώρες κι εγώ παράγω το καλύτερο δυνατό που μπορώ με πολύυυυυυυ αργούυυυυυς ρυθμούς, μεγαλοποιώντας το βαθμό δυσκολίας στους άλλους για να μπορέσω να εξηγήσω το γιατί μου πήρε τόσο πολύ να το ολοκληρώσω"</blockquote>της έλεγα ότι ακόμα καλοκαίρι είναι καί οτι πρίν από λίγο κολυμπούσαμε, κυριολεκτώντας!<br /><br />Εκείνη τη φορά όμως είχα να της πω. Ήθελα να της ζητήσω με βοηθήσει να ξεπεράσω τ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/StOQeLXdnzI/AAAAAAAAAPk/Fj2kchKVJis/s1600-h/Summer_Wine_by_kousmas-2.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 156px; height: 364px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/StOQeLXdnzI/AAAAAAAAAPk/Fj2kchKVJis/s320/Summer_Wine_by_kousmas-2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391812027014291250" border="0" /></a>ο φόβο μου. Να αρπάξω την ευκαιρία και να φύγω. Να πάω. Να ζήσω εκεί. Να δουλέψω εκεί. Έστω και για το πεπερασμένο του χρόνου που μου προσέφεραν. Δεν ήταν λίγο, αλλά ούτε και πολύ. Ήταν ότι έπρεπε. Παρόλαυτά εγώ φοβόμουν... Και δε μπορούσα να το καταλάβω! Όσο και αν το σκεφτόμουν δε μπορούσα ακόμα να καταλάβω το γιατί.<br />Η Βερόνικα είχε έρθει για αυτό. Γιατί κάθε φορά ήξερα ότι θα μου πει αυτό που θα μου ανοίξει τα φτερά να πετάξω. Είτε πέρα μακριά... είτε προς το γυρισμό μου...<br />Χρειαζόμουν την αποφασιστικότητά της.<br />Αυτό που μου είπε ήταν... <span style="font-style: italic;">Κλείσε τα μάτια σου και δες τον εαυτό σου. Ναι. Αυτόν που ήσουν. Μη μου λές οτι άλλαξες. Αυτό είσαι και τώρα. Απλά φοβάσαι να το πιστέψεις. Κάνε στον εαυτό σου την ερώτηση αν θέλει να το κάνει, αν τολμάει. Όχι.. όχι σε αυτόν που τώρα φοβάσαι να τον εκθέσεις.. Στον άλλο.. τον παλιό.. Τον πληγωμένο. Σε αυτόν που υπερεκτέθηκε στις αποφάσεις της τόλμης του. Σε αυτόν. Που κάθε βράδυ σου λέει ότι σήμερα ήταν μια υπέροχη μέρα αλλά εσύ φοβήθηκες να τη ζήσεις, και σε βάζει σε σκέψεις. Σ</span><span style="font-style: italic;">ε αυτόν που προσπαθείς να κλειδώσεις μέσα βαθειά για να μην πληγώσει το καύκαλο αυτό που έχεις γίνει για να τον προστατεύσεις. Σε αυτόν τον εαυτό να ρωτήσεις αν θέλει να το κάνει. Σε αυτόν. Που πληγώθηκε και έγινε χίλια κομμάτια. Και ζήτησε την αγκαλιά όλου του κόσμου για να μπορέσει να μαζευτεί...</span><br />Αυτό μου είπε και μετά μου αράδιασε όλους τους στόχους στις για τον χειμώνα που έρχεται.<br /><br /><br />Μετά από δυο μέρες ξαναήρθε σπίτι μου. Δε με ρώτησε. Ήξερε. Είχε φέρει μ<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/StOQHSEHeQI/AAAAAAAAAPc/SDsCJ5O_lDE/s1600-h/Summer_Wine_by_kousmas+1.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 159px; height: 346px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/StOQHSEHeQI/AAAAAAAAAPc/SDsCJ5O_lDE/s320/Summer_Wine_by_kousmas+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5391811633675204866" border="0" /></a>αζί της το αγαπημένο μας album εδώ και πολλά χρόνια.. <span style="font-weight: bold;">New Beginning-Tracy Chap</span><span style="font-weight: bold;">man.</span><span style="font-weight: bold;">.</span> Μας συντροφεύει με τα τραγούδια της σε κάθε ταξίδι. Σε κάθε αλλαγή μας..<br />Όταν κλείσαμε και τις 2 βαλίτσες κάτσαμε πάνω τους και τραγουδήσαμε "Baby just gimme one reason, oh gimme one reason to stay"...<br />Πίναμε Τζιν με Σόδα, με το καλαμάκι..<br />Αφού χορεύαμε στους blues ρυθμούς του τραγουδιού, της λέω:<br />"<span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">Ξέρεις, δε χρειάστηκε να τον ρωτήσω... Φώναξε τόσο δυνατά που δε μπο</span></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">ρούσε να κρύβεται άλλο... Αυτά είναι τα νεα μου σήμερα.. Δεν είναι ωραία</span>?</span>"<br />Κι εκείνη, με εκείνο το εκνευριστικό χαμόγελο που πάντα το έχει όταν ξέρει ότι έχει δίκιο, μου απάντησε...<br />"<span style="font-style: italic; font-weight: bold;">...Δεν είναι ωραία. Είναι μοναδικά!</span>"</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-8835769987058525385?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-4486501750070195462009-08-19T14:51:00.003+01:002009-08-19T14:53:36.254+01:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SowDmqAvtfI/AAAAAAAAAPM/vWqDNLldzcI/s1600-h/DSC06046.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 245px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SowDmqAvtfI/AAAAAAAAAPM/vWqDNLldzcI/s320/DSC06046.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5371672418193487346" border="0" /></a><br />Χωρίς σχόλια<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-448650175007019546?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-53934541919361954982009-08-13T09:56:00.006+01:002009-08-13T14:46:34.270+01:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SoPmDDd8O5I/AAAAAAAAAPE/me55RticNrc/s1600-h/170114212_e04ad38273.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 320px; height: 257px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SoPmDDd8O5I/AAAAAAAAAPE/me55RticNrc/s320/170114212_e04ad38273.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5369388120900647826" border="0" /></a>Κι εκεί που κάθεσαι στο σπίτι σου, έχεις γυρίσει απο το γραφείο έχεις φάει και δε ξέρεις τι να κάνεις γιατί είναι almost 15αύγουστος, σκέφτεσαι να δεις ποιοί άλλοι από τους φίλους σου βιώνουν ακριβώς το ίδιο συναίσθημα.<br /></div><div style="text-align: justify;"><div style="text-align: justify;">Μετά από μερικά τηλέφωνα διαπιστώνεις ότι μαζεύεται ένα σεβαστό σύνολο ανθρώπων που επέλεξαν να πάνε διακοπές τον Ιούλιο ή που θα φύγουν μετά το 15αύγουστο γιατί "<span style="font-style: italic;">ο πανζουρλισμός δεν παλεύεται πλεόν</span>" ή που την πάτησαν και δε πρόλαβαν να ζητήσουν άδεια φέτος... Άλλοι το έλεγαν ψιλογκρινιάζοντας, άλλοι συνειδητοποιημένοι, άλλοι αφηρημένοι...<br />You are not alone, σκέφτεσαι.. Και έτσι σου έρχεται η ιδέα. Μπορεί να μην είδες την Πανσέληνο σε κάποιο νησάκι με το amore, μπορεί να μην είσαι σε κάποιο μπαράκι δίπλα στη θάλασσα, μπορεί να μην μπορείς να δεις το ξημέρωμα γιατί την άλλη μέρα ξυπνάς στις 8, αλλά.... η Αθήνα τη νύχτα είναι πάντα γοητευτική. Με παρέα ή χωρίς.<br />Για σήμερα επιλέγεις το "χωρίς". Το έχεις ξανακάνει άλλωστε. Το ξέρεις ότι το ευχαριστιέσαι μερικές φορές καλύτερα έτσι...<br />Όχι. Χωρίς ησυχία στο αυτοκίνητο. Με μουσική. Με πολλή μουσική.<br />Και με μια φωτογραφική παραμάσχαλα. <span style="font-style: italic;">Σκέφτεσαι ότι θα ήθελες να βγάλεις φανταστικές φωτογραφίες. Να μπορείς μετά να τις φορέσεις στους τοίχους του σπιτιού σου! Δε σε νοιάζει που η φωτογραφική μηχανή σου δεν έχει τόσο μεγάλες δυνατότητες.. Εσύ πιστεύεις ότι μπορείς.</span><br />Μαγεύεσαι από το πόσο πολύ μικραίνουν οι αποστάσεις όταν η Αθήνα είναι άδεια. Τραγουδάς ένα τραγούδι που παίζει στο ραδιόφωνο και χωρίς να το καταλάβεις έχεις βρεθεί στη γέφυρα του Καλατράβα.<br /><span style="font-style: italic;">Κάποτε πέρναγες κάθε πρωί από εκεί και είχες ονειρευτεί να είσαι εκει πάνω και να τραβάς φωτογραφίες τα αυτοκίνητα που περνούν από κάτω δίνοντας την άισθηση των ηλεκτρονίων στο φακό, λόγω της ταχύτητας. Ίσως κάποια άλλη φορά...</span><br />Συνεχίζοντας, σκέφτεσαι να κάνεις κάτι διαφορετικό για σήμερα. Να χαθείς. Να εξερευνήσεις συνοικίες. Έτσι άδειες. Χωρίς να φοβάσαι τις κόρνες και το άγχος του πίσω σου που βιάζεται.. Γειτονιές που δε ξέρεις. Και που ποτέ ο δρόμος σου δε σε έβγαλε προς τα εκεί. Και με την πρόκληση να βρείς το δρόμο προς το σπίτι σου μόνο με τη διαίσθηση...<br />Και το κάνεις...<br />Παρατηρείς κόσμο στους δρόμους.. βρίσκεις γειτονιές που τα παιδιά ακόμα παίζουν έξω στη γειτονιά.. Πόσο εντύπωση σου κάνει αυτό! Η δική σου γειτονιά που κάποτε είχε τόσα παιδιά, μαζί με σένα, να παίζουν στην "αυλή" τώρα είναι άδεια και τα πεζοδρόμια που κάποτε ήταν γεμάτα παιδιά, τώρα είναι γεμάτα αυτοκίνητα. Χάνεσαι λίγο σε αυτή τη σκέψη και μετά επανέρχεσαι γιατί είσαι σε ένα φανάρι που μια παρέα νεαρών προσπαθεί να σου καθαρίσει το παρμπρίζ, ή να σου πουλήσει χαρτομάντηλα, ή να σου πουλήσει λουλούδια ή χάρτες ή ανεμιστηράκια για τη ζέστη... Δύσκολοι καιροί για πριγκίπισσες και έτσι παίρνεις ένα πακέτο χαρτομάντηλα.<br />Αυτό που σου τη δίνει είναι που έχασες το τραγούδι που έπαιζε εκείνη την ώρα το ραδιόφωνο και ήθελες να το τραγουδήσεις μαζί με τους Kings of Leon....<br /></div><span style="font-style: italic;">Youuuuuuu, your sex is on fireeeeeee</span><br /><span style="font-style: italic;">And youuuu, your sex is on fireeeeeeee</span><br /><span style="font-style: italic;">Consumed with what's to transpiree</span><br /><div style="text-align: justify;"><br />Δε το βάζεις κάτω όμως. Κλείνεις το ραδιόφωνο παίρνεις το δρόμο προς το σπίτι σου. Τραγουδώντας.....<br /></div><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-5393454191936195498?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-65873374430834932242009-08-03T12:00:00.006+01:002009-08-03T13:37:07.540+01:00Ξύπνησα πρωί πρωί...<br /><br />(Ναι η αλήθεια είναι ότι είχα ξενυχτήσει και το προηγούμενο βράδυ και το προ-προηγούμενο και το προ-προ-προηγούμενο. Αλλά δε με ενδιέφερε ιδιαίτερα αυτό.. Πρώτα ζούμε και μετά σκεφτόμαστε, έτσι δεν είναι?!)<br /><br />Άνοίξα το γκρί σάκο και έβαλα μέσα:<ul><li>Την, καθιερωμένη πια, φούξια πετσέτα,</li><li>Τη σκηνή και το sleeping bag (ή <span style="font-style: italic;">σλίπι μπάνκ</span>, που το λέει η μανούλα μου στην εξής ατάκα που λέει πάντα, όταν της λέω ότι θα φύγω για κάμπινγκ "<span style="font-style: italic;">όταν εγώ με τον πατέρα σου, τότε εκείνη την εποχή, είχαμε σλιπι μπάνκ....</span>" θέλοντας να μου πει στην πραγματικότητα "<span style="font-style: italic;">μην παίρνεις και πολύ αέρα γιατί τα ξέρω εγώ αυτά</span>"),</li><li>Τη φ ω τ ο γ ρ α φ ι κ η μηχανή, </li><li>Καναδιό μαγιώ ακόμα και</li><li>Οτιδήποτε "τυπου" φούτερ μη τυχόν και κάνει κρύο. Ατάκες του στύλ "<span style="font-style: italic;">θα σε ζεστάνει η αγκαλιά του</span>" και τα συναφή δε πιάνουν! Αν κάνει κρύο, κάνει κρύο!</li></ul>Μπήκα στο αυτοκινητάκι και ξεκίνησα. Αυτό το Σαββατοκύριακο θα ήταν The Camping Lover's και έτσι θα το ζούσα. Χωρίς πολλές απαιτήσεις, αλλά με πολύ καλη διάθεση. Θα είμασταν πολλοί μαζί. Θα άφηνα το αυτοκίνητο στη Χαλκίδα και μετά θα αναλάμβανα το ρόλο του GPS στο αυτοκίνητο του Niki Lauda και του συνοδηγηγού του.<br />Έτσι ξεφόρτωσα το δικό μου, τα φόρτωσα στο άλλο, και μετά έκατσα πίσω και φόρτωνα τους χάρτες στον εγκέφαλό μου!<br />Παρέα με την PJ Harvey. Στη διαδρομή εγώ έλεγα "στα 1200 μέτρα στρίψτε αριστερά" κι αυτή έλεγε "Rid of me"..<br /><br /><div style="text-align: center;">Φτάσαμε στην παραλία. Μία κοινωνία ολόκληρη.<br /></div><br /><div style="text-align: center;">7 σκηνές. 14 πετσέτες. 1 φωτιά. 1 φωνή- όλοι μαζί- και πολλά τραγούδια..<br /></div><br /><div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SnbYtXdhOwI/AAAAAAAAAO8/tt8XZNalkyI/s1600-h/DSC05973.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SnbYtXdhOwI/AAAAAAAAAO8/tt8XZNalkyI/s320/DSC05973.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5365714279962065666" border="0" /></a>Τι κι αν κράτησε μόνο 36 ώρες?!<br />Τι κι αν οδηγούσαμε τις μισές από αυτές?!<br />Τι κι αν κοιμήθηκα μόνο τις 4?<br />Τι κι αν φύσαγε και η θάλασσα ήταν όλο με κύμα?!<br />Τι κι αν απο τα γλυκά που ζαχάρωνα από την αρχή πήρα το χειρότερο?!<br />Τι κι αν έπαθα ηλίαση?!<br /></div> <div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">Εγώ θέλω πάλι και πάλι και πάλι και πάλι και πάλι και πάλι....</span><br /></div><br />Καλό υπόλοιπο του καλοκαιριού....<br />Take care.<br /><br />ΥΓ1: Αφιερωμένο στην <a href="http://killingmythoughts.blogspot.com/">Κατερίνα</a>- ξέρει αυτή γιατί ;-)<br />ΥΓ2: Σε λίγες μέρες έχει πανσέληνο και έχω αρχίσει να φοβάμαι... γιατί με τα φεγγάρια κάτι παθαίνω!<br />ΥΓ3: Που θα με πάτε το επόμενο ΣΚ? ΕΕΕΕ???...<br />ΥΓ4: Τελικά μου οι καλογνωμες μου αρέσουν περισσότερο από τα χτένια!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-6587337443083493224?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-48842902628469260002009-06-26T20:17:00.005+01:002009-06-26T20:26:32.887+01:00Με τον παρακάτω διάλογο, μπορώ να πώ πραγματικά γέλασα πολύ και αυθόρμητα. Όπως τότε που διαβάζω Αρκά. Αυτός ο διάλογος μου θύμισε τις "χαμηλές πτήσεις" του Αρκά..... Με γιό τον Ψωμιάδη!<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SkUgUAb0RlI/AAAAAAAAAOs/lgRFINmsbPg/s1600-h/1215102074_ejjknb5.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 282px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SkUgUAb0RlI/AAAAAAAAAOs/lgRFINmsbPg/s320/1215102074_ejjknb5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5351719260285847122" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;">Ψωμιάδης:</span> Ο γιατρός μου είπε "θα πεθάνεις όρθιος".<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Κουίκ:</span> Τα άλογα πεθαίνουν όρθια.<br /><span style="font-weight: bold;"><br />Ψωμιάδης:</span> Μα εγώ είμαι ένα ανθρώπινο άλογο.<br /><br /><br />............................................................................................................................................<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-4884290262846926000?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-76626351341806725012009-06-22T17:29:00.007+01:002009-06-23T13:22:27.438+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sj-23VGyJpI/AAAAAAAAAOk/hlgoGab-QlQ/s1600-h/FlyingLesson.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 279px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sj-23VGyJpI/AAAAAAAAAOk/hlgoGab-QlQ/s320/FlyingLesson.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5350195944014096018" border="0" /></a><span style="font-family:courier new;">Ζείς σε έναν υπέροχο κόσμο.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Πολύ λίγα πράγματα είναι που φοβάσαι, και ακόμη πιο λίγα αυτά που θέλεις και δεν έχεις ακόμα.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Κι όμως κοιτάζεις το ρολόι συνεχώς με μια περίεργη αγωνία.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Κι εσύ η ίδια αναρωτιέσαι γιατί.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Δε ξέρεις. Δεν απαντάς. Σε αυτές τις περιπτώσεις κερδίζεις.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Υπομένεις αυτή την κατάσταση γιατί ξέρεις με τη λογική σου ότι θα τελειώσει κάποια στιγμή.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Ξέρεις κάτι? Δε τελειώνει. Μεταλλάσσεται.. ή εξελίσσεται- ακόμη πιο σωστά.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Δεν θέλεις να κάνεις ερωτήσεις. Δε χρειάζεται, λες, να τα αναλύεις όλα.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Πρέπει να ζείς και μετά να τα σκέφτεσαι.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Δεν σε τρομάζει η καινούρια φουρνιά αισθημάτων.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Γιατί πραγματικά δεν είναι καινούρια.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Είναι η ίδια, αλλά όπως αλλάζεις εσύ αλλάζει κ αυτή.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Δύσκολες μέρες αυτές οι καλοκαιρινές.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Θύμησες λέω, σου θύμισε τίποτα?</span><br /><span style="font-family:courier new;">Μελαγχόλησα πάλι.. Ε, και!</span><br /><span style="font-family:courier new;">Θα μου περάσει σε πολύ λίγο χρόνο!</span><br /><span style="font-family:courier new;">Καλό ή κακό αυτό είμαι.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Τόσο χαρούμενη και τόσο λυπημένη μαζί!</span><br /><span style="font-family:courier new;">Ποτέ δε θα καταφέρεις να μάθεις ποιό κερδίζει κάθε φορά.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Επίσης ξέρεις κάτι ακόμα?</span><br /><span style="font-family:courier new;">Υπάρχουν πολλοί έτσι.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Ούτε εγώ το ήξερα..</span><br /><span style="font-family:courier new;">Παρατήρησα όμως.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Και κάτι ακόμα?</span><span style="font-family:courier new;"><br />Ναι. Αυτό το έχω ξαναζήσει. Όλο αυτό. Ακριβώς έτσι.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Την απουσία, την χαρά, την μελαγχολία, την νευρική ευεξία, την κούραση, την γαλήνη, την απόρριψη, την επιτυχία. Όλα μαζι. Όλα μαζί. Σχεδόν σχιζοφρενικά ισορροπημένα.</span><br /><span style="font-family:courier new;">Κάποτε ήταν όλα τόσο απλά..</span><br /><span style="font-family:courier new;">Μετά ο Ίκαρος πέταξε πολύ κοντά στον ήλιο και έλιωσε τα φτερά του.</span><br /><br /><div style="text-align: center; font-style: italic; font-family: courier new; color: rgb(204, 0, 0);">"I find it hard to tell you, i find it hard to take<br />When people run in circles its a very very<br />Mad world... mad world"<br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-7662635134180672501?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-27605344531407565022009-05-26T23:29:00.003+01:002009-05-26T23:38:44.882+01:00<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/nj6JiXjErTI&amp;hl=en&amp;fs=1"></param><param name="allowFullScreen" value="true"></param><param name="allowscriptaccess" value="always"></param><embed src="http://www.youtube.com/v/nj6JiXjErTI&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br />Παίζει για μένα. <br />Γιατί έτσι. <br />Γιατί είναι "εγώ". <br />Γιατί το γουστάρω το ίδιο πολύ μετά από τόσα χρόνια.<br />Και γιατί ξέχασα κάποτε να το βάλω στο soundtrack of my life που έκαψα once και θα ήθελα να το ξέρεις. <br /><br /><br />ΥΓ: και γιατί έχω γενεθλιάκια σήμερα, και μου το αφιερώνω! (εξού και ο τίτλος του post)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-2760534453140756502?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-14094145948289964632009-05-15T10:39:00.010+01:002009-05-15T12:58:05.638+01:00Θα ξυπνήσω πρωί πρωί.<br />Τόσο πρωί που μπορείς να το πεις και πολύ αργά το βράδυ...<br />Δε θα βαφτώ ούτε θα φτιάξω τα μαλλιά μου. Γιατί δεν είναι μια τυπική μέρα, όπως αυτές που πάω στο γραφείο.<br />Θα βάλω τις σαγιονάρες, το σωρτσάκι και το φούτερ, τα γυαλιά ηλίου.. θα πάρω τη βαλίτσα μου και θα κλειδώσω την πόρτα πίσω μου.<br />Θα μπώ στο ταξι και θα φτάσω στο αεροδρόμιο.<br />Πάντα θέλω να έχω χρόνο πριν την πτήση μου για να πίνω τον πρώτο καφέ της ημέρας εκεί.<br />Αν έχω πολύ χρόνο πίνω φραπέ. Αν όχι ένα εσπρεσσάκι. Αλλά πάντα πίνω καφέ. Σκέτο. Το τέλειο ξύπνημα!<br />Πότε <span style="font-weight: bold;">εγώ</span> έχω ήδη φύγει από τη χώρα?<br />Όταν μπαίνω στην φυσούνα για το αεροπλάνο. Τότε νιώθω ότι είμαι αλλού.<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102); font-weight: bold;">International chick ;-)</span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sg1S8z5Dz8I/AAAAAAAAAN0/O65zNZ9wEtA/s1600-h/PicForNewerlinJune20086.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 194px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sg1S8z5Dz8I/AAAAAAAAAN0/O65zNZ9wEtA/s320/PicForNewerlinJune20086.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336012338179067842" border="0" /></a>Κάθομαι, και ζητάω μια κουβέρτα. Σχεδόν πάντα κοιμάμαι λίγο και θέλω να είναι τουλάχιστον ζεστά. Αν η πτήση κρατάει πολλές ώρες, βάζω τη μουσική μου και προσπαθώ να κοιμάμαι τις περισσότερες από αυτές.. <span style="font-style: italic;">( <span style="color: rgb(102, 204, 204); font-weight: bold;">"music is my sanctuary, music is my blanket" - Urban Species ft Imogen Heap</span>)</span> Αν κρατάει λίγες, τότε το βιβλίο που πήρα τελευταία, με κρατάει για αυτό το διάστημα ξύπνια και απασχολημένη.<br /><br />Πότε <span style="font-weight: bold;">εγώ</span> νιώθω ότι έφτασα στον προορισμό μου?<br />Όταν το κινητό μου ΔΕΝ γράφει πια τον ελληνικό πάροχο, και όταν αλλάζω το ρολόι μου για να συχρονιστώ.<div style="text-align: center;">Θα φτάσω Μαδρίτη.<br /><span style="font-weight: bold;">Έχω 2 ώρες αναμονή. </span><br />Ελπίζω να παραμείνουν 2.<br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sg1XORjBX2I/AAAAAAAAAOM/mH1JuK1cKT4/s1600-h/Waiting.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 183px; height: 251px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sg1XORjBX2I/AAAAAAAAAOM/mH1JuK1cKT4/s320/Waiting.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336017036243984226" border="0" /></a><br />Σίγουρα θα αγοράσω το καινούριο καλοκαιρινό μου άρωμα. <span style="color: rgb(51, 255, 51); font-weight: bold;">Καινούριο</span>. Όχι το Feminine. <span style="color: rgb(51, 255, 51); font-weight: bold;">Καινούριο</span>. (καλά θα δούμε γιατί εγώ δεν είμαι και τοοοοσο παρορμητική!)<br /><br />Θα ξαναμπώ στο αεροπλάνο. <span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;">Native Girl!</span><br />Εσωτερική πτήση είναι άλλωστε!<br />Τι κι αν πάω κοντά στην Δυτική Σαχάρα. Ισπανία είναι.<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 255, 0); font-weight: bold;">Gra</span><span style="color: rgb(255, 255, 0); font-weight: bold;">nd Canarias Airport.<span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /></span></span><span style="color: rgb(255, 255, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">Εκεί θα φτ</span></span><span style="color: rgb(255, 255, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">άσω.</span></span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sg1WKFH8TqI/AAAAAAAAAOE/0Nn-iYFJzo8/s1600-h/gran-canaria-airport.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 274px; height: 183px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sg1WKFH8TqI/AAAAAAAAAOE/0Nn-iYFJzo8/s320/gran-canaria-airport.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336015864678076066" border="0" /></a>Θα πάω να πάρω το αυτοκινητάκι που έχω ήδη κλείσει και με περιμένει...<br />Θα με φιλοξενήσουν εκεί, κι έτσι θέλω να είμαι το λιγότερο δυνατό βάρος.<br />Γιαυτό θα λείπω συνέχεια!<br />Κάθε μέρα θα φοράω ένα διαφορετικό μαγιώ, και θα κολυμπάω σε μια διαφορετική παραλία.<br />Κάθε μέρα θα γνωρίζω όλο και περισσότερο κόσμο, και θα προσπαθώ να μιλάω τα λίγα ισπανικά που ξέρω (ώστε όταν γυρίσω να τα μιλάω καλύτερα και καλύτερα!)<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sg1YZCreFdI/AAAAAAAAAOc/ki6oncn4nzk/s1600-h/N008.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 180px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sg1YZCreFdI/AAAAAAAAAOc/ki6oncn4nzk/s320/N008.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5336018320743077330" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 0, 153); font-weight: bold;">Τα βράδια</span> θα χορεύω Flamenco με τις ισπανίδες στα χωριά του νησιού και θα πίνω sangria μέχρι το πρωί με τους ισπανούς.....<br /><br />Μέχρι αύριο... μπορώ να το ονειρεύομαι....<br />Από αύριο.. ΘΑ ΤΟ ΖΩ.<br /><br />Take care!<br /><br />ΥΓ: Το ξέρω ότι είναι διαφορετικό το post μου... Κι εγώ είμαι άλλωστε!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-1409414594828996463?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-32352832885368077382009-05-14T14:33:00.003+01:002009-05-14T14:41:00.664+01:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sgwd3BVznLI/AAAAAAAAANk/fKbtRLmeFz4/s1600-h/my_sougia.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 179px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Sgwd3BVznLI/AAAAAAAAANk/fKbtRLmeFz4/s320/my_sougia.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5335672489617104050" border="0" /></a><span style="font-style: italic;">Προχωράμε, ανταλλάσσοντας ανεπάρκειες με τους αγαπημένους μας</span><br /><span style="font-style: italic;">και το πιο όμορφο παραμύθι είναι εκείνο με το λυπημένο τέλος.</span><br /><span style="font-style: italic;">Είναι το μόνο που σε βάζει στον πειρασμό να το πιστέψεις...</span><br /><br /><div style="text-align: right;">Μ.Π.<br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;">ΥΓ: Ξέρεις από πού είναι η φωτογραφία?</span><br /></div></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-3235283288536807738?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-17075703348834066702009-04-17T10:57:00.004+01:002009-04-17T11:11:05.070+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SehVcufIS7I/AAAAAAAAANU/NFW_rP-B8_M/s1600-h/leavemealone1.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 226px; height: 320px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SehVcufIS7I/AAAAAAAAANU/NFW_rP-B8_M/s320/leavemealone1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5325600511368907698" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-size:180%;"><br />ΦΥΓΕ.<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-1707570334883406670?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-45725070685008567162009-03-28T19:49:00.002Z2009-03-28T20:43:28.808Z<div style="text-align: center;"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/Es_4mjnC26Q&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/Es_4mjnC26Q&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /></div><div style="text-align: center;">For the night, that is still young!<br /><br /><br /><div style="text-align: left;">PS: Thank you for the kind reminder on the phone ;-)<br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-4572507068500856716?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-67179947559893815702009-03-25T20:28:00.005Z2009-03-25T20:50:37.181Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/ScqUEbhHPYI/AAAAAAAAANE/zPr9qQ2IYAY/s1600-h/pucca.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 225px; height: 225px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/ScqUEbhHPYI/AAAAAAAAANE/zPr9qQ2IYAY/s320/pucca.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5317225113891323266" border="0" /></a><span style="font-family:verdana;">Και μαγιώ θα πάρω...</span><span style="font-family:verdana;"><br />Kαι πετσέτα θα πάρω...</span><span style="font-family:verdana;"><br />Kαι τη φωτογραφική μου θα πάρω, </span><span style="font-family:verdana;"><br />Kαι φυσικά.....</span><span style="font-family:verdana;"><br />Την καλύτερη διάθεση και το λαμπερότερο χαμόγελό μου, θα τα πάρω!!</span><span style="font-family:verdana;"><br />Kαι μετά θα περιμένω....</span><span style="font-family:verdana;"><br />Μπορεί </span><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" >Las Islas</span><span style="font-family:verdana;"> να είναι μακριά, o Μάιος όμως, όχι!!</span><br /><span style="font-family:verdana;">;-)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-6717994755989381570?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-37307801879886387272009-03-22T17:15:00.004Z2009-03-22T17:46:03.192Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/ScZ5Q6pcA4I/AAAAAAAAAM8/q6lsJg3ZUtA/s1600-h/2101103941_f8f2025a49_o.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 246px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/ScZ5Q6pcA4I/AAAAAAAAAM8/q6lsJg3ZUtA/s320/2101103941_f8f2025a49_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5316069741685375874" border="0" /></a><br />Φοβήθηκα τόσο που έφυγα.<br />Είμαι πολύ έξυπνος για αυτή μου την κίνηση.<span style="font-weight: bold;"></span><br />Είμαι πολύ μεγάλος παίχτης.<br />Τι με νοιάζει; Αφού πλέον<span style="font-weight: bold;"> </span>δεν είμαι υπεύθυνος.<br />Αφού πλέον<span style="font-weight: bold;"> </span>δεν δίνω καμία απάντηση. <span style="font-weight: bold;"></span>Δεν οφείλω.<span style="font-weight: bold;"></span> Δεν έχω αυτό το ρόλο.<br />Τι κι αν της χάλασα την εκδρομή της και την έκανα να κλάψει με λυγμούς.<br />Αφού εγώ δεν ήμουν εκεί. Δεν ευθύνομαι για καμία συνέπεια μετά την απομάκρυνσή μου.<br />Δεν έχω καμία ευθύνη. Και είμαι τόσο σίγουρος για αυτό.<br />Δε χρειάζεται πια να νοιάζομαι.<br />Δε χρειάζεται πια να ανησυχώ.<br />Φυσικά ούτε να ζηλεύω.<br />Ούφ, τι ανακούφιση!<br />Η αλήθεια είναι ότι ένιωθα πνιγμένος, γιατί δε μπορούσα να την αντιμετωπίσω. Δεν ήξερα τι να της πώ!<br />Η αλήθεια είναι ότι δε το χειρίστηκα καλά. Ούτε όπως θα άξιζε..<br />Αλλά τί πειράζει μωρέ..<br />Αφού, εγώ κατάφερα και έφυγα, χωρίς υστερίες, δεν πειράζει!<br />Όχι βέβαια! Εννοείται ότι δε με νοιάζει τι κάνει!!<br />Αυτό ήθελα να πετύχω. Να μη με νοιάζει τίποτα που να σχετίζεται με εκείνη.<br />Τώρα <span style="font-weight: bold;"></span>είμαι καλά, κι αυτό έχει σημασία. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά.<br /><span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά. <span style="font-weight: bold;">Εγώ</span> να είμαι καλά.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-3730780187988638727?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-3040721735589910362009-02-23T09:27:00.004Z2009-02-23T10:03:51.446Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SaJsnNoFBEI/AAAAAAAAAMs/rcAE-slycLE/s1600-h/us.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 245px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SaJsnNoFBEI/AAAAAAAAAMs/rcAE-slycLE/s320/us.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5305922731924325442" border="0" /></a><span style="font-family:trebuchet ms;">Φαντάζομαι να είμαστε στο αυτοκίνητο, να ακούμε μουσικές και να τραγουδάμε δυνατά:</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br />"</span><span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" >Πόσο ακόμα, ανήσυχο μου αλάνι, πες μου θα γυρνάς;</span><span style="font-family:trebuchet ms;">"</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br />Αφού το έχουμε πει... Η ζωή είναι μόνο στιγμές...</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br />Κι ας γκρινιάζω λιιιιιιγο, αφού το κάνω χαριτωμένα! :)</span><span style="font-family:trebuchet ms;"><br />Ανυπομονώ!</span><br /></div><div><strong><span style=";font-family:Segoe UI;font-size:130%;" ><br /></span></strong></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-304072173558991036?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-69699613007295015262009-02-17T09:51:00.008Z2009-02-17T11:33:50.586Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SZqfv94r8kI/AAAAAAAAAMk/ms-_093uk8M/s1600-h/preview_artwork.php"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 164px; height: 220px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SZqfv94r8kI/AAAAAAAAAMk/ms-_093uk8M/s320/preview_artwork.php" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5303727157597172290" border="0" /></a><span style="font-size:130%;"><br /></span><div style="text-align: justify;"><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >Ένα τραγούδι λέει…</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >Ότι «<span style="font-style: italic;">τα τραγούδια λένε πάντα την αλήθεια…</span>».</span><br /><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >Επίσης λένε….</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >Ότι τα τραγούδια είναι βγαλμένα από τη ζωή..</span><br /><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >Ένα τραγούδι, που λέει την αλήθεια και είναι βγαλμένο από τη ζωή λέει……</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >«<span style="font-style: italic;">…Στερεότυπά μου έτσι τ' όνομά μου δεν ξανάκουσα…και γι’ αυτό θυμώνω…</span>».</span><br /><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >Εγώ λέω….</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >Όταν νιώθεις δε μπορείς να είσαι τυπικός.</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >Γιατί αν μπορείς να το κάνεις, τότε δεν αγάπησες ποτέ.</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >Κανείς δε μπορεί τόσο πολύ να προσποιηθεί.</span><br /><span style="font-weight: bold;font-family:times new roman;font-size:130%;" >Κανένα εγκεφαλικό κύτταρο δεν είναι δυνατότερο από τον παλμό της καρδιάς σου.</span><br /><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >Κάποιος άλλος λέει…..</span><br /><span style=";font-family:times new roman;font-size:130%;" >Η αγάπη είναι κατάσταση. Δε ξυπνάς μια μέρα και έχει φύγει.</span><br /><br /><span style="font-family:times new roman;"><span style="font-size:130%;">Κι εγώ συμφωνώ….</span></span><br /></div><span style="font-family:times new roman;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-6969961300729501526?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-72972246047206283112009-01-30T10:06:00.006Z2009-02-06T14:29:09.928Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SYweKTD6tQI/AAAAAAAAALw/rmCEnPwJZBA/s1600-h/ist2_5886116-grunge-music-female.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SYweKTD6tQI/AAAAAAAAALw/rmCEnPwJZBA/s320/ist2_5886116-grunge-music-female.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5299644023772460290" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;"><span style="font-family: lucida grande;font-family:courier new;font-size:130%;" ><span class="txt_1">I take the needle off the technics and put it in my vein</span><br /></span><span style=";font-family:courier new;font-size:130%;" ><span style="font-family: lucida grande;font-family:trebuchet ms;" class="txt_1" > All my troubles get crushed, as the rush hits my brain</span><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-7297224604720628311?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-76838065084277443102009-01-19T23:26:00.004Z2009-01-20T00:05:01.578Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SXUT5ahfMUI/AAAAAAAAALY/NHbvmX8CUkA/s1600-h/all_this_love.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 315px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SXUT5ahfMUI/AAAAAAAAALY/NHbvmX8CUkA/s320/all_this_love.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5293158814137135426" border="0" /></a><br />Καθώς την άφησε να ολοκληρώσει το παραλήρημα των σκέψεών της, της χαμογέλασε γλυκά και απομακρύνθηκε...<br />Χωρίς να κοιτάξει πίσω του, χωρίς να την κοιτάξει για μια ακόμη φορά...<br />Ίσως και την τελευταία τους.<br />Δεν ήθελε. Καλύτερα "μισός κύκλος" ή "παραλίγο κύκλος"... παρά "έκλεισε ο κύκλος".<br />Τον κούραζαν τα στερεότυπα. Όχι γιατί είχε ζήσει πολλά και δεν ήθελε άλλο ένα. Αλλά γιατί είχε ζήσει ένα, και ή ξ ε ρ ε ότι δεν θέλει άλλο ένα. <br />Σε όλη την επιστροφή δεν σκεφτόταν τίποτα..<br />Φοβήθηκε να σκεφτεί την επόμενη ώρα.. Περπάτησε μέχρι κάτω.. στο τέρμα του δρόμου, και έστριψε δεξιά στο στενό.. προς το σπίτι του. Λάθος. Προς το ά δ ε ι ο σπίτι του. Αυτό σκέφτηκε. Το πρώτο πράγμα.. Το δεύτερο ήταν πως αυτό το μαζί, ξαφνικά έγινε δύο διαφορετικά ά δ ε ι α σπίτια. Δυο διαφορετικά δωμάτια, δύο διαφορετικά κρεβάτια. Δύο διαφορετικές ζωές.<br />Ξεκλείδωσε, και μπήκε μέσα. Άνοιξε το ραδιόφωνο και έκατσε στον καναπέ..<br />Έστριψε ένα τσιγάρο, το κάπνισε όλο, και μετά έβαλε τα κλάμματα. Έκλαψε ασταμάτητα για πολλές ώρες. Χωρίς να σκέφτεται και πάλι.<br />Μετά σκέφτηκε.. Ότι έντονο ένιωσε το αμφισβήτησε. Και το αμφισβητεί ακόμα.<br />Αν τον ρωτήσεις για εκείνη, θα σου πεί πως ακόμη έχει τη γεύση της στα χείλη του, και το άρωμά της στο μυαλό του. Μαζί της ένιωσε έντονα.. Αν τον ρωτήσεις θα σου πεί..."αδειάζω ακόμα.." και θα χαμογελάσει. Δυνατός. Γιατί εκείνος ήξερε. Και γιατί, όπως λέει και σε ενα βιβλίο, όταν τον ρωτούσαν για εκείνη ξεκινούσε να μιλάει... χωρίς να έχει την ανάγκη να του κάνουν ερωτήσεις.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-7683806508427744310?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-59509535538476667162009-01-18T20:37:00.003Z2009-01-18T20:42:17.358Z<div style="text-align: center;"><object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/8us3432lh4M&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/8us3432lh4M&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;">..Never found our way regardless of what they say..<br />How can it feel this wrong<br />from this moment..<br />How can it feel this wrong..<br /></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-5950953553847666716?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-91083377155796315162008-12-14T18:32:00.002Z2008-12-14T18:35:46.788Z<object width="425" height="344"><param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/VHUaMyUD-Zw&amp;hl=en&amp;fs=1"><param name="allowFullScreen" value="true"><param name="allowscriptaccess" value="always"><embed src="http://www.youtube.com/v/VHUaMyUD-Zw&amp;hl=en&amp;fs=1" type="application/x-shockwave-flash" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true" width="425" height="344"></embed></object><br /><br /><div style="text-align: left; font-style: italic;">Σ' ευχαριστώ...<br />Ακόμα κι αν δε χρειάζεται.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-9108337715579631516?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-10686465684627225332008-12-13T17:17:00.002Z2008-12-13T17:18:39.505Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SUPuUbkZiyI/AAAAAAAAAK8/Q6XNDu6g3Tc/s1600-h/577575447_e3badd45a6.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 320px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SUPuUbkZiyI/AAAAAAAAAK8/Q6XNDu6g3Tc/s320/577575447_e3badd45a6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5279325222973573922" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-1068646568462722533?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-24947999483373998012008-12-10T21:53:00.004Z2008-12-10T22:12:14.657Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SUA-cnQZlkI/AAAAAAAAAK0/pVUOj1nSaFc/s1600-h/2689565808_00d787143f_o.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 240px; height: 320px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SUA-cnQZlkI/AAAAAAAAAK0/pVUOj1nSaFc/s320/2689565808_00d787143f_o.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5278287424573249090" border="0" /></a>Ξέρεις κάτι;<br />Λείπεις καιρό και τα κατάφερα..<br />Δυνατή πολλές φορές, αδύναμη ίσως περισσότερες..<br />Κάπου βρήκα πιάστηκα, κάτι ένιωσα έδεσα.. ποιός ξέρει τί να ήταν..<br />Σκέφτομαι εκείνη που ξέρει την απάντηση σε αυτή την ερώτηση.. Ξέρει τι ήταν και τι είναι αυτό που την κρατάει ζωντανή.. Δεν είναι τόσο δυνατή όσο νομίζαμε. Είναι περισσότερο.<br />Δεν είναι τόσο, όσο εγώ... Είναι περισσότερο.<br />Εσύ, δε μπορείς ούτε καν να φτάσεις τη δύναμή της.<br />Άδικο, λες; Μπορεί.<br />Με ρωτάς αν εγώ δίνω;<br />Μμμ... όχι τόσο όσο έχει ανάγκη. Ούτε τόσο όσο μπορώ. Μάλλον λίγο λιγότερο..<br />Με ρωτάς γιατί;<br />Μη με ρωτάς γιατί... Μπορώ να βρώ να σου δώσω ένα σωρό δικαιολογίες... ένα σωρο, από αυτές που λέω κι εγώ στον εαυτό μου εκείνα τα βράδια που κοιμάμαι μόνη.<br />Σε ένα άλλο σπίτι από αυτό που δεν είδες ποτέ, γιατί δε μπορούσες να ανέβεις..<br />Σε ένα σπίτι που κάποτε έζησες κι εσύ.. και άλλοι και άλλοι...<br />Σε ένα σπίτι που όλοι μαζί το ζήσαμε σαν ένα, τον πιο πολύ καιρό μαζί, τον πιο πολύ καιρό σαν ένα..<br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Μέσα στο ημίφως... </span>με ένα μεγάλο ποτήρι κόκκινο κρασί, σε φέρνω πάλι εδώ..<br /><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">...ώς συνήθως...</span>τα λέμε πάλι...<br />Τραγουδάμε μαζί και χαμογελάμε πονηρά ο ένας στον άλλο<br /><span style="font-style: italic;">"Όλη μου η ζωή, συννενοχή και πώς γουστάρω.. Κάτι απογεύματα, με καφέ και τσιγάρο.."</span><br />Καλή σου νύχτα..<br />Ξέρεις κάτι;<br />Απόψε δεν θα κοιμηθώ μόνη.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-2494799948337399801?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-85905111456347911692008-10-08T14:52:00.003+01:002008-10-08T15:09:16.210+01:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SOy9vhDLtzI/AAAAAAAAAII/8bybPu6Cx7E/s1600-h/dexil002_034.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SOy9vhDLtzI/AAAAAAAAAII/8bybPu6Cx7E/s320/dexil002_034.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5254783489257748274" border="0" /></a><span style="color: rgb(153, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">Δε μπορώ να σε κοιτάζω<br />και στα λόγια να μη βάζω.. </span><span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><br /><span style="font-style: italic;">" Σ' αγαπώ</span></span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">...."</span><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-8590511145634791169?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-28650720996190888762008-07-31T08:10:00.006+01:002008-12-10T11:45:06.223Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SJFlxZjk-QI/AAAAAAAAAIA/hECNmEawNP4/s1600-h/exitoffice.bmp"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 416px; height: 226px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SJFlxZjk-QI/AAAAAAAAAIA/hECNmEawNP4/s400/exitoffice.bmp" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5229072541701961986" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><span style="font-style: italic;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;">Χωρίς Λόγια....<br />Ή μάλλον με έναν λόγο...<br />Ευχαριστώ....</span><br /></span><br /></span></span><span style="font-weight: bold;font-family:georgia;" ><span style="font-size:130%;"><span style="font-size:100%;"><br /></span></span></span><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;font-family:georgia;font-size:85%;" ><span>artistic credits to akol </span></span><br /><br /><span style="font-style: italic;"></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-2865072099619088876?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-86769643984455574842008-07-29T08:41:00.006+01:002008-12-10T11:45:06.829Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SI7JsMXncHI/AAAAAAAAAHo/UPg_7SAges4/s1600-h/DSC04536.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 417px; height: 276px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SI7JsMXncHI/AAAAAAAAAHo/UPg_7SAges4/s320/DSC04536.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228337978495430770" border="0" /></a><div style="text-align: center;">Στη μέση του πουθενά, μια σκηνή και μια φωτιά..<br />Ελευθερία...<br />Τόσο έντονη η κυριαρχία της φύσης που σε τρομάζει..<br />Όταν εξοικιώνεσαι, σε απελευθερώνει....<br />Σε αδειάζει και σε γεμίζει ξανά..<br />Εικόνες που δε μπορείς να περιγράψεις...<br />Στιγμές που δε μπορείς να αναμεταδώσεις..<br />Ένα κόκκινο φεγγάρι, στη μία τη νύχτα, να βάζει φωτιά στην σκοτεινή θάλασσα.. κι εσύ, μέχρι να σηκωθεί ψηλά να αναρωτιέσαι τι είναι αυτό το "εξωγήινο" πράγμα..<br />Τόση ώρα κοιτάς τη φωτιά σου, γιατί αυτό έχεις μάθει να βλέπεις σαν πιο όμορφο..<br />Μέχρι που σηκώνεις το κεφάλι ψηλά, και κάπου εκεί αρχίζει η μαγεία..<br />Εκατομμύρια αστέρια και αστεράκια είναι πάνω από το κεφάλι σου. Τόσα πολλά που δε ξέρεις αν βλέπεις πραγματικά τον ουρανό!<br />Μαγεύεσαι και αρχίζεις να χορεύεις...<br />Το χορό της φωτιάς όπως τον λες.....<br /><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: left;"><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">Έρημα κορμιά του φεγγαριού κρατ</span><span style="font-style: italic;">ήρες</span><br /><span style="font-style: italic;">αθώα στο σταυρό Πιλάτοι στους νιπτήρες</span><br /><span style="font-style: italic;"> έρημα κορμιά χαρούμενα θλιμμένα</span> <span style="font-style: italic;"> </span><br /></div><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">κρυφές περαταριές για τ' άγνωστα τα ξένα....<br /></span><br /><div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SI7OhjBFbVI/AAAAAAAAAH4/kmERgDnMuMc/s1600-h/beac.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 318px; height: 239px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SI7OhjBFbVI/AAAAAAAAAH4/kmERgDnMuMc/s320/beac.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5228343293154520402" border="0" /></a><br /><br /></div> </div> </div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-8676964398445557484?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-46805646377501844032008-06-09T07:54:00.003+01:002008-12-10T11:45:07.097Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SEzU8wy4jGI/AAAAAAAAAHg/LEKhXQyvGYM/s1600-h/1987-07-Roll2-B%26W-Redondo-062.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SEzU8wy4jGI/AAAAAAAAAHg/LEKhXQyvGYM/s320/1987-07-Roll2-B%26W-Redondo-062.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5209773009316383842" border="0" /></a><br />Ακόμα κι αν λένε πως τα ζώα μυρίζουν το φόβο σου και κατά συνέπεια την αδυναμία σου απέναντι σε αυτά, με τα συναισθήματα και την ψυχική δύναμη δεν είναι έτσι...<br />Ο φόβος σου, είναι η αδυναμία σου; 'Η τελικα η δύναμή σου;...<br />Όταν περιμένεις κάτι που φοβάσαι πολύ να αντιμετωπίσεις, και τελικά, όταν περνάει, συνειδητοποιείς ότι δεν ήταν τόσο δύσκολο, τι σημαίνει αυτό για σένα;<br />Ότι το φοβόσουν τόσο πολύ που το εκανες στο μυαλό σου πολύ μεγαλύτερο απ' ότι ήταν.. ή ότι έγινες πιο δυνατός για να το αντιμετωπίσεις και τελικά τα καταφερες;...<br />Εγώ ακόμα ψάχνω την απάντηση μέσα μου...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-4680564637750184403?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-27098406718481528052008-06-05T09:18:00.004+01:002008-12-10T11:45:07.428ZΓυρίζοντας από το γραφείο μία Παρασκευή απόγευμα, έχω βγάλει τα τακούνια (που συνοδεύουν την αταιριαστη για Παρασκευή preppy εμφάνισή μου) και οδηγώ ξυπόλυτη...<br />Όπως κάθε φορά έτσι και τώρα, ανοίγω το ραδιόφωνο για να βρώ μουσικούλα που να εκφράζει την διάθεσή μου εκείνη τη στιγμή και, αν θες, να την επηρεάσει κι ολας..<br />Κάποια στιγμή, πατώντας next μέχρι να βρω τον επόμενο σταθμό που θα παίζει κάτι "καλό", διέκρινα έναν ενδιαφέρον ηλεκτρονικό ήχο.. Στάματησα εκεί το ψάξιμο, και άκουσα το κομμάτι. Μου άρεσε πολύ, μα δε μου θύμιζε τίποτα ώστε να μπορέσω να μαντέψω την προέλευσή του.. Έτσι, μου παρέμεινε άγνωστο, και το ξέχασα...Μέχρι που το ξανάκουσα, και το αναγνώρισα, μα και πάλι παρέμεινε άγνωστο...<br /><br />Χθες το βράδυ ήμουν σε μια συναυλία.. 'Εναρξη του συγκροτήματος θα έκανε η Olga Kouklaki... Ποιά να είναι, αναρωτήθηκα, χωρίς να δώσω και ιδιαίτερη σημασία..<br />Στις 9.45, στο θέατρο Πέτρας, με ταξιδέυει αισθησιακά το Get a life της Olgas Kouklaki. Το τρίτο κομμάτι που έπαιξε.. Με είχε κερδίσει ήδη η γκόμενα... Με είχε κερδίσει η μουσική της...<br />Στο πέμπτο κομμάτι, κόλλησα. Ήταν ο ίδιος ηλεκτρονικός ήχος που μου είχε αρέσει τότε. Το κομμάτι το λένε "Her own right" και σήμερα παίζει από το πρωί στο repeat.. Η Olga μου τα είπε μέσω της συνεντεύξής της στο <a href="http://www.lifo.gr/content/x8/478.html">Lifo</a>.<br />Αν βαρεθείς να διαβάσεις όλη τη συνέντευξη, σου παραθέτω το παρακάτω για να καταλάβεις το ελληνικό star system, και την show biz:<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SEepp5eAq_I/AAAAAAAAAHY/pisgSpsV2Hg/s1600-h/x.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 153px; height: 154px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/SEepp5eAq_I/AAAAAAAAAHY/pisgSpsV2Hg/s320/x.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5208318031343692786" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-style: italic;">Όταν είχα ξεκινήσει να γράφω μουσική εδώ στην Ελλάδα και πήγα το δ</span><span style="font-style: italic;">ίσκο μου σε εταιρεία, μου τον πέταξαν στα μούτρα και για δυο μήνες έκλαιγα. Τον ίδιο δίσκο τ</span><span style="font-style: italic;">ον έστειλα στο εξωτερικό σε πέντε εταιρείες και οι πέντε ενδιαφέρθηκαν να τον κυκλοφορήσουν!<br /><br /></span>Τώρα έρχεται και παίζει σε συναυλίες με υφάκι, και καλα κάνει, γιατί γράφει μουσική και στίχους μόνη της.. Γιατί είναι δημιουργός και όχι ξέκωλο. Γιατί όσοι ήταν χθες στη συαυλία γούσταραν με τους ήχους της...<br /><br /><br />PS: Αυτό που σκεφτόμουν χθες είναι κρίμα που δε κάνω πια ραδιόφωνο... κι εσείς που κάνετε ακόμα και ενδεχομένως με διαβάζετε, μη τα παρατάτε... Αξίζει.<br /><br /><a href="http://www.lifo.gr/content/x8/478.html"><span style="font-weight: bold;"></span></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-2709840671848152805?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-84544215680915486142008-02-21T15:25:00.005Z2008-12-10T11:45:07.599Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R72Y1J1c32I/AAAAAAAAAHI/5BtleWiza0w/s1600-h/broken-heart.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R72Y1J1c32I/AAAAAAAAAHI/5BtleWiza0w/s320/broken-heart.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5169455986231795554" border="0" /></a><span style="font-family: georgia; font-style: italic;font-size:130%;" class="q" ><span style="">"Τιποτα, δε χτίζεται πάνω στην πέτρα..</span></span><span style="font-family: georgia; font-style: italic;font-size:130%;" ><br /></span><span style="font-family: georgia; font-style: italic;font-size:130%;" class="q" ><span style=""> Ολα πάνω στην άμμο χτίζονται...</span></span><span style="font-family: georgia; font-style: italic;font-size:130%;" ><br /></span><span style="font-family: georgia; font-style: italic;font-size:130%;" class="q" ><span style=""> Μα εγώ θα χτίζω πάνω στην άμμο, </span></span><span style="font-family: georgia; font-style: italic;font-size:130%;" ><br /></span><span class="q"><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><span style="font-size:12;"><span style="font-family: georgia; font-style: italic;font-size:130%;" > σαν να ΄τανε η άμμος... Πέτρα!"</span><br /><br /></span></span></span></div><span class="q"><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><span style="font-size:12;"> </span></span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-8454421568091548614?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-19791499832737227462008-02-14T09:10:00.003Z2008-12-10T11:45:07.824Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R7Qg9KDjDeI/AAAAAAAAAHA/vKncZo4hOSo/s1600-h/be_my_valentine_2.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R7Qg9KDjDeI/AAAAAAAAAHA/vKncZo4hOSo/s320/be_my_valentine_2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5166790907544145378" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(153, 0, 0); font-family: georgia;font-size:130%;" >"Όταν αγαπάς κάποιον, οι βλεφαρίδες σου ανοιγοκλείνουν και βγάζουν αστεράκια"<br />- Αλεξάνδρα, 4 ετών</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-1979149983273722746?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-59075502248765330922008-02-11T13:48:00.000Z2008-12-10T11:45:07.973Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R7B7gKDjDcI/AAAAAAAAAGs/X90Vhyr-Ny4/s1600-h/view.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R7B7gKDjDcI/AAAAAAAAAGs/X90Vhyr-Ny4/s320/view.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5165764564979224002" border="0" /></a>Κάποια πράγματα, τελικά, είναι πολύ δύσκολα και επίπονα.<br /><div style="text-align: justify;">Ρήσεις του τύπου: "<span style="font-style: italic;">Πονάει πόδι-κόψει πόδι</span>" ή ακόμη πιο σοφά "<span style="font-style: italic;">Ό,τι δε λύνεται, κόβεται</span>", κατέληξα, ότι είναι λόγια πολύ εντυπωσιακά, αλλά μόνο όταν δίνεις συμβουλές.<br />Υπάρχουν πολλές σκέψεις, που όμως δε θέλεις να κάνεις. Κατά συνέπεια, μπαίνεις στο robot-state of mind.<br />Ξυπνάς το πρωί, κάνεις ντουζ, ντύνεσαι λές μια καλημέρα στη μαμά σου και μετά, μπαίνεις στο αυτοκίνητο για το γραφείο (υπάρχουν καμμιά φορά στιγμές αδυναμίας, που παίρνεις μια μεγάλη εισπνοή προσπαθώντας να διακρίνεις το άρρωμα του, και να νιώσεις την παρουσία του).<br />Φτάνεις στο γραφείο μετά από περίπου μια ώρα στο δρόμο. Όση μουσική και να ακούσεις, όσο άσχετη και να προσπαθήσεις να είναι κάνοντας συνεχώς skip στους σταθμούς που συνήθως ακούς, σίγουρα θα παίξει αυτό το τραγουδάκι που επίσης σίγουρα θα έχετε τραγουδήσει μαζί.<br />Μπαίνεις στο γραφείο, λες σε όλους καλημέρα, και όλοι σε ρωτάνε τι έχεις και είσαι συννεφιασμένη και σήμερα. Τί να τους πείς? Ότι έρχεται του Αγίου Βαλεντίνου και εσύ το μόνο σχόλιο που κάνεις είναι: Από πού (!?)...<br />Κάθεσαι στο γραφείο σου και ανοίγεις το Outlook και το Gmail ταυτόχρονα. Έχεις 6 emails στο ένα και 4 στο άλλο. Τα 6 επιβραβέυουν τη δουλειά σου και τα 4 το πόσο καλή φίλη είσαι. Με κανένα δεν ανοίγει ο ουρανός σου. Και δεν αναρωτιέσαι ούτε καν γιατί. Ξέρεις. Όσο και αν ξέρεις ότι είναι λάθος σου λείπει αυτό που σου ρουφάει το μυαλό. Σου λείπει. Αλλά δε μπορείς να το πείς. Ούτε να το ζητήσεις.<br />Ξεκινάς να δουλεύεις. 9-5. Σερί. Είσαι τυχερή όταν καταφέρνεις να το κάνεις. Τις υπόλοιπες, που δε τα καταφέρνεις, υπάρχουν διαστήματα που τα σκέφτεσαι πάλι.. Και τότε χάνεσαι.<br />Ξέρω πως είσαι, ποιά είσαι και πώς επιβιώνεις. Θέλεις απλά να βρεθεί κάποιος και να σου πεί πως αν και φαίνονται δύσκολα, όλα όμως θα πάνε καλά. Και αυτό σου αρκεί για να πιστέψεις στη δύναμή σου και να τα καταφέρεις. Αυτό που σε πειράζει τώρα και λυγίζεις, είναι που δεν υπάρχει κάποιος που εμπιστεύεσαι να στο πει. Κι ας μη ξέρει. Κι ας μη το πιστεύει. Αρκεί που θα το πιστέψεις εσύ.<br />Θέλω να χαμογελάσεις. Να χαμογελάς!<br />Καλή εβδομάδα.<br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-5907550224876533092?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-89082298988062706512008-02-07T15:35:00.000Z2008-12-10T11:45:08.143Z<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R6sll_V0J5I/AAAAAAAAAGk/u_O-3b3HUkc/s1600-h/barca.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 217px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R6sll_V0J5I/AAAAAAAAAGk/u_O-3b3HUkc/s320/barca.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5164262732298725266" border="0" /></a>Θυμάσαι τότε <a href="http://aberrationalmood.blogspot.com/2006/11/vs.html">παλιά</a> που είχα παλι εκείνο το post με τα "θέλω"Vs "δεν θέλω" ? Θα σου πώ τώρα τι ισχύει για αυτό το μήνα...<br />Γιατί αυτά με απασχολούν και γιατί θα τα διαβάσεις κι αυτά, όπως και τότε, χωρίς επεξήγηση.<br /></div><ul style="text-align: left; color: rgb(204, 51, 204); font-style: italic;font-family:arial;"><li><span style="font-weight: bold;">Θέλω</span> να πάω στη Βαρκελώνη.</li><li style="color: rgb(102, 51, 255);"><span style="font-weight: bold;">Δε θέλω </span>να πάω, αν δε πάμε μαζί.</li></ul><ul style="text-align: left; color: rgb(204, 51, 204); font-style: italic;font-family:arial;"><li><span style="font-weight: bold;">Θέλω</span> να κοιμηθώ και να ξυπνήσω στο τέλος του μήνα.</li><li style="color: rgb(102, 51, 255);"><span style="font-weight: bold;">Δε θέλω</span>, όταν ξυπνήσω, να είναι πάλι συννεφιασμένος ο ουρανός μου.</li></ul><ul style="text-align: left;font-family:georgia;"><li style="color: rgb(204, 51, 204); font-style: italic;font-family:arial;"><span style="font-weight: bold;">Θέλω</span> να σου ομορφύνω τη ζωή.</li><li><span style="color: rgb(204, 51, 204); font-style: italic;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(102, 51, 255);">Δε θέλω</span><span style="color: rgb(102, 51, 255);"> να το ξεχάσεις αυτό....</span>..</span></li></ul><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-8908229898806270651?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-55639026951576389672008-01-16T19:39:00.001Z2008-12-10T11:45:08.383Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R45dldqW4QI/AAAAAAAAAGc/gKfX54n1-Ug/s1600-h/imagesherat.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 181px; height: 152px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R45dldqW4QI/AAAAAAAAAGc/gKfX54n1-Ug/s400/imagesherat.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5156161521584627970" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">...Έλεγε η καρδιά, αν βρεις αγάπη χτύπα</span><span style="font-style: italic;"><br />Στο 'πα μια βραδιά που είχα γίνει σκνίπα...</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-5563902695157638967?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-73767409134157559902007-12-19T09:40:00.000Z2008-12-10T11:45:08.863Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://www.workaholic.gr"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R2jn49qW4OI/AAAAAAAAAFk/APA5ZMOc2P0/s320/workaholicbanner.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145617540081705186" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Καλημέρα.<br /><br />Είμαι σίγουρη ότι εσύ που με διαβάζεις συχνά, που καθώς με διαβάζεις λες, "αχ κι εγώ τα ίδια περνάω!", "παντού τα ίδια είναι, μη συγχίζεσαι"... θα βρείς τον "ψυχολόγο" σου στο www.workaholic.gr. <span style="font-weight: bold;"> Just click it, join it, and let the show begin!!!!</span><br />Γιατί όπως λέει και στο "Ποιοί είμαστε"....<br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-style: italic;">Αν μαζευτούμε πολλοί και πούμε τι πραγματικά αισθανόμαστε, ίσως κάτι, κάπου να αλλάξει. Αυτό το forum τρέφει την κρυφή φιλοδοξία να γίνει κάποια στιγμή μοχλός πίεσης προς τις εταιρείες, και να χαράζει πολιτικές ΑΠΟ τους εργαζόμενους ΓΙΑ τους εργαζόμενους...</span><br /></div></div><span style="font-style: italic;">Κάποια στιγμή, καιρός θα είναι να ανακυρηχθούν από ΕΜΑΣ τα BEST WORKING PLACES σύμφωνα με αυτούς που πραγματικά τα βιώνουν και τα ζούν!<br /></span><span style="font-style: italic;"></span><br /><span style="font-style: italic;"><br /></span><span style="font-weight: bold;">Enjoy!!!!!</span><span style="font-style: italic;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-7376740913415755990?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-23093510544767883742007-12-18T14:01:00.000Z2008-12-10T11:45:09.115Z<div style="text-align: center;"><span style=";font-family:courier new;font-size:130%;" >Dear Santa....<br />This year i wasn't so naughty....<br />So, please, i am asking for this gift, in order to be "soooooo naughty"!!!<br /></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R2fUQNqW4NI/AAAAAAAAAFc/fCIF77Et-Jg/s1600-h/51AE3E2GDDL._SS500_.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R2fUQNqW4NI/AAAAAAAAAFc/fCIF77Et-Jg/s320/51AE3E2GDDL._SS500_.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5145314474304397522" border="0" /></a><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:100%;" ><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><br /><span style="font-size:130%;"><span style="font-family: courier new;">Thank you.</span></span></span></span><span style="color: rgb(255, 0, 0); font-weight: bold;font-size:100%;" ><br /></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-2309351054476788374?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-3849724257033613932007-11-30T12:54:00.001Z2008-12-10T11:45:09.448Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R1AIW_geQCI/AAAAAAAAAFU/57GDaewOLm8/s1600-R/summer_fairy.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 331px; height: 261px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/R1AIW_geQCI/AAAAAAAAAFU/J1mWRV5M890/s400/summer_fairy.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5138616365927514146" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic; color: rgb(51, 0, 153);font-size:130%;" >...αν και χθες ήταν η μέρα της συγγνώμης, εγώ θα σου πώ ευχαριστώ...</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-384972425703361393?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-23923336160582428622007-11-05T14:12:00.001Z2008-12-10T11:45:09.680Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Ry8k9UEy9gI/AAAAAAAAAFM/oj5N3mpxZTk/s1600-h/13168a.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Ry8k9UEy9gI/AAAAAAAAAFM/oj5N3mpxZTk/s400/13168a.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5129359136377730562" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;font-family:verdana;" ><br /></span><span>Πόσο ακόμα θα γυρνάς στα στέκια εκείνα που σ΄ έχουνε πικράνει </span><br />Ανήσυχο μου αλάνι πότε θα βρεις λιμάνι τόση ντροπή δεν φτάνει<br />Το κόλπο αφού δεν πιάνει ετούτο το σεργιάνι γέμισε μυστικά.<br /><br /> <span style="font-weight: bold;">...Θα ΄σαι πάντα το παιδί που χει κάνει αταξία.<br /><br /></span><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-family:webdings;">credits to Stavento: </span></span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-family:webdings;">δίσκος:Γρίφος, track: </span></span></span><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-family:webdings;">Πόσο ακόμα </span></span></span><br /><span style="font-weight: bold;"></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-2392333616058242862?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-5660153270545123392007-11-01T13:13:00.001Z2008-12-10T11:45:09.929Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RynSTEEy9fI/AAAAAAAAAFE/UpMtjWuOppw/s1600-h/20041226-Eternal+Sunshine+of+the+spotless+mind.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RynSTEEy9fI/AAAAAAAAAFE/UpMtjWuOppw/s320/20041226-Eternal+Sunshine+of+the+spotless+mind.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5127860875691226610" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;font-family:georgia;font-size:130%;" ><span style="font-style: italic;">Όσο αγαπάω μένω πίσω.....</span><br /><span style="font-style: italic;"> κι όλο μ'αφήνεις να σ'αφήσω....</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-566015327054512339?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-10708598311989902682007-10-29T14:42:00.000Z2008-12-10T11:45:10.228Z<div style="text-align: justify;">Αξιότιμε κύριε Υπουργέ Εθνικής Άμυνας,<br /><br />Σας μιλώ εκ μέρους όλων των Ελληνίδων, που ξέρω ότι πάντοτε εκτιμάτε και υπολογίζετε. Βέβαια, ναι μεν σας μιλώ εκ μέρους όλων αυτών, αλλά όπως θα παρατηρήσετε και παρακάτω, θα συγκεκριμενοποιήσω.<br />Για να μπώ στο δια ταύτα, όλοι γνωρίζουν πως για εναν άντρα το φανταριλίκι, να το πω λαικά, είναι μανίκι (το εξήγησα ακόμα πιο λαικά, άλλωστε όλοι παιδιά του λαού είμαστε, έτσι δεν είναι?). Άσχημη ψυχολογία, νεύρα, εγκλεισμός, αυπνίες, βρώμια, πείνα, καταπίεση, στέρηση.. και όλα αυτά τα άσχημα που περνούν τα αγόρια μας.<br />Πάνω εδώ έρχομαι να επισημάνω το δύσκολο έργο των γυναικών την περίοδο που οι άντρες είναι στρατό. Γιατί με τέτοιο ψυχοσωματικό ταράκουλο που περνάνε όταν πάνε στρατό, για να αποφύγουμε τίποτα αυτοκτονίες, κάπου τα παιδιά πρέπει να ξεσπούν... Και ακριβώς αυτό το δύσκολο κενό καλύπτουν οι γυναίκες, αναγκαστικά. Είτε μάνες στρατιωτών, είτε γκόμενες, τραβάνε τα πάνδεινα οι καημένες. Και αυτό γιατί τα καμάρια μας, αρχίζουν να έχουν περίεργες ανασφάλειες τύπου: <span style="font-style: italic;">Και που ήσουν, και γιατί θα βγείς, και με ποιούς θα βγείς, τους ξέρω εγώ?, και αν θα βγείς θα με παρεις τηλέφωνο όταν φτάσεις σπίτι, και σε παρακαλώ να έρθεις αυτή την κυριακή, γιατί την άλλη το καθήκι ο λοχαγός/σμηνίας/δεκαεννέας θα μας χώσει. Κατάλαβες.. εγώ θα τρώω τα σκοπέτα μου και η Ελενίτσα μας θα αλωνίζ</span><span style="font-style: italic;">ει!</span><br />Ή στην άλλη περίπτωση:<span style="font-style: italic;"> Άσε μας ρε μάνα πια, που θα κρυώσω, με έπρηξες αν κοιμάμαι ή αν τρώω! Και δε χρειάζεται να έρθετε να με δείτε και αυτό το σαββατοκύριακο, με καταπιέζετε!</span><br />Πόσα να αντέξει κιαυτή η δόλια η μάνα! Η δε γκομενα, αφήστε τα.<br />Και πάνω έδω θα ήθελα να συγκεκριμενοποιήσω. Εκ μέρους όλων των γυναικών που τραβάνε τα πάνδεινα, κατά την εκπλήρωση της στρατιωτικής θητείας του αρσενικού τους, θα σας παρακαλέσω να κατανοήσετε την άμεση προτεραιότητα που πρέπει να δώσετε στο παρακάτω αίτημά μου:<br />Επειδή οσονούπω θα ανήκω κι εγώ στην παραπάνω κατηγορία γυναικών (και δεν εννοώ της μάνας) σας παρακαλώ να μου στείλετε τον παρακάτω κύριο στο σπίτι, για τη δική μου ψυχολογική υποστήριξη.<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RyX1q0Ey9cI/AAAAAAAAAEw/07zXeNf4lsU/s1600-h/ChristianBale1-350.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 198px; height: 229px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RyX1q0Ey9cI/AAAAAAAAAEw/07zXeNf4lsU/s320/ChristianBale1-350.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126773866713249218" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RyX10UEy9dI/AAAAAAAAAE4/szrqqozDTqY/s1600-h/Christian_Bale+-+9+-+Batman_Begins.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 166px; height: 241px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RyX10UEy9dI/AAAAAAAAAE4/szrqqozDTqY/s320/Christian_Bale+-+9+-+Batman_Begins.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5126774029922006482" border="0" /><span style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: times new roman;">Καταλαβαίνετε, ότι το αίτημά μου είναι απόλυτα εφαρμόσιμο. Κι εγώ, ως ενδειξη ευγνωμοσύνης, δεσμέυομαι να καταγράψω το αποτέλεσμα της μεθόδου και να σας μεταβιβάσω τα πνευματικά δικαιώματα, ώστε να το προτείνετε ως δική σας ιδέα στο κόμμα σας!</span></a><br /></div><br />Ευχαριστώ εκ των προτέρων,<br />Ελένη Καλοπερασοπούλου<br /><br /><br /><br /><br />Υστερόγραφο,<br />Τυχόν ομοιότητες σε πρόσωπα και καταστάσεις, είναι εντελώς συμπτωματικές.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-1070859831198990268?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-38276496846604458492007-10-27T11:02:00.001+01:002008-12-10T11:45:10.413Z<div style="text-align: justify;"><div style="font-family:arial;"><span style="font-family:trebuchet ms;">Ήταν ένα από αυτά τα πολύ ζεστά απογεύματα... Αυτά τα τελευταία του Σεπτεμβρίου, που η Βερόνικα εμφανίστηκε μετά τον περίεργο χειμώνα που πέρασε. Την είχα αφήσει να γυρίζει τον κόσμο μέχρι να βρεί τον εαυτό της. Και αυτό γιατί δεν ήξε</span><span style="font-family:trebuchet ms;">ρε τι έψαχνε... Για να εμφανίστηκε λοιπόν μάλλον το βρήκε!</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Είχα μεγάλη περιέργεια να δω τι θα μου έλεγε αυτή τη φορά! Ποιά ιστορία της θα με σόκαρε ή θα με συγκινούσε... Άραγε θα μου έλεγε ξανά για εκείνον?! Δεν ήξερα... Ούτε αν θα μου έλεγε, ούτε αν ήθελα να ακούσω αν τελικά μου έλεγε.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Θα περνούσε να με πάρει για να πάμε να τα πούμε </span><span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" >by t</span><span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" >he sea</span><span style="font-family:trebuchet ms;"> όπως συνηθίζαμε να λέμε μεταξύ μας, όταν εννοούσαμε το γνωστό μπαράκι-στέκι μας στην παραλιακή. Εκεί λέγαμε όλες τις αλήθειες και ότι μας πονούσε. Γιατί ήταν όμορφα και οικεία. Γιατί δεν είχε ωραίους μπαρμεν να μας αποσπούν την προσοχή.. Γιατί ήταν κοντά στο σπίτι μας.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Ήρθε στις 6.15. Ποτέ καθυστερημένη, πάντα στην ώρα</span><span style="font-family:trebuchet ms;"> της. Μπήκα στον κόκκινο σκαραβαίο της και με κοίταξε χαμογελαστή και απλά είπε "</span><span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" >Γύρισ</span><span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" >α.</span><span style="font-family:trebuchet ms;">" και ξεκίνησε για την παραλία...</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Κάτσαμε στα τραπεζάκια πάνω στη θάλασσα. Να μην μας αποσπά ούτε</span><span style="font-family:trebuchet ms;"> καν η μουσική του μαγαζιού....</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Της λεω: "</span><span style="font-family:trebuchet ms;">Εχεις να μου πείς ε....?!</span><span style="font-family:trebuchet ms;">"</span><span style="font-style: italic;font-family:trebuchet ms;" >.</span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;">Ά</span><span style="font-family:trebuchet ms;">ναψε ένα τσιγάρο, τράβηξε βαθειά την πρώτη ρουφιξιά και μου είπε: "Είμαι σίγουρη πως θα θέλεις να μάθεις γιατί γύρισα, πως πήρα την απόφαση, τι έγινε, τι άλλαξε...Άκου λοιπόν την παρακάτω ιστορία....</span><div style="text-align: left;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RyMjKEEy9bI/AAAAAAAAAEo/Iuhw78eFfVA/s1600-h/DSC01559.JPG"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RyMjKEEy9bI/AAAAAAAAAEo/Iuhw78eFfVA/s320/DSC01559.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5125979456677279154" border="0" /></a></div> </div><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-style: italic;font-family:arial;" ><span style="font-family:georgia;">Εκείνο το βράδυ είχα πιεί πολύ...Από εκείνο το πρ</span></span></span><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-style: italic;font-family:arial;" ><span style="font-family:georgia;">ό</span></span></span> <span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-style: italic;font-family:arial;" ><span style="font-family:georgia;">στυχα κόκκινο κρασί. Από εκείνο το κρασί που έπινα μαζί του... Ούτε κατάλαβα πότε με πήρε ο ύπνος. Όταν ξύπνησα άνοιξα τις κουρτίνες... Σχεδόν όλα είχαν γκρίζα όψη. Κι εγώ ταίριαζα</span></span></span><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-style: italic;font-family:arial;" ><span style="font-family:georgia;"> στο τοπίο. Γκρίζα ήμουν. Άγχρωμη. Το κόκκινο κρασί είχε εξατμιστεί.. </span><span style="font-weight: bold;font-family:georgia;" >Αν η ζωή μας είναι στιγμές, τότε πρέπει να τις δημιουργούμε</span><span style="font-family:georgia;">, σκέφτηκα....<br /></span></span></span><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-style: italic;font-family:arial;" ><span style="font-family:georgia;">Έφτιαξα έναν μεγάλο ζεστό καφέ, κατέβηκα και αποφάσισα αντί να πάρω το αυτοκίνητο να περπατήσω. Το σπίτι ήταν κοντά σε μία μαρίνα.</span>.</span><span style="font-family:trebuchet ms;">Θυμάσαι το St Catherine's Dock? Κάπως έτσι ήταν. Με πολλά μαγαζάκια και λουλουδάκια στη μία μ</span></span><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;">εριά, και <span style="font-family:trebuchet ms;">στη μέση, προσβάσιμο από μια ξύλινη γέφυρα, ένα παλιό καφέ με ρετρό μουσική και διακόσμηση. Αταίριαστο με την εποχή μας, αλλά για μ</span></span></span><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-family:trebuchet ms;">ένα ιδανικό, αγαπημένο...<br /><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:georgia;">Αφού περπάτησα μέχρι εκεί, σκέφτηκα να πάω από το μεγάλο δρόμο και όχι τον σύντομο... Ήθελα να απολάυσω την κάθε στιγμή την κάθε εικόνα...<br />Περπατούσα αργά..Κόσμο δεν είχε να με αγχώσει ή να μου δώσει ασυναίσθητα ρυθμό....<br />Ξαφνικά ένιωσα ένα ρεύμα αέρα να έρχεται προς το μέρος μου. Σταμάτησα να το εισπέυσω, και όταν τα κατάφερα ο εκγέφαλός μου σταμάτησε. Η καρδιά μου πάγωσε. Τρόμαξα... Λένε πως δεν είναι μόνο οι εικόνες, εκείνες που φέρν</span></span></span></span></span></span><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-style: italic;font-family:verdana;" ><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:georgia;">ουν αναμνήσεις, αλλά και οι μυρωδιές.... Και εκείνη τη στιγμή, με τη μεγαλιώδη εισπνοή μου, πήρα μέσα μου τη μυρωδιά του. Οι εικόνες του περνούσαν απο μπροστά μου απανωτά, και οι αντιδράσεις μου ήταν σαν να είχα πάθει ηλεκτροσόκ. Γύρισα να κοιτάξω πίσω. Ήμουν τόσο σίγουρη ότι θα ήταν εκεί. </span></span></span><span style="font-family:verdana;"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:trebuchet ms;">Μή με κοιτάς με γουρλωμένα τα μάτια... αυτά συμβαίνουν μόνο στις ταινίες.<span style="font-style: italic;"><span style="font-family:georgia;"><br /><span style="font-family:georgia;">Μόλις γύρισα πάλι μπροστά, ένιωσα τόσο μόν</span></span></span></span></span></span></span></span></span></span><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-style: italic;"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:georgia;">η σε αυτή την πόλη. Κι ας ήταν κι αυτός σε αυτή. Δε θα τον έβλεπα ποτέ ξανά. Βούρκωσα και στη συνέχεια έκλαψα τόσο βαθειά, όσο δεν έκλαψα όταν πραγματικά ήξερα ότι τον είδα για τελευταία φορά.</span> Κοίταξα το καφέ μπροστά μου...<br />Ήθελα να βάλω χρώμα στο γκρίζο εκείνης της μέρας.<br />Ήθελα κόκκινο στη ζωή μου. Όχι το κόκκινο του αίματος, από την πληγή του.. ή του κρασιού μας.. Ήθελα το κόκκινο του πάθους, για κάτι καινούριο, για κάτι δυνατό...<br /></span></span></span></span></span></span></span></span></span><span style=";font-family:arial;font-size:100%;" ><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-family:verdana;"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:trebuchet ms;"><span style="font-family:georgia;"><span style="font-family:trebuchet ms;">Κι έτσι αποφάσισα να μην κυνηγάω, ασυναίσθητα, </span><span style="font-family:trebuchet ms;">φαντάσματα και γύρισα! Δεν έχω κάτι να φοβηθώ.. παρά μόνο να περιμένω...<br />Και αν με ρωτήσεις αν βρήκα τι έψαχνα?...Ναι! Βρήκα τι έψαχνα, και το παραδέχτηκα, και δε το θέλω πια!<br />Εκπληκτη χαμογέλασα και αυθόρμητα της λέω:"... Τόσο απλά?!"<br />Εκείνη ανασήκωσε τους ώμους της και είπε: "Ναι! Τόσο απλά! Στην υγεία μας!"<br /></span></span></span></span></span></span></span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-3827649684660445849?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-90043835077731160972007-10-09T20:35:00.000+01:002008-12-10T11:45:10.715Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RwvYd1VLVdI/AAAAAAAAAEQ/t5knCLKppYs/s1600-h/759.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RwvYd1VLVdI/AAAAAAAAAEQ/t5knCLKppYs/s320/759.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5119423408480409042" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic; font-family: georgia;">Και στο 'χω πει... Μη το παίζεις αυτό το παιχνίδι....<br /> Αφού όλο χάνεις....</span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-9004383507773116097?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-86022763617702074402007-09-18T12:02:00.000+01:002008-12-10T11:45:11.295Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Ru-1fhZ-9NI/AAAAAAAAAEA/4VyJhq6X6KM/s1600-h/isnogud07.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Ru-1fhZ-9NI/AAAAAAAAAEA/4VyJhq6X6KM/s320/isnogud07.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111503655236728018" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Τα γεγονότα λαμβάνουν μέρος κυρίως στη <span style="font-weight: bold;">Βαγδάτη</span>, αλλά και στις γύρω περιοχές, ενώ δεν λείπουν καθόλου και τα ταξίδια στο χρόνο. Ο <span style="font-weight: bold;">Ιζνογκούντ</span> είναι ο<span style="font-weight: bold;"> Μεγάλος Βεζίρης </span>του χαλιφάτου, κι έχει βάλει ως μοναδικό στόχο στη ζωή του να εκθρονίσει τον <span style="font-weight: bold;">Χαρούν Ελ Πασάχ</span><i>(Haroun El Poussah)</i>, ο οποίος και είναι ο Χαλίφης. Είναι αρκετά γνωστή η συνεχώς επαναλαμβανόμενη φράση του Ιζνογκούντ, "Θέλω να γίνω χαλίφης στη θέση του χαλίφη" <i>("je veux devenir calife à la place du calife")</i>. Ο Ιζνογκούντ έχει επίσης στο πλάι του έναν πιστό και ελαφρώς ηλίθιο (αν και όχι και τόσο ηλίθιο μερικές φορές) βοηθό, ονόματι <span style="font-weight: bold;">Μπλιάχ Χαχάτ</span> <i>(Dilat Larat στο πρωτότυπο)</i>, ο οποίος τον βοηθά στην προσπάθεια εκπλήρωσης των σχεδίων του.<br /><span style="font-weight: bold;">Ο Ιζνογκούντ ήταν Έλληνας?</span><br /><span style="font-weight: bold;"><br />ΑΠΟΔΕΙΞΗ:<br /></span>Έστω ότι η παραπάνω ιστορία είναι μια παραδοχή (Πηγή: <a href="http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%99%CE%B6%CE%BD%CE%BF%CE%B3%CE%BA%CE%BF%CF%8D%CE%BD%CF%84"><span style="text-decoration: underline;">Wikipedia</span></a> ). Αλλάζοντας τα δεδομένα, τα οποία θεωρούμε τυχαίες μεταβλητές με άλλα τυχαία αλλά πραγματικά, θα προσπαθήσουμε να αποδείξουμε ότι η καινούρια ιστορία ισχύει.<br /><br />Έχουμε τα εξής δεδομένα:<span style="font-weight: bold;"><br /></span><ul><li>Βαγδάτη</li><li>Ιζνογκούντ, Μεγάλος Βεζίρης</li><li>Χαρούν Ελ Πασάχ, Χαλίφης</li><li>Μπλιάχ Χαχάτ</li></ul><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;">τα οποία αλλάζουμε στην ιστορία μας με τις παρακάτω τυχαίες με</span></span><span style="font-weight: bold;">ταβλητές:<br /></span><ul><li>Ελλάδα</li><li>Ευάγγελος Βενιζέλος, Πρωτοκλασσάτο Στέλεχος κόμματος</li><li>Κώστας Καραμανλής, Πρωθυπουργός</li><li>Γιώργος Παπανδρέου.</li></ul>Η ιστορία γίνεται ώς εξής:<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Ru-1phZ-9OI/AAAAAAAAAEI/QQZ86Waff18/s1600-h/832719_b.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Ru-1phZ-9OI/AAAAAAAAAEI/QQZ86Waff18/s200/832719_b.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5111503827035419874" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">Τα γεγονότα λαμβάνουν μέρος κυρίως στην <span style="font-weight: bold;">Ελλάδα</span></span><span style="font-style: italic;">, αλλά και </span><span style="font-style: italic;">σ</span><span style="font-style: italic;">τις γύρω περιοχές, ενώ δεν λείπουν καθόλου και τα ταξίδια στο χρόνο (π.χ. η εναλλαγή Καραμανλ</span><span style="font-style: italic;">ής</span><span style="font-style: italic;">-Παπανδρέου για πόλλά χρόνια) . Ο </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Ευάγγελος Βενιζέλος</span><span style="font-style: italic;"> είναι ο</span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;"> Πρωτοκλασσάτο Στέλεχος </span><span style="font-style: italic;">του ΠαΣοΚ, κι έχει βάλει ως μοναδικό στόχο στη ζωή του να εκθρονίσει τον </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Κώστα Καραμανλή</span><span style="font-style: italic;">, ο οποίος και είναι ο Πρωθυπουργός. Είναι αρκετά γνωστή η συνεχώς επαναλαμβανόμενη φράση του Ευάγγελου Βενιζέλου , "Θέλω να γίνω αρχηγός του ΠαΣοΚ και Πρωθυπουργός".</span><span style="font-style: italic;"> Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει επίσης στο πλάι του έναν πιστό και ελαφρώς ηλίθιο (αν και όχι και τόσο ηλίθιο μερικές φορές) βοηθό, ονόματι </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Γιώργο Παπανδρέου</span><span style="font-style: italic;">, ο οποίος τον βοηθά στην προσπάθεια εκπλήρωσης των σχεδίων του.<br /><span style="font-weight: bold;">ΙΣΧΥΕΙ. Άρα ο Ιζνογκούντ ήταν Έλληνας.<br /><br />DISCLAIMER: </span><span>NO OFFENCE!!!!!!!!!!!! Just Humor!!!!!!</span><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-8602276361770207440?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-22107694364067434202007-08-21T08:06:00.001+01:002008-12-10T11:45:11.771ZΔιακοπές.<br /><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">Χα! Νομίζεις ότι κάνεις. Κι εγώ κι εσύ και ο κάθε ένας μαλάκας από εμάς που το παίζουμε άνθρωποι καριέρας , που ζούμε για την υστεροφημία μας στο επάγγελμα, που ανεβάζουμε πίεση με τον κάθε κομπλεξικό ανώτερο στην κλίμακα της εταιρίας που νομίζει ότι αυτή είναι και καμία άλλη. Γιατί αν υπομένεις τα απίστευτα ένα χρόνο ολόκληρο για να πάς στο νησάκι ή οπουδήποτε, να καυχιέσαι που έλειψες και απομονώθηκες, που έλιωσες στη θάλασσα στο σεξ και στα ξενύχτια, και που ξέχασες ότι υπάρχει πίσω σου το γραφείο στο οποίο θα ξαναπάς μετά, λέγοντας<span style=""> </span>το «μετά» με τέτοιο ύφος<span style=""> </span>σαν να τα έχεις όλα γραμμένα στα αρχίδια σου και να δουλέυεις από χόμπι, είσαι πολύ μεγάλος υποκριτής φίλε. Και καημένος είσαι. Κι εγώ μαζί. Γιατί τα ίδια μυαλά κουβαλάμε. Βιαζόμουν να πιάσω δουλειά για να χτίσω τη σκάλα που θα ανέβω για να κάνω την καριέρα μου και να αποδείξω-πρώτα στον εαυτό μου- πόσο αξίζω. Πάρτα μαλάκα. Εαυτέ μου, βεβαίως βεβαίως. Γυναίκα καριέρας και κολοκύθια τούμπανα. Ή , αν θές να στο πώ και αλλιώς, θα κάνεις εσύ καριέρα και τα αρχίδια μας κουνιούνται, που έλεγε κι ένας. Γυναίκα καριέρας, και θα ξυπνήσω ένα πρωί να πάω στο γραφείο μετά από 10 χρόνια και θα ξυπνήσει και η κόρη μου μαζί τρομαγμένη να μου ανακοινώσει ότι μάλλον της ήρθε περίοδος και εγώ θα της απαντήσω ότι «δεν είναι τίποτα παιδί μου, περίοδος σου ήρθε, πάρε μια σερβιέτα από το ντουλάπι, όπως στις διαφημίσεις, πήγαινε σχολείο, και θα τα πούμε το βραδάκι. Αν θέλεις κάτι να το πεις στον πατέρα σου, ξέρει κι αυτός. Εγώ πρέπει να φύγω, έχω <span style="" lang="EN-US">meeting</span>.» . Έτσι θα καταντήσω, το βλήμα, με πορεία ακριβείας μαθηματικών εξισώσεων. Αλλά εκεί. Την καριέρα μου. Που ήμουν στη Μήλο διακοπές αυτή την εβδομάδα του Αυγούστου που «εμείς οι εργαζόμενοι» πάμε διακοπές γιατί δε μπορούμε να λείψουμε άλλο, «πολλές δουλειές!», σε κάτι καταγάλανα νερά σε μια παραλία στο πουθενά, εμείς<span style=""> </span>και κάτι γυμνιστές λίγο πιο κάτω, ημέρα Παρασκευή, (την Κυριακή Αγιος Γεώργιος και πίσω) και είναι που σε πιάνει η κρίσαρα. Που δε θες με τίποτα να γυρίσεις στην Αθήνα, ζηλεύεις αυτούς που έχουν 3 μήνες το χρόνο άδεια, ξέρεις ότι είναι μια απόφαση, αλλά δε τη παίρνεις. Φοβάσαι. Δε το πατάς το γαμημένο το κουμπί, να αλλάξεις την κοσμοθεωρία σου.</p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">Και η πρακάτω φωτογραφία για να μη ξεχνιόμαστε...<br /></p><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RsqbKjtj8CI/AAAAAAAAADk/61RWg3RE6yM/s1600-h/Untitled.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 431px; height: 194px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RsqbKjtj8CI/AAAAAAAAADk/61RWg3RE6yM/s320/Untitled.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101060133637845026" border="0" /></a><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal"><br /></p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">το άσχετο του post: το ήξερες εσύ ότι το ΒΙ.ΠΕΡ. = Βιβλία Περιπτέρου? Είδες τι μαθαίνει κανείς?</p><p style="text-align: justify;" class="MsoNormal">το άσχετο του post2: θα συμφωνήσω με κάτι που διάβασα στο Nitro Αυγούστου: ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΟΥΛΑ ΤΗΣ ΕΦΗΣ (Θώδη) και θα συμπληρώσω ΝΑΙ ΣΤΗ ΨΗΦΟ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΦΗΣ (Σαρρή). Γιατί όπως και να το κάνεις η "μπαλκόνια" <span style="font-weight: bold;">></span> "ούλα".<br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-2210769436406743420?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-36790220101755637812007-07-27T11:54:00.000+01:002008-12-10T11:45:11.958Z<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RqnPb_wBHYI/AAAAAAAAADc/eN03V0uEkc8/s1600-h/0L4EWBV3qk.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RqnPb_wBHYI/AAAAAAAAADc/eN03V0uEkc8/s400/0L4EWBV3qk.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5091828933595307394" border="0" /></a>Οχι δε πήγα, μη ρωτάς το γιατί, ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω.<br />Πήγε η ξαδέρφη όμως. Και σήμερα που μου τα έλεγε (και έκλαιγα, έσκαγα και αναψοκοκκίνιζα από τη σύγχισή μου ) μου αναφέρει και το παρακάτω:<br /></div><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">Ksaderfi says:</span><br /><span style="font-style: italic;">λεει ενας που καθοταν απο πισω μας μιλωντας στο τηλεφωνο: ναι , ναι πολυ καλος πολυ καλος φωνη πολυ καλη, καμπανα, καμπανα, ε, εχει παρει και πολλες πιπες, βοηθαει στη φωνη..<span style="font-style: italic;"></span></span><br /><span style="font-style: italic;"></span></div><span style="font-style: italic;"><br /><br /></span><div style="text-align: justify;">Όσοι πηγατε δεκτές οι απαντήσεις, σχόλια, αναφορές, στιγμιότυπα... Επισης αν εισαι ορκισμένος εχθρός μου τωρα ειναι η ευκαιρία σου!<span style="font-style: italic;"></span><br /><span style="font-style: italic;"></span></div><span style="font-style: italic;"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-3679022010175563781?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-91117657177487185962007-06-25T14:41:00.000+01:002008-12-10T11:45:12.323Z<div style="text-align: center;">...Και μέσα <span style="font-weight: bold;">όχι fujitsu</span>, αλλά πολλή δουλειά....<br />Τότε αναγκαστικά, για να προλάβω να κάνω μια βουτιά καθώς και όλα τα συναφή που κάνεις το καλοκαίρι (beachbar-ing, και γενικώς το αεικίνητο), αλλά να προλάβω και την απειρη δουλειά που μου έκατσε καλοκαιριάτικο, κοιμάμαι το ελάχιστο, με αποτέλεσμα να ζώ την κατάσταση της φωτογραφίας...<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rn_IkJcjhBI/AAAAAAAAAC8/uzE_yeb9kRQ/s1600-h/173.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rn_IkJcjhBI/AAAAAAAAAC8/uzE_yeb9kRQ/s320/173.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5079999428033741842" border="0" /></a><br />Και ναι. Είναι η ώρα της ημέρας που γκρινιάζω.<br />Μακια!<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-9111765717748718596?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-65686354792447815772007-06-13T11:58:00.000+01:002008-12-10T11:45:12.622Z<div style="text-align: justify;"><span style="font-style: italic;">- Γεια σου</span><br />- Γεια σου....<br /><span style="font-style: italic;">- Να σε ρωτήσω κάτι?</span><br />- Ναι αμε!<br /><span style="font-style: italic;">- Ποιό είναι το πιο όμορφο χρώμα?</span><br />- Μμμμ... Μάλλον το ασημί... 'Οχι μάλλον.. Σίγουρα το ασημί!!<br /><span style="font-style: italic;">- Το ασημί?</span><br />- Ναι. Το χρώμα που παίρνει η θάλασσα το καλοκαίρι, όταν πια ο ήλιος έχει δύσει και δε φαίνεται στον ορίζοντα, αλλά υπάρχουν στον ουρανό όλα τα χρώματα τις ίριδας.. Και στο βουνό μπροστά από τη δύση, έχουν ανάψει τα φώτα από τα σπίτια και τα μαγαζιά.. και λαμπυρίζουν... Αντανακλώντας το φως τους στη γαληνεμένη και ανενόχλητη θάλασσα...<br /><span style="font-style: italic;">- Πωπω.. πολύ καλοκαιρινή η εικόνα που μου έφτιαξες στο μυαλό!!!</span><br />- Χε,χε... Κι εσύ μέσα στο αυτοκινητό σου, γυρίζεις από τη θάλασσα προς το σπίτι, ακούγοντας μουσικούλα και μυρίζοντας την αλμύρα από τα μαλλιά σου... Με μια διάθεση εκπληκτική να ετοιμαστείς για να ξαναβγείς να πας στο γνωστό beachbar, να πιεις όλο το ρούμι που έχει ξεχάσει ο Jack Sparrow στο αμπάρι του!!<br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">- Πότε πάμε διακοπές?</span><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rm_RLZcjhAI/AAAAAAAAAC0/XHmWiKOCUnU/s1600-h/Sea+Cat+sunset.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rm_RLZcjhAI/AAAAAAAAAC0/XHmWiKOCUnU/s400/Sea+Cat+sunset.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5075505298809259010" border="0" /></a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-6568635479244781577?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-80788120268569900852007-06-11T12:42:00.001+01:002008-12-10T11:45:12.868Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rm01eJcjg-I/AAAAAAAAACk/APIc9UK2By0/s1600-h/Boxes.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 254px; height: 197px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rm01eJcjg-I/AAAAAAAAACk/APIc9UK2By0/s320/Boxes.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5074771147164451810" border="0"></a><span style="font-family: verdana;">Και ύστερα έρχεται κάποια στιγμή που έχεις ξεχάσει τι έχει μέσα το κάθε κουτάκι...</span><span style="font-family: verdana;"><br />Και όταν πρέπει να διαλλέξεις, διαλλέγεις το πιο ωραίο....</span><span style="font-weight: bold; font-family: verdana;"><br />Αλλά είναι αυτό που πραγματικά ήθελες?</span><br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rm0145cjg_I/AAAAAAAAACs/kMf1eNEyWHI/s1600-h/180px-DeadpoolYellowBoxes.jpg"><br /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-8078812026856990085?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-75063405889873717512007-06-06T10:26:00.001+01:002008-12-10T11:45:13.299Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RmZ935cjg8I/AAAAAAAAACU/-v-usg82Ir8/s1600-h/labyrinth_puzzle.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RmZ935cjg8I/AAAAAAAAACU/-v-usg82Ir8/s320/labyrinth_puzzle.png" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5072880429546308546" border="0" /></a>...because the one that plays the stabber in my life, exsists in multiple versions....<br />So my friendly advice is:<br /><span style="font-weight: bold;">Think entering, twice... There is no exiting...<br /><br /></span><br /><span style="font-size:85%;"><span style="font-style: italic; font-family: courier new;">"And I hope that you are having the time of your life</span><span style="font-style: italic; font-family: courier new;"><br />But think twice, that's my only advice.."<br /></span><span style="font-family: courier new;">part of lyrics from Gnarls Barkley-Crazy</span><span style="font-style: italic; font-family: courier new;"><br /></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-7506340588987371751?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-2849796778046346122007-05-29T13:31:00.000+01:002008-12-10T11:45:13.599Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RlwtP80UL4I/AAAAAAAAACM/WcYISB7bXNk/s1600-h/utilizator_7308_mic_this_is_how_i_feel.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RlwtP80UL4I/AAAAAAAAACM/WcYISB7bXNk/s320/utilizator_7308_mic_this_is_how_i_feel.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5069977032559177602" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;font-size:130%;" > Όταν νοιώθεις την καρδιά σου να σπάει απ΄το χτύπο,</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><br />Όταν την ακούς τόσο δυνατά που δε μπορείς να σκεφτείς τίποτα και απλά χοροπηδάς στο ρυθμό της,</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><br />Όταν κλείνεις τα μάτια και βλέπεις χιλιάδες δρόμους, διαφορετικούς, να σε οδηγούν προς τα εκεί,</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><br />Όταν ξέρεις για πρώτη φορά τι θέλεις, κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως αντιδράς μονάχα με το συναίσθημα (γιατί η λογική σου δε πρόλαβε να πάρει θέση άμυνας αυτή τη φορά) αλλά δε σταματάς... Γιατί δε μπορείς...</span><span style="font-size:130%;"><br /></span><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;font-size:130%;" >Όταν τα κουτάκια που έχεις μέσα στο κεφάλι σου ξαφνικά δεν έχουν λόγο ύπαρξης γιατί δε τα θέλεις πια,</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><br />Όταν αντί για σένα μιλάει η καρδιά σου...</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><br />Τότε νοιώθεις.</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><br />Νιώθεις. Αγαπάς. Ερωτεύεσαι. Φοβάσαι...</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><br />Η φίλη σου χαίρεται γιατί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ μπλέχτηκαν τα πράγματα. Επιτέλους τα κουτάκια σου δε κατάφεραν να κρατήσουν τις ισορροπίες....</span><span style="font-size:130%;"> </span><span style="font-style: italic;font-family:lucida grande;font-size:130%;" ><br />Μήπως άρχισε?</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-284979677804634612?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-74542716354310472532007-05-22T21:38:00.001+01:002008-12-10T11:45:13.893Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RlNVdM0ULzI/AAAAAAAAABk/nKdsb0VzE5I/s1600-h/DSC01740.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RlNVdM0ULzI/AAAAAAAAABk/nKdsb0VzE5I/s320/DSC01740.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067487965867159346" border="0" /></a><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">If I were never to leave you</span><br /><span style="font-style: italic;"> If I were always alone</span> <span style="font-style: italic;"><br />If I were never to see you</span><br /><span style="font-style: italic;">If I could set the sun</span><br /><span style="font-style: italic;">If I could set the sun</span> <span style="font-style: italic;"><br /><br />Tears falling</span> <span style="font-style: italic;"><br />Rain falling</span><br /><span style="font-style: italic;"> Leaves are falling with the sun</span><br /><span style="font-style: italic;"> Lives drifting</span> <span style="font-style: italic;"><br />Seeds drifting</span> <span style="font-style: italic;"><br />Worlds drifting with the sun</span><br /><br /><span style="font-style: italic;">~ Nitin Sawhney </span><i style="font-style: italic;">(Sunset)</i><span style="font-style: italic;"><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RlNWL80UL0I/AAAAAAAAABs/t-dAe85_iUA/s1600-h/DSC01765.JPG"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RlNWL80UL0I/AAAAAAAAABs/t-dAe85_iUA/s320/DSC01765.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5067488769026043714" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-size:85%;"><span style="font-weight: bold;">Dusk:</span> Λονδίνο πριν ένα χρόνο στα γενέθλια μου (27 Μαιου) πηγαίνοντας προς Waterloo, γυρνώντας από μπουζούκια(αριζόνα).<br /><span style="font-weight: bold;">Dawn: </span>Σάμος λίγες μέρες μετά, που πήγα για chilling, αφού τελείωσα με τις εξετάσεις για το MSc, και πριν αρχίσω την πορεία μου ως career girl (όπως με αποκαλεί ο κύριος </span><a href="http://hifidelity.wordpress.com/"><span style="font-size:85%;"><a href="http://highfidelityshow.wordpress.com/">Zero</a> )</span></a><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-7454271635431047253?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-74511316486401844682007-05-11T13:49:00.000+01:002008-12-10T11:45:14.126Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RkRy4XcIErI/AAAAAAAAABc/VurZQiT9gF4/s1600-h/chollywood.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RkRy4XcIErI/AAAAAAAAABc/VurZQiT9gF4/s320/chollywood.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5063298193761505970" border="0" /></a>Με κοιτάς καμμιά φορά λες και δεν έχει γίνει τίποτα.. Λες και το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο είναι να σκύψεις και να με φιλήσεις! Έχεις το ύφος του πρωταγωνιστή που, αφού ξέρεις το σενάριο, είσαι σίγουρος πως θα ξαναγυρίσω. Και γιατί ξέρεις πως μου αρέσει αυτό το παιχνίδι. Γιατί καταβάθος αυτό είναι που με κρατάει.. Με έλκει η αίσθηση του άπιαστου, και μάλλον κι εσένα...<br /><div style="text-align: justify;">Εγώ από την άλλη σε κοιτάω και σκέφτομαι πόσο λάθος πήγαμε. Αλλού είχαμε δώσει ραντεβού, αλλού βρεθήκαμε... Γελάω κοιτώντας τη θάλασσα, γιατί μαζί ήμασταν μόνο όταν αυτή μας χώριζε. Κλείνω τα μάτια και θυμάμαι τον εαυτό μου να χαμογελά ευτυχισμένος. Μπροστά στην παραλία, με τα ακουστικά στα αυτιά και μουσική τη δική μας.. Να με ψήνει ο ήλιος, και εγώ με τα μάτια ανοιχτά να σε ονειρεύομαι...<br />Και μετά, μια Δευτέρα πρωί, πηγαίνοντας προς το γραφείο σε βλέπω να περνάς το δρόμο μαζί της. Την προσέχεις, να μη τη χτυπήσουν τα αυτοκίνητα. Καλά κάνεις, γιατί εγώ λιώμα ήθελα να την κάνω... Ίσως με είδες, ίσως και όχι... Τι σημασία έχει.. αφού το μεσημέρι δε μου μίλησες.. Και κανένα μεσημέρι έκτοτε. Γιατί δε πάτησα εγώ εκείνη, αλλά εσένα κάποιος άλλος.<br /><br />Να σημειώσω οτι το ύφος μου είναι χιουμορίστικό καθώς επίσης να υπενθυμίσω το ότι καμμία από τις ιστορίες μου δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, είναι παραμυθάκια, με καλό, κακό και καμμιά φορά χωρίς καθόλου τέλος....<br />Take care,<br />Vaggie<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-7451131648640184468?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-73028185588735643202007-05-11T08:04:00.001+01:002007-05-11T08:12:41.082+01:00<embed src="http://www.veoh.com/videodetails2.swf?permalinkId=e82601PB9Z22sX&id=anonymous&amp;player=videodetailsembedded&videoAutoPlay=0" bgcolor="#000000" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" height="338" width="440"></embed><br /><span style="font-style: italic;"><br /></span><div style="text-align: center; font-weight: bold;font-family:webdings;"><span style="font-style: italic;font-size:130%;" >In case you ever ask....</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-7302818558873564320?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-36745326560999119802007-05-03T13:55:00.000+01:002008-12-10T11:45:14.618Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rjnb7HcIEpI/AAAAAAAAABM/fJBdUiJQYFo/s1600-h/20060501222234_girl_on_a_broken_wall.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rjnb7HcIEpI/AAAAAAAAABM/fJBdUiJQYFo/s400/20060501222234_girl_on_a_broken_wall.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5060317464983245458" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;font-family:courier new;" ><span style="font-size:130%;">Ask me..the fucked up little princess...</span><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-3674532656099911980?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-67807216265201088222007-04-20T14:02:00.000+01:002008-12-10T11:45:14.986Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RijBNPQqn8I/AAAAAAAAABE/v_kuuMs_Sh0/s1600-h/133.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/RijBNPQqn8I/AAAAAAAAABE/v_kuuMs_Sh0/s320/133.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5055503014902276034" border="0" /></a><br /><br />Θυμάμαι την φωνή του βραχνή, κάθε φορά που έγερνε προς το μικρόφωνο και έλεγε "<span style="font-style: italic;">Thank you for coming...</span>" Ύστερα, μισός στο σκοτάδι-μισός στο φως της λίγο υπερυψωμένης σκηνής, ξεκινούσε την παράστασή του... Κάποιες φορές τον συνόδευε μια γυναίκα, που έκανε ακόμα πιο μυστήρια την ύπαρξή του.<br /><br />Ίσως να ήταν η πόλη που είχα ερωτευτεί και όχι εκείνος... .Ίσως απλά να έτυχε να είναι αυτός, γιατί το <span style="font-style: italic;">Malmsey </span>(το bar που έπαιζε) ήταν απέναντι από το σπίτι, ίσως ακόμα γιατί το όνομά μου θύμιζε, <span style="font-style: italic;">αταίριαστα</span>, Ελλάδα....<br /><br />Εκεί ήταν το πρώτο ουίσκι που είχα πιεί στην πόλη, το πρώτο ποτήρι κόκκινο κρασί, το πιο φτηνό... <span style="font-style: italic;">red house wine..</span> Το σπίτι ήταν απέναντι... Σίγουρα θα έφτανα.<br /><br />Όταν μπήκα την πρώτη φορά μέσα ήταν σχεδόν άδειο (ποτέ δεν ήταν τελείως γεμάτο βέβαια..). Απευθύνθηκα στο μπαρ..(γιατί ήταν η αμηχανία του καινούριου χώρου, που σε κάνει να βλέπεις τα πράγματα με την ένοιά τους και δε παρατηρείς ποιός αντιπροσωπεύει αυτή την έννοια... ) και ζήτησα ένα <span style="font-style: italic;">bacardi cola lime..</span> Τότε ο μπάρμαν μου λέει με γαλλική προφορά "Not today... Today, you need whiskey...Ask me again for a whiskey.."<br /><br />Εκείνος δεν μου μίλησε ποτέ... όσες φορές κι αν πήγα, κι αν του χαμογελούσα ή τον κοιτούσα... Υιοθέτησα πολλούς και διαφορετικούς ρόλους στο βλέμμα μου για να με προσέξει.. Μοιραία γυναίκα εως και αθώο κοριτσάκι... Διασταυρώνονταν τα βλέμματα (ή έτσι νόμιζα τουλάχιστον μέσα στο σκοτάδι) αλλά μόνο αυτό...<br /><br />Μόνο μια φορά, που και πάλι μπορεί και απλά να την φαντάστηκα, καθόμουν όπως πάντα στην ίδια θέση στο μπάρ, είχα ένα ποτήρι κόκκινο κρασί στο χέρι... χαμογελούσα και περίμενα να ξεκινήσει.... Ήταν μια φορά που δεν είπε "Thank you for coming", δεν είπε τίποτα... Ξεκίνησε όμως μέσα στα σκοτάδια να παίζει το "My funny valentine"... Ο γάλλος του μπάρ το σιγοτραγουδούσε μαζί του...<br /><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">Youre my funny valentine,</span><span style="font-style: italic;"><br />Sweet comic valentine,</span><span style="font-style: italic;"><br />You make me smile with my heart.</span><span style="font-style: italic;"><br />Your looks are laughable, un-photographable,</span><span style="font-style: italic;"><br />Yet, youre my favorite work of art.</span><span style="font-style: italic;"><br /><br />Is your figure less than greek? </span><span style="font-style: italic;"><br />Is your mouth a little weak? </span><span style="font-style: italic;"><br />When you open it to speak, are you smart? </span><span style="font-style: italic;"><br />But, dont change a hair for me.</span><span style="font-style: italic;"><br />Not if you care for me.</span><span style="font-style: italic;"><br />Stay little valentine, stay!</span><span style="font-style: italic;"><br />Each day is valentines day...<br /><br /></span><div style="text-align: left;">Όταν τελείωσε...απλά ήρθε στο φωτισμένο μέρος της σκηνής και είπε.. <span style="font-style: italic;">"<span style="font-weight: bold;">For you.. At the bar..</span></span>"<br /><br />Γύρισα προς τον Luc και τον ρώτησα "<span style="font-style: italic;">For you?</span>"... Και μου απάντησε... " <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">No, not today... Today he plays for you</span><span style="font-weight: bold;">".</span><br /><span style="font-style: italic;"></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-6780721626520108822?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-41718167091103602022007-04-05T20:09:00.000+01:002008-12-10T11:45:15.194Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rht7UnVpqUI/AAAAAAAAAA0/lHqUQ0YcRb0/s1600-h/dreamcatcher.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rht7UnVpqUI/AAAAAAAAAA0/lHqUQ0YcRb0/s320/dreamcatcher.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5051767001113536834" border="0" /></a><br /><span style="font-style: italic;">Ντριιιιν.......<br />- </span>Παρακαλώ;<br />- Γειά σου, εγώ είμαι.<br />- Μα.............. Μα, πως είναι δυνατόν;<br />- Κοριτσάκι μου όλα γίνονται..<br />- Μπορώ να σε δώ; Μου έλειψες.<br />- Μα με βλέπεις.. Έτσι δεν είναι;<br />- Πόσο πολύ μου έλειψες.... Πόσο πολύ...<br />- Ξέρεις... Ήθελα να σου πώ κάτι...<br />- ....<br />- Σε λίγες μέρες έρχεται η Χριστίνα.<br />- Τι, τι εννοείς έρχεται..;<br />- Θα έρθει κατα εδώ.<br />- Εκείνη το ξέρει;<br />- Το νοιώθει. Θα μπορούσα να πω οτι το ξέρει..<br />- Γιατί; Γιατί αποφασίστηκε για τώρα;<br />- Μη με ρωτάς πράγματα που δε μπορώ να σου απαντήσω...<br />- Μπορώ να σε δω; Τώρα; Θέλω τόσο πολύ να σε δώ.. Νιώθω μισή. Αν ήμουν καρύδι θα μαράζωνα γιατί μου λείπει το μισό εξωτερικό τσόφλι...<br />- Χα,χα που τα βρίσκεις και τα λες κάθε φορά...<br />- Ναι μα είναι αλήθεια. Νοιώθω μισή. Μπορώ να σε δω;<br />- Με βλέπεις... Δε με βλέπεις;<br />- Πάει πολύς καιρός απο την τελευταία φορά που σε είδα... Βέβαια.. πολύς περισσότερος απο την τελευταία φορά που σε άκουσα, οπότε είμαι ευγνώμων.<br />- Είδες; Όλα για καλό γίνονται..<br />- Και ο Ηλίας το ξέρει για τη Χριστίνα;<br />- Όχι, και γιαυτό σε πήρα...<br />- Όχι...όχι..δε μπορώ να το κάνω... Δε μπορώ να του πω οτι θα τον αφήσει..<br />- Γιατί;<br />- Γιατί δεν έχω τη δύναμη να τον στηρίξω.. Δε θα τον αντέξω κι εγώ για να κρατηθεί και να μη πέσει.. Θα πέσω κι εγώ μαζί του..<br />- Έχεις φανεί πιο δυνατή και παλαιότερα όταν δε το πίστευες. Θα δεις ότι και τώρα θα ανταποκριθείς μια χαρά.. Μη ξεχνάς... <span style="font-style: italic;">Μας αρέσει εκείνος που η ψυχή του είναι πιο βαθειά απ'την πληγή του........<br /><br /></span>Και κάπου εκεί <span style="font-weight: bold;">ξύπνησα</span>. Τι ήθελε;...Δεν ξέρω.. Όπως δεν ξέρω καμμία Χριστίνα και κανέναν Ηλία... Τι να ήθελε άραγε;...<br />Ξέρεις κάτι;... Ακόμα ακούω στα αυτιά μου την τελευταία του φράση...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-4171816709110360202?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-5283446579992429842007-03-16T12:58:00.000Z2007-03-16T13:00:59.588Z<!-- START YOUTHINK.COM QUIZ RESULTS --><br /><table bg="" border="0" cellpadding="10" cellspacing="2" style="color:black;"><tbody><tr bg="" style="color:white;"><td align="center"><b><span style=";font-family:verdana,arial,helvetica;font-size:85%;" ><a href="http://www.youthink.com/quiz.asp?action=take&quiz_id=5834"><span style="color: rgb(80, 90, 132);">What female superhero are you???</span></a></span></b><p><span style=";font-family:verdana,arial,helvetica;font-size:85%;" ><span style="color: rgb(80, 90, 132);font-size:130%;" ><b>Catwoman</b></span></span></p><p style="font-weight: bold; color: rgb(102, 0, 0);"><span style=";font-family:verdana,arial,helvetica;font-size:85%;" >You are the anti-hero. Now quite a hero but prone to heroic actions and a protector of abused women. Dark, sleek and full of feminine wiles, you steal your way into people's hearts. Meow!</span></p><p><span style=";font-family:verdana,arial,helvetica;font-size:85%;" ><a href="http://www.youthink.com/quiz.asp?action=take&quiz_id=5834"><img alt="Personality Test Results" src="http://www.youthink.com/quiz_images/full_675903292.jpg" border="0" /></a></span></p></td></tr><tr><td align="center"><a href="http://www.youthink.com/quiz.asp?action=take&amp;quiz_id=5834"><span style=";font-family:verdana;font-size:85%;color:white;" ><b>Click Here to Take This Quiz</b></span></a><br /><span style="color: rgb(192, 192, 192);font-family:verdana;font-size:78%;" >Brought to you by <a href="http://www.youthink.com/quiz.asp"><span style="color:white;">YouThink.com</span></a> quizzes and personality tests.</span></td></tr></tbody></table><br /><!-- END YOUTHINK.COM QUIZ RESULTS --><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-528344657999242984?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-68222073861406380632007-03-07T15:07:00.000Z2007-03-07T15:09:03.181Z<embed allowscriptaccess="never" allownetworking="internal" enablejavascript="false" src="http://dna.imagini.net/friends/swf/widget.swf" quality="best" bgcolor="#000000" width="340" height="240" name="widget" align="middle" type="application/x-shockwave-flash" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" flashvars="bgcolor=#000000&i1=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_7ABFFADA.jpeg&amp;c1=&i2=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_-20E95CBC.jpeg&amp;c2=&i3=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_6E5372F4.jpeg&amp;c3=&i4=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_-28C6894B.jpeg&amp;c4=&i5=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_-7C115110.jpeg&amp;c5=&i6=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_-3A16A102.jpeg&amp;c6=&i7=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_-7353201.jpeg&amp;c7=&i8=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_75EB3440.jpeg&amp;c8=&i9=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_631B702E.jpeg&amp;c9=&i10=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_-45A19707.jpeg&amp;c10=&i11=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_1F8FF9B4.jpeg&amp;c11=&i12=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_-5562BF4.jpeg&amp;c12=&i13=http://dna.imagini.net/i/RESIZE_-7D3E11DD.jpeg&amp;c13=&moodlabel=GO-GETTER&amp;lovelabel=LOVE BUG&funlabel=ESCAPE ARTIST&amp;habitslabel=BACK TO BASICS&uid=22585-1773&amp;srv=iwebhd5"></embed> <div style="text-align:center; width:340px;height:25px;margin-top:0px; border-top:1px solid rgb(150,150,150);background-color:rgb(0,0,0);padding:5px 0 0 0; font-family:Arial, Helvetica, sans-serif; font-size:11px;"><a href="http://networking.imagini.blueorange.co.uk/vdna.php?uid=22585-1773&srv=iwebhd5" style="color:rgb(255,255,255)">Read my VisualDNA</a><span style="font-size:10px;color:#cccccc">&trade;</span> <a href="http://dna.imagini.net/friends/" style="color:rgb(255,255,255) ">Get your own VisualDNA&trade;</a></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-6822207386140638063?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-12303243643591322912007-02-23T09:37:00.000Z2008-12-10T11:45:15.652Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rd62Q9mj_HI/AAAAAAAAAAU/scsk9GysSYY/s1600-h/love.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_uvSWYl-JHn4/Rd62Q9mj_HI/AAAAAAAAAAU/scsk9GysSYY/s400/love.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5034661835977260146" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-1230324364359132291?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1172017628623654022007-02-20T22:37:00.000Z2007-02-21T00:30:02.920Z<span style="font-style: italic;font-family:courier new;" >Κάπου μεταξύ ύπνου και ξύπνιου..φανταστικού και πραγματικού, ενός και πολλών, έγινε ο παρακάτω διάλογος ή μήπως μονόλογος...</span><br /><br /><div style="text-align: justify; font-family: courier new;">Φύγε... Φύγε γιατί αν μείνεις...δε θα μπορέσω να σου λεω "<span style="font-style: italic;">φυγε</span>" άλλο...<br />Τι? Αν <span style="font-weight: bold;">μπορώ</span> με ρωτάς? Αν μου είναι εύκολο να αποφασίσω?...<br />Χα,χα...Είσαι αστείος!<br />Να αποφασίσω <span style="font-weight: bold;">τι</span>? Να βουτήξω στη θάλασσα και να βγάλω στην επιφάνεια το θησαυρό μου?... Μα τι λες?! Χρόνια και χρόνια τον θάβω...<br />Τι? Αν θα μπορέσει να τον βγάλει κάποιος ποτέ?..<br />Χμμμ...Θα μπορούσα να σου απαντήσω εύκολα. Αλλά δε θα ήταν η αλήθεια. Τουλάχιστον όχι ολόκληρη...<br />Το ένα κομμάτι της αλήθειας είναι "Ναι.. Θα μπορέσει..γιατί να μην μπορέσει..?!" και αυτό που τη συμπληρώνει είναι...."Αλλά και πάλι...όχι. Γιατί όποιος προσπάθησε, τον έπνιξε η θάλασσα που τον φυλάει θαμμένο..."<br />Δε ξέρω ποιο από τα δύο κομμάτια είναι το έυκολο και ποιό το δύσκολο.. Αλλά σίγουρα κανένα από μόνο του δεν είναι η αλήθεια. Και τα<span style="font-weight: bold;"> δύο </span>μαζί είναι.<br />Τώρα μου ήρθε στο μυαλό η σκηνή από την παράσταση 2 του Παπαιωάννου που τρέχουμε παράλληλα και δε συναντιόμαστε <span style="font-weight: bold;">ποτε</span>..Το κομμάτι λέγεται <span style="font-style: italic;">cigarette</span>, και τώρα θα το ακούσω.<br />Ναι, ναι! Αυτό λέω.. Αυτό που είναι το ίδιο με το <span style="font-style: italic;">two</span> από το ίδιο άλμπουμ. Ναι, αυτό που θυμίζει ανοιξιάτικη βόλτα..<br />Περιμενε...<br />Πρέπει να σκεφτώ κάτι άλλο τώρα..<br />Εντάξει. Σκέφτηκα.<br />Πρέπει να φύγω τώρα...<br />Καληνύχτα.<br />Ναι <span style="font-weight: bold;">τώρα</span> πρέπει...γιατί δουλέυω αύριο.<br />Καληνύχτα...</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-117201762862365402?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1170016914229773512007-01-28T19:53:00.000Z2007-01-28T20:41:54.256Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/1600/404866/I_love_you_by_Punk_rock_chick.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/320/42046/I_love_you_by_Punk_rock_chick.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><ul><li>Να θέλεις να κοιμάσαι τις ώρες που είστε χώρια, για να περάσουν γρήγορα...</li><li>Να νομίζεις πως όλα τα τραγούδια είναι γραμμένα για σένα...</li><li>Να σου φαντάζει τεράστιο το σαββατοκύριακο...</li><li>Να κοιμάσαι μόνο δυο ώρες κι όμως το πρωί να νιώθεις οτι έχεις τόση δύναμη να κατακτήσεις τον κόσμο!</li><li>Να ψάχνεις να βρεις τρόπο να παγώσεις τη στιγμή που είστε μαζί...<br /></li><li>Να σου αρκεί ενα βλέμμα για να σε κάνει ευτυχισμένη...</li><li>Να είσαι έτοιμη να κάνεις χιλιόμετρα για να τον δεις...</li><li>Να τα κανεις...</li><li>Να του στέλνεις δώρα με ανώνυμες κάρτες και να πεθαίνεις για να σε καταλάβει!</li><li>Να σου αφιερώνει τραγούδια κι εσύ να ακούς μόνο αυτά!</li><li>Να κοιμάσαι χαμογελαστή και κανείς να μη ξέρει γιατί...</li><li>Να περιμένεις να σχολάσεις για να τον δεις!</li><li>Να μη φοβάσαι αν σας δούν μαζί...<br /></li><li>Να στήνεσαι απέναντι από τη σχολή σας και να περιμένεις μόνο ένα του βλέμμα...</li><li>Να ψάχνεις να δεις που μένει και να τρέχεις με την κολλητή σου μες στη μαύρη νύχτα για να το επιβεβαιώσεις!</li><li>Να αρνείσαι κατηγορηματικά οτι είσαι ερωτευμένη....</li><li>Να περιμένεις να τη δεις και να τα ακυρώνεις όλα και να μην εμφανίζεται και να ακους ΠΥΞ ΛΑΞ όλο το βράδυ, θυμίζοντας σου τον εαυτό σου στα νιάτα του...</li><li>Να φεύγεις μακριά από όλους σου τους αγαπημένους για να είσαι μαζί της...</li><li>Να γυρίζεις αλλά να μη της κρατάς κακία..</li><li>Να μη φοβάσαι να ρισκάρεις τίποτα..γιατί ξέρεις πως στο τέλος της μέρας και να τα χάσεις όλα θα έχεις και πάλι την αγκαλιά του....Όχι. Αυτό δεν είναι έρωτας... Αυτό είναι αγάπη...<br /></li></ul><br />Αφιερωμένο σε σένα που θέλεις να το δεις γραμμένο... σε σένα που με λες "αδίστακτη", σε σένα που με λες "Βαγγόπαιδο".. και σε σένα που με λες "Βαγγούλα"...<br />Και σε σένα που όλο σου κάνω ερωτήσεις...και ζήλιες και καμώματα....<br /><br />το άσχετο του ποστ: κορίτσι, όταν το δείς μην αρχίσεις το κύρηγμα!! Παραδέξου το.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-117001691422977351?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1169201955805053782007-01-19T10:07:00.000Z2007-01-19T10:19:15.820Z<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/1600/33095/pic04438.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/400/330637/pic04438.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ ΤΙΠΟΤΑ!!<br />Η ΕΙΚΟΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ!!!!!!!!!!!!!! </span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116920195580505378?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1168803725512310572007-01-14T18:57:00.001Z2007-01-17T15:05:08.886Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/1600/658506/vasilopita.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/320/278453/vasilopita.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><br />Πολλά υποσχόμενο το 2007. Μου έπεσε και το φλουρί.. Βρε λες?..<br />Κι όταν με ρώτησε "Εσύ τι ευχή έκανες μόλις άλλαξε ο χρόνος?" εγώ απλά τον κοίταξα σα τη χαζή. Δεν είχα κάνει καμμία ευχή. Υπερρεαλισμός? Δε νομίζω. Αδιαφορία? Ούτε αυτό νομίζω... Αυτό που υποψιάζομαι είναι οτι μάλλον έχω χάσει τη διάθεσή μου. Μήπως να ευχηθώ να την ξαναβρώ?<br />Μήπως αν τελικά βρω το κουράγιο και κάνω τη βουτιά βαθιά μέσα μου, που όλο μου λες, να με ξαναρωτήσεις?<br />Όπως λέει κι ενα αγαπημένο μου πρόσωπο.. "<span style="font-weight: bold; font-style: italic;">τα καλύτερα έρχονται</span>"...<br />Βρε λες?..<br /><div style="text-align: left;"><br />το άσχετο του post: Μα γιατί δεν υπάρχει ενα λυσάρι για οοοοολα τα προβληματα? <span style="font-weight: bold;font-size:78%;" >credits to melina</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116880372551231057?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1167559027014200282006-12-31T09:35:00.000Z2006-12-31T10:10:02.250Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/1600/734281/DSC00617.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/320/561678/DSC00617.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Αν πραγματικά λίγο πρίν πεθάνουμε περνάει όλη μας η ζωή μπροστά απ΄τα μάτια μας, τότε εμείς είμαστε οι στιγμές που ζούμε... Κάνοντας έναν απολογισμό τη χρονιά που πέρασε κλείνω το 2006 με πολλές πολλές στιγμές.. Ευχάριστες, στενάχωρες, αγχωτικές, απογοητευτικές, ερωτευμένες, ευτυχισμένες... αλλά στιγμές!! Για το 2007 θα κάνω μια ευχή για όλους μας... <span style="font-weight: bold; font-style: italic;">ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΟ ΣΤΙΓΜΕΣ</span>.. γιατί χωρίς αυτές απλά αφήνουμε το κενό να κερδίζει μέσα στο χρόνο...<br />Καλή Χρονιά...<br /><br />το άσχετο του post:<br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">"Ζούμε τις μικρές μας ιστορίες</span><span style="font-style: italic;"><br />στο κέντρο και τις συνοικίες</span><span style="font-style: italic;"><br />όνειρα μεθυσμένα σχέδια ματαιωμένα</span><span style="font-style: italic;"><br />τηλέφωνα απεγνωσμένα.."<br /><br /></span></div>Αφιερωμένο στο προτελευταίο 24ωρο του χρόνου, και σε αυτούς που το πέρασα μαζί... Για το τελευταίο, στο επόμενο post ;-)<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116755902701420028?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1166539442115760392006-12-19T14:31:00.000Z2006-12-19T14:51:27.916Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/1600/611920/santa_baby.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/320/882651/santa_baby.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-weight: bold;">Τις καλύτερες ευχές μου και για αυτές τις γιορτές!!<span style="font-style: italic;"></span></span><font><span style="font-style: italic;"></span><span style="font-style: italic;"></span><span style="font-weight: bold;"><br />Take care,<br />Vaggie<br /><br /></span></span><div style="text-align: left;"><font><font><font><span style="font-size:85%;">Το άσχετο του post: I'm back, with the best mood, ever!</span><br /></span></span></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116653944211576039?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1165394487474958692006-12-06T08:04:00.000Z2006-12-06T08:41:27.606Z<div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;">-</span><span style="font-style: italic;">Καλημέρα, να σε ρωτήσω κάτι;</span><span style="font-style: italic;"><br /><span style="font-weight: bold;">-</span>Καλημέρα, γλυκειά μου, να με ρωτήσεις ό,τι θέλεις!</span><span style="font-style: italic;"><br /><span style="font-weight: bold;">-</span>Φαντάσου έναν κήπο-όχι πολύ μεγάλο αλλά ούτε και πολύ μικρό-, με δέντρα, θάμνους, γρασσίδι και μια μικρή λίμνη στη μέση...</span><span style="font-style: italic;"><br /><span style="font-weight: bold;">-</span>Μμμ ναι, ας πούμε οτί το φαντάστηκα..</span><span style="font-style: italic;"><br /><span style="font-weight: bold;">-</span>Ωραία.. και τώρα θα σε ρωτήσω αν ήταν να επιλέξεις ποιά εποχή του χρόνου θα ήθελες να βρισκόσουν εκεί, κάποια στιγμή την Άνοιξη ή τα Χριστούγεννα, τι θα απαντούσες;</span><span style="font-style: italic;"><br /><span style="font-weight: bold;">-</span>Μα φυσικά την Άνοιξη! Που τα δέντρα θα είναι καταπράσσινα και τα λουλούδια ανθισμένα και θα μπορώ να κάτσω κοντά στη λίμνη και να περάσω όμορφα..</span><span style="font-style: italic;"><br /><span style="font-weight: bold;">-</span>Για δες κι αυτό....</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/1600/679162/DSC02348.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/400/387806/DSC02348.jpg" alt="" border="0" /></a><span style="font-weight: bold;">-</span><span style="font-style: italic;">(..................)</span><br /></div><span style="font-style: italic;"><span style="font-weight: bold;">-</span>Τώρα μήπως να το ξανασκεφτείς??? χεχε...</span><br /><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span>Αυτά, λοιπόν...γιατί παρόλο που έχει πολύ καλό καιρό και με τίπoτα δε σου θυμίζει Δεκέμβριο, κάποιος πρέπει να φροντίζει και για το<span style="font-weight: bold;"> Christmas Spirit...<br /><br /></span>Enjoy the rest of the day(!!!) ...γιατί όπως καταλήξαμε χθές μετά από μια συζήτηση..δεν έχουμε προβλήματα, προβληματισμούς έχουμε!!..και θα τους λύσουμε!<span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"></span></span></span><br /><span style="font-weight: bold;"></span></div><br />Take care...<br />Vaggie<br /><br />το άσχετο του post: Σε παρακαλώ ΜΗ ΚΑΝΕΙΣ καμια συνειρμική σκέψη με τον τίτλο του post...H αυλή του παραδείσου υπήρχε ΠΟΛΥ πριν η Βανδή το κάνει τραγουδάκι... Ευχαριστώ!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116539448747495869?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1164726442690445192006-11-28T15:03:00.000Z2006-12-08T10:55:39.286Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/1600/31624/breakssup.gif"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/x/blogger/2950/2357/320/327169/breakssup.png" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;">...Αυτό έπρεπε να σε ρωτήσω, αλλά κι εγώ φοβήθηκα...<br /></div><div style="text-align: center;">...Φοβήθηκα ότι η απάντηση σου θα με περιέχει στο θέμα της...<br /><span style="font-weight: bold;">Άραγε</span>, πόσο απέχει το μαζί από το χώρια;<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116472644269044519?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1164100944960710942006-11-21T08:00:00.000Z2006-11-21T12:26:10.023Z<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/veiw.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/veiw.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: justify;">Δε σου έχει συμβεί;....Δεν είχες ποτέ μια στέκα, ένα κοκαλάκι για τα μαλλιά που σε βόλευε πάρα πολυ, ήταν το αγαπημένο σου, σου πήγαινε... ήσουν ο εαυτός σου με αυτό, το φόραγες πάντοτε, και φυσικά το καλοκαίρι στη θάλασσα... Να σου μαζεύει τα μαλλιά, να στα προστατεύει από τον ήλιο..να κάνεις αστεία χτενίσματα με τους φίλους σου με τη βοήθεια του αλμυρού νερού...Και κάποια στιγμή, μετά από μια βουτιά και ένα πολύ ευχάριστο παιχνίδι, βγαίνεις από το νερό και αυτό δεν είναι μαζί σου... Το έχασες... Δεν είναι ότι δεν έχεις άλλο ή ότι δε μπορείς να πάρεις άλλο, αλλά αυτό ήταν το αγαπημένο σου....<br />Θα σου πώ μια ιστορία. Είναι αληθινή, πέρα για πέρα... Η ιστορία μου, αφορά μια στέκα που είχα από το σχολείο.. με βόλευε να μαζέυω τα μαλλιά μου όταν διάβαζα για τις εξετάσεις των αγγλικών, για τις πανελλήνιες, για να μου κρατάει τα μαλλιά όταν βάφομαι, να τα σουλουπώνει μόλις ξυπνάω, και να τα μαζεύει όταν είμαι στη θάλασσα.<br />Είχα πάει για ένα 2ήμερο camping σε μια απομονωμένη παραλία με την παρέα μου... Αυτό έγινε τέλη Ιουλίου μερικά καλοκαίρια πίσω... Λίγο πρίν νυχτώσει τελείως μπήκα στη θάλασσα για μια βουτίτσα αφού μετά θα ανάβαμε φωτιά για να ψήσουμε πατάτες :)<br />Μπαίνω κάνοντας μακροβούτι και όταν βγήκε το κεφάλι μου στην επιφάνεια η στέκα μου είχε εξαφανιστεί... Ψάχνω λίγο μέσα στα σκοτάδια, βέβαια ήταν αδύνατο να τη βρώ. Έψαξα και την άλλη μερα λίγο, τιποτα... Απλά την είχα χάσει... Στεναχωρήθηκα, οχι πολύ αλλά, στεναχωρήθηκα. Ήταν η αγαπημένη μου.<br />Τέλος Αυγούστου, αφού είχα φτάσει με την πτυχιακή σε αξιοπρεπές σημείο, ξαναπάμε στην ίδια παραλία για ενα 2ήμερο...Φτάνουμε πρωί, αφού μας πήγε πάλι το καραβάκι, και είμαστε όλη τη μέρα μέσα στο νερό! Κάποια στιγμή κατα το απόγευμα βγαίνουμε για ηλιοθεραπία (λες και μεσα στο νερό δεν έχουμε γίνει κατάμαυροι τόσες ώρες)... Και τότε έρχεται ο Jack και μου τη δίνει... Τη βρήκε... Ανάμεσα στην άμμο και στα πετραδάκια και στα νερά... Εκεί, μπροστά που είχαμε τις πετσέτες... Μετά από σχεδόν ένα μήνα... Που θα μπορούσε να είναι οπουδήποτε... Ταλαιπωρημένη και γεμάτη αλμύρα... Ξέξασπρη απ' τον ήλιο... Αλλά γύρισε...<br />Όπως και θα γυρίσει ό,τι πραγματικά αγαπάμε και ταιριάζουμε μαζί... Με όποιον άνθρωπο είμαστε καλά μαζί... Ο εαυτός μας... Ο αγαπημένος μας άνθρωπος.....Έτσι δεν είναι;...<br />Take care,<br />Vaggie<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116410094496071094?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1163431037396003412006-11-13T14:22:00.000Z2006-11-14T10:25:13.016Z<div style="text-align: justify;">Γειά σου. Σήμερα είναι Δευτέρα. Είμαι στο γραφείο (έκφραση που σημαίνει το ιδιο με το "<span style="font-weight: bold;">είμαι στη δουλειά</span>" αλλά δε τη χρησιμοποιώ γιατί μου θυμίζει τη σκλαβιά του 9-5 <span style="font-style: italic;">στην καλύτερη των περιτώσεων, </span>ενώ το "<span style="font-weight: bold;">είμαι στο γραφείο</span>" μου κάνει πιο intelectuelle και με κάνει να αισθάνομαι σημαντική). Έχω γράψει ένα σωρό πολιτικές, έχω διαβάσει τους νόμους μου και για σήμερα και περιμένω απλά να πάει 5.30 (και όχι 5 γιατί σήμερα ήρθα 9.30 και όχι 9) για να φύγω. Όπως θα έχεις καταλάβει, η έμπνευση δεν έχει γυρίσει ακόμα. Όπως και δεν έχει γυρίσει και ο φίλος μου ο Γιάννης από φαντάρος.<br />Αυτό που διάβασες ήταν μια απαράδεκτη εισαγωγή του κειμένου που θέλω να γράψω. Που δεν είναι ούτε κάν κείμενο. Bullet points είναι. Με τα <span style="font-weight: bold;">θέλω</span> μου αυτής της εποχής και τα<span style="font-weight: bold;"> δε θέλω</span> μου. Χωρίς επεξήγηση.<ul><li style="color: rgb(102, 51, 102);">Θέλω να βάψω τα μαλλιά μου σκούρα.</li><li><span style="color: rgb(51, 51, 153);">Δε θέλω μετά να το μετανοιώσω.</span><br /></li><li style="color: rgb(102, 51, 102);">Θέλω να αλλάξω γραφείο. Όχι δουλειά, γραφείο. Να κάθομαι αλλού.</li><li><span style="color: rgb(51, 51, 153);">Δε θέλω να περιμένω ένα χρόνο να γίνει αυτό.</span><br /></li><li style="color: rgb(102, 51, 102);">Θέλω να φτάνω στη δουλειά μου σε 10 λεπτά.</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">Δε θέλω να μετακομίσω.</li><li style="color: rgb(102, 51, 102);">Θέλω η μαμά μου να έχει άποψη για όλα</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">Δεν θέλω να μου την επιβάλλει.</li><li style="color: rgb(102, 51, 102);">Θέλω να κάνω ραδιόφωνο.</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">Δε θέλω να πρέπει να περιμένω να πάω Σάμο για να κάνω.</li><li style="color: rgb(102, 51, 102);">Θέλω να λέω καλημέρα και να μου χαμογελάνε.</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">Δε θέλω να λέω την πρώτη μου καλημέρα στο γραφείο.</li><li style="color: rgb(102, 51, 102);">Θέλω να μου δίνει σημασία.</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">Δε θέλω να κάνω τα πάντα για να μου δίνει σημασία.</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);"><span style="color: rgb(102, 51, 102);">Θέλω να έχω όλα τα cd που έχουν κυκλοφορήσει. </span><br /></li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">Δε θέλω να έχω τα cd του Τσαλίκη.</li><li style="color: rgb(102, 51, 102);">Θελω να πάω στο Λονδίνο.</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">Δε θέλω όταν γυρίσω να έχω πάθει κατάθλιψη.<br /></li><li style="color: rgb(102, 51, 102);">Θέλω να πάω Σάμο.</li><li style="color: rgb(51, 51, 153);">Δε θέλω όταν γυρίσω να έχω πάθει κατάθλιψη.<br /></li><li style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);">Θέλω να σε ξεπεράσω μα δε γίνεται (στίχος από τραγούδι του Δεληβοριά).</li><li style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 153);">Δε θέλω τέτοιους φίλους (στίχος απο τραγούδι του Πασχαλούκου).</li><li style="font-style: italic; color: rgb(102, 51, 102);">Θέλω να αφεθώ και ας παρεξηγηθώ<br />σε σένα που μπορείς να απαντάς και να απορείς<br />θέλω να αφεθώ και ας φοβηθώ<br />σε σένα που μπορείς με ένα χάδι να αδικείς (μιχάλης χατζηγιάννης)<br /></li><li style="font-style: italic; color: rgb(51, 51, 153);">Δε θέλω να σε ξαναδώ<br />μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα<br />θέλω μονάχα να σου πώ<br />πως απόψε γέννησε η γάτα (λάκης παπαδόπουλος)</li></ul>Και για τους πιο πονηρούς του blog δυο <span style="font-weight: bold;">ΘΕΛΩ</span> με υποννοούμενο:<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/iswfmages.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/iswfmages.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: left; font-weight: bold;">-- Μωρό μου ΘΕΛΩ το προηγούμενο cd της Κοκκίνου..<br /></div><br /><br /><br /><br />Και αφού το αποκτήσει.......<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/93_n.0.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 96px; height: 96px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/93_n.0.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><span style="font-weight: bold;">-- Μωρό μου..Τώρα ΘΕΛΩ και το τελευταίο cd της Κοκκίνου..<br /><br /><br /><br /></span><font>Όπως λέω και με την ξαδέρφη μου.... Έχουμε ξεφύγει τελείως....<br />Καλή βδομάδα..<br />Take care..<br />Vaggie<br /><br /><br />το άσχετο του post: μετά από τόσα άσχετα μαζεμένα, θέλετε κι άλλο (σαν την κοκκίνου κι εσείς)??<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116343103739600341?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1161955857245430152006-10-27T14:23:00.000+01:002006-10-27T14:30:57.380+01:00<table xmlns="http://purl.org/atom/ns#" border="0" cellpadding="0" cellspacing="0"><tr><td colspan="2"><embed flashvars="" id="VideoPlayback" src="http://video.google.com/googleplayer.swf?docId=-4720201647936922124&amp;hl=en" style="width:400px; height:326px;" type="application/x-shockwave-flash"> </embed></td></tr><tr/><tr><td>ΟΔΗΓΕΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ: Αφήστε το να κατέβει όλο το. Δείτε το μια φορά για τα αστεία ζωάκια. Μετά ξαναδείτε το, και αρχίστε τα: μπιρι μπιρι μπριρι ταν τεν λαν ντο!!!<br />Και αν αυτο δεν σας κολλήσει, θα λεω παρα παρουμ μπουγιμ κουλουμ και αλλα τέτοια μέχρι να τα καταφέρω! <br />Επιστροφή στη χαρά του παιδιού!!<br />Παρα παρα ρα τεν λαντο...μπιρι μπιρι λαντο!<br />Φιλάκια!!<br /></td></tr></table><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116195585724543015?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1161684784124697092006-10-24T11:13:00.000+01:002006-10-24T11:55:59.490+01:00<div style="text-align: justify;"><b>Tu amigo te tiene ganas</b><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://youtube.com/v/-bct1qt2LHo"><embed src="http://youtube.com/v/-bct1qt2LHo" type="application/x-shockwave-flash" height="350" width="425"></object><br /><span style="font-weight: bold;">Translation: Your friend has desire to you. Σε γουστάρει, πώς το λένε...</span><br />Σου έχει συμβεί? Το έχεις καταλάβει? Έχεις έρθει ποτέ στη θέση αυτή? Και τί αποφάσισες?...<br />Ότι κι αν αποφάσισες εγώ οφείλω να πώ πως σε κάθε περίπτωση αν εμπλακούν τα πράγματα, σίγουρα κάτι θα χαθεί. Γιατί δυστυχώς παρόλο που στα φιλικά παιχνίδια μπαίνουν τα καλύτερα γκόλ, δε μπορείς ποτέ να πεις μετά "όχι πια sex, μόνο φίλοι"..και όλα να γίνουν όπως πρίν.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116168478412469709?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1161088883109111982006-10-17T13:35:00.000+01:002006-10-17T13:41:23.130+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/Eternal_Sunshine_of_the_Spotless_Mind.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/Eternal_Sunshine_of_the_Spotless_Mind.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center; color: rgb(0, 0, 0);"><span style="font-weight: bold; font-style: italic;">You can erase someone from your mind. Getting them out of your heart is another story.</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116108888310911198?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1160465334587494122006-10-10T08:04:00.000+01:002006-10-17T08:32:34.153+01:00<div style="text-align: justify;"><font><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;">-Εσύ, αναγνώστη μου, γιατι δε με ρωτάς? Ντρέπεσαι??? Για ρώτα με τι έχω και έχω εξαφανιστεί, όχι γιατί δε ρωτάς?<br />-Ε ωραία,τι έχεις?<br />-Όχι τι έχω...Τι ΔΕΝ έχω!! Εμπνευση δεν έχω. Γιαυτό θα αντέξεις μέχρι να ανακαλύψω την αιτία του κακού, ότι βλακεία και παράπονο και μικρή σκέψη έχω κάνει τον τελευταίο καιρό χωρίς να μπορώ να την βάλω σε μια ιστοριούλα....<br /><br />Σκέψη νούμερο 1.<br /><span style="color: rgb(255, 102, 102);">E</span><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">nvy is an </span></span></span></span></span><font><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-weight: bold;"><span style="font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 102, 102);">emotion that "occurs when a person lacks another’s superior quality, achievement, or possession and either desires it or wishes that the other lacked it.”</span><br /></span></span></span></span><font><font><font>Ναι. Μου έχει συμβεί. Το οτι το έχω ελέγξει με κάνει καλό άνθρωπο. Το να δηλώνω ότι δεν ζηλευω ούτε έχω ζηλεψει ποτέ, απλά με κάνει ψέυτη...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Σκέψη νούμερο 2.</span><br /><font><font><font><font>Η μεγαλύτερη αποτυχία σε επάγγελμα είναι να είσαι τροχονόμος και να βρίσκεσαι σε διασταύρωση αλλά τα αυτοκίνητα να πάνε σύμφωνα με τα φανάρια...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Σκέψη νούμερο 3.<br /></span><font> Μέχρι πρίν <font><font><font><font><font>από μερικά χρόνια, περι τα 5, η μόδα πρότασε όλα τα αγοράκια να είναι ίδια. Λές κι έχουν βγει από τη διαφήμιση της Vodafone. Σήμερα 5 χρόνια μετά, το ίδιο έχουν πάθει και τα κοριτσάκια... Μήπως ανακαλήφθηκε το <span style="font-style: italic;">Copy-Paste</span> και στους ανθρώπους και δε το έχω καταλάβει???? <span style="font-style: italic;">Should i take the red or the blue pill???</span> Με τρομάζει αυτή η σκέψη...<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Σκέψη νούμερο 4.<br /></span>Έγιναν και οι εκλογές και βγήκαν και τα αποτελέσματα...Και το συμπέρασμα ποιο είναι? Οτι για μια ακόμα φορά δεν έχουμε καταλαβεί οτι οι "μεγάλοι" πολιτικοί τελικ<font><font><font><font><font>ά παίζουν με την ψήφο μας υπερατού....<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/w_b04_cut_copy_paste_text2.gif"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 216px; height: 160px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/200/w_b04_cut_copy_paste_text2.png" alt="" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/w_b04_cut_copy_paste_text3.gif"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 200px; height: 175px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/200/w_b04_cut_copy_paste_text3.png" alt="" border="0" /></a><br /><br /><font><font><font><font><font><span style="font-weight: bold;"><br /></span><br /><font><font><font><font><font><span style="font-weight: bold;"><br /><br /><br /><br /></span><br /><font><font><font><font><font><span style="font-weight: bold;"><br /><br />Και αν δεν γυρίσει η έμπνευση οι σκέψεις θα συνεχίζονται.....<br /><br /><span style="font-weight: bold;">Take care...<br /><br /></span></span><font>το άσχετο του post: ήθελα να βάλω φωτογραφία αντί για το copy paste χαρτάκια υπερατού, με αεροπλάνα...Δε βρήκα ούτε μια φωτογραφία στο google (που έγινε και ρήμα:i google it!)<br /><span style="font-weight: bold;"><br /></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-116046533458749412?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1158928182302448542006-09-22T13:13:00.000+01:002006-09-22T13:29:42.323+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/egham_station.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/400/egham_station.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Σε όσους την κοιτάζουν και μοιράζονται εικόνες και στιγμές μαζί μου....<br />Αλλά και σε αυτούς που έφτιαξαν τις εικόνες τους πρίν απο μένα, αλλά και θα τις φτιάξουν μετά απο μένα...<br />Με αγάπη,<br />Vaggie<br /><br />το άσχετο του post: σήμερα ήπια καφέ από starbucks και έξω έχει συννεφιά και μερική βροχόπτωση......(μάλλον όχι και τόσο άσχετο τελικά ε?..Μάκια..)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115892818230244854?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1158819162173983392006-09-21T07:12:00.000+01:002006-09-21T08:13:13.726+01:00<b>Eurythmics - Here Comes The Rain Again</b><br /><object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://youtube.com/v/94OE4oce6uQ"><embed src="http://youtube.com/v/94OE4oce6uQ" type="application/x-shockwave-flash" height="350" width="425"></object><br />Here comes the rain again<br />Falling on my head like a memory<br />Falling on my head like a new emotion<br />I want to walk in the open wind<br />I want to talk like lovers do<br />I want to dive into your ocean<br />Is it raining with you<br /><br />So baby talk to me<br />Like lovers do<br />Walk with me<br />Like lovers do<br />Talk to me<br />Like lovers do<br /><br />Here comes the rain again<br />Raining in my head like a tragedy<br />Tearing me apart like a new emotion<br />Oooooh<br />I want to breathe in the open wind<br />I want to kiss like lovers do<br />I want to dive into your ocean<br />Is it raining with you<br /><br />So baby talk to me<br />Like lovers do<br /><br />Here comes the rain again<br />Falling on my head like a memory<br />Falling on my head like a new emotion<br />(here it comes again, here it comes again)<br />I want to walk in the open wind<br />I want to talk like lovers do<br />I want dive into your ocean<br />Is it raining with you<br /><br /><br />θές λίγο το London-Athens σημειώσατε Χ, θές το ότι είμαι ένα στάδιο πριν βάλω τα άσπρα, είπα να θυμηθώ κάτι απο τα παλιά, αφού έξω ρίχνει καρέκλες! (και όπως έλεγα και όταν ήμουν στην Αγγλία, <span style="font-style: italic;">....from my window i can see frogs!!! )</span><br />Έτσι είναι αυτά...χιχχιχι...<br />Take care,<br />Vaggie<br /><br />το άσχετο του post: θέλω να παω στο Nick Cave. <span style="font-style: italic;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115881916217398339?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1158669539982476952006-09-19T13:34:00.000+01:002006-09-19T13:39:00.006+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/little%20paris.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/little%20paris.jpg" alt="" border="0" /></a>Λείπω ούτε ενα χρόνο απο το Καρλοβασάκι μου. Από πότε η πλατεία στο Μεσαίο, λέγεται <span style="font-weight: bold;">LITTLE PARIS</span>???... Κάτι δεν είχα καταλάβει κάλά μάλλον τόσα χρόνια εκεί.......<br /><br />Υ.Γ. Θέλω να ξαναπάω σαν τρελλή....Θέλω θέλω θέλω!!!!!!! (Για το Little Paris φυσικά ;-) )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115866953998247695?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1158583174190260882006-09-18T13:15:00.000+01:002006-09-18T13:39:34.216+01:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/Fairy%20Tatt.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/Fairy%20Tatt.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Κάπου εκεί που νόμιζες πως έχεις κατακτήσει το σύμπαν... <span style="font-weight: bold;">ξυπνάς</span>.<br /><br />Επανέρχεσαι σε μια πραγματικότητα πολύ πιο παγωμένη από τη ζεστασιά του σκεπάσματός σου. Κι αυτό γιατί κάπως έπρεπε να ξυπνήσεις. Βέβαια, αν ήταν όλοι δίκαιοι θα ξυπνούσες με το άρωμα του καφέ, ο κόσμος δε θα ήταν στρογγυλός κι εσύ θα έμενες σε ένα ροζ συννεφάκι κι όχι στον 6ο όροφο σε μια γκαρσονιέρα.<br /><br />Αφού πήρες απόφαση πως τώρα πια έχεις ξυπνήσει και πως αυτή είναι η πραγματικότητα και όχι η προηγούμενη κατάσταση που βρισκόσουν, αναδιογανώνεις τις σκέψεις σου και επαναπροσδιορίζεις τις προτεραιότητες σου. Τι κι αν στον ύπνο σου ο προβληματισμός σου ήταν τι θα φορέσεις σήμερα το πρωί, τώρα που ξύνησες καταλαβαίνεις πως ότι και να φορέσεις δεν πρόκειται να αλλάξει την κατάσταση.<br /><br />Φτιάχνεις καφέ και πίνεις τρείς γουλιές, μόνη σου, γιατί στην πραγματικότητα δεν έχεις κάποιον να μοιραστείς το πρωινό. Πρίν ξυπνήσεις, ήσουν μαζί του αλλά τώρα πάει... Ούτε κάν θυμάσαι τη μορφή του.<br /><br />Στο όνειρό σου, έκανες όνειρα. Και τα έβλεπες να παίρνουν σάρκα και οστά. Τώρα γκρινιάζεις σε όσους ήταν γύρω σου, γιατί δε σε ξύπνησαν, για να επανέλθεις πιο ομαλά...<br /><br />Αν ήσουν ηρωίδα από καρτούν, ή κομικ, η εικόνα σου θα ήταν μια νεαρή γυναίκα με άσπρα μαλλιά. Από το άγχος.<br /><br />Προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου πως έτσι είναι η ροή των πραγμάτων. Και να δεχτείς την μη ιδιαιτερότητά σου. Αναρωτιέσαι αν έχεις επιλέξει έναν κόσμο που δε σου ταιριάζει. Μήπως ο άλλος θα σου ταίριαζε? Δε το ξέρεις.<br /><br />Εκνευρίζεσαι που θα φτάσεις και θα περιμένεις πάλι . Μέχρι τώρα είχες μάθει να σε περιμένουν, και δε μπορείς να το αποδεχτείς. Ίσως αυτές να είναι οι πιο σημάντικές σου εξετάσεις. Ίσως και όχι, αλλά δεν το ξέρεις ακόμα. Βλέπεις?... Πρέπει να περιμένεις πάλι...<br /><br />Λες πως δεν αντέχεις να είσαι αόρατη. Πάλεψε για τη μορφή σου....Και θα δείς που την επόμενη φορά θα ξυπνήσεις και θα συνεχίσεις αυτό που άφησες όταν κοιμόσουν...<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115858317419026088?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1157969810338965262006-09-11T09:31:00.001+01:002008-10-17T15:32:52.712+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/Sin-City-4.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/200/Sin-City-4.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Dwight: I'll always love ya, baby.</span> <span style="font-style: italic; font-weight: bold;"><br />Gail: Always and never. </span><br /></div><br />-Έφυγα οριστικά. Άφησα πίσω μου ανθρώπους που μπορεί και να μη ξαναδώ ποτέ καθώς και αυτόν που καλύτερα να μη ξαναδώ ποτέ.<br />-Δηλαδή τέρμα? Τον άφησες? , ρώτησα.<br />-Δεν ήταν εύκολο, αλλά κάποιες φορές ίσως αυτή η απόφαση να είναι η καλύτερη. Όχι γιατί δε τον θέλω άλλο ή γιατί δε μου φέρεται σωστά και με πληγώνει, αλλά γιατί μου καταστρέφει το παρελθόν μου. Τις σκέψεις μου... Ότι όμορφο ζούσα στο μυαλό μου μαζί του.<br />-Γιατί τώρα και όχι τότε?...<br />-Γιατί τώρα πιά δεν έχει απομείνει τίποτα που να θυμίζει το τότε... Γιατί τότε ακόμα χτυποκαρδούσα. Γιατί τότε μου μιλούσε ακόμα τρυφερά.. Μου έλεγε "Σ' αγαπάω".. Γιατί τότε, έπαιρνα την εκδίκησή μου. Μέχρι που έχασα τον έλεγχο... Ή εκείνος αναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του... Και μάλλον βάλθηκε να με καταστρέψει.. Ίσως γιατί ήταν γραφτό να έχει εκείνος για πάντα το πάνω χέρι.. και απλά για κάποια στιγμή βρέθηκε αδύναμος. Μάλλον ναι. Έτσι ήταν. Τον γνωρισα τότε που ακόμα δεν είχα καταλάβει και δεν είχα προσδιορίσει τον εαυτό μου. Δε τον ερωτεύτηκα. Δεν ήταν ο τύπος μου. Εκείνος πάλι ήταν πολύ εγωιστής για να το δεχτεί. Και υπερέβαλε κάθε προσπάθεια για να με κερδίσει. Όταν τα κατάφερε, είχα χάσει το παιχνίδι οριστικά...<br />-Και γιατί τώρα και όχι άυριο?...<br />-Γιατί αυτό που έχουμε γίνει δεν αφήνει περιθώρια για το αύριο. Κάθε μέρα που περνάει μας κάνει χειρότερους. Γιατί έκείνος ξέρει τη δύναμή του, και εγώ τον έχω καταλάβει. Έχω μάθει να διαβάζω πίσω από τις λέξεις και τις πράξεις του. Ακόμα και από το βλέμμα του. Και δυστυχώς εμένα δε με βλέπω πουθενά.. υπάρχω μόνο τότε που θα αναρωτηθεί τί έγινα τόσο καιρό και με χάσει σαν κεκτημένο. Και αυτό, γλυκιά μου, μαυρίζει κάθε τι όμορφο που έχω μέσα μου για εκείνον. Αλλά και για αυτό που κάποτε ένοιωθα και μόνο που τον σκεφτόμουν... Ήταν πολύ όμορφο και μαγικό. Και γιαυτό τον άφησα...Για να παραμείνει. Άλλωστε το σκόρ θα είναι πάντα υπέρ του....<br />-Να βάλω επόμενο κομμάτι "Goodbye my lover" του James Blunt?.., τη ρώτησα, καθώς η Βερόνικα είχε έρθει από το studio που είχα εκπομπή και μου τα έλεγε...<br />-Όχι γλυκιά μου..To "Supergirl" από Reamonn να βάλεις...<br /><br />Έτσι και έγινε... Και φυσικά της το αφιέρωσα...Δε μιλήσαμε καθόλου όσο έπαιζε το κομμάτι..Είναι και δικό μου αγαπημένο. Μόνο την άκουσα να ψιθυρίζει όσο έπαιζε...<br /><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">"...And then she'd say, it's Ok, I got lost on the way</span><br /><span style="font-style: italic;">but I'm a supergirl, and supergirls don't cry.</span><br /><span style="font-style: italic;">And then she'd say, it's alright, I got home late tast night,</span><br /><span style="font-style: italic;">but I'm a supergirl, and supergirls just fly...."<br /><br /><br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115796981033896526?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1157113603449681932006-09-01T13:13:00.000+01:002006-09-01T13:26:44.056+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/freddossport24cover_b.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/freddossport24cover_b.jpg" alt="" border="0" /></a>Χαλαρά, την Κυριακή θα τρώμε τα νύχια μας πάλι από το άγχος τα τελευταία 5 λεπτά του αγώνα!! Τώρα που θα κερδίσουμε και την Ισπανία πρέπει να επισπέυσω και τα μαθήματα Ισπανικών μου, για να τους κοροιδεύω στη γλώσσα τους! Μέχρι την Κυριακή προλαβαίνω??<br />Χε,χε, ανεξάρτητα αποτελέσματος την Κυριακή εγώ δηλώνω περήφανα ότι έιμαι Ελληνίδα, και ας μην υπάρχει μετα σιγουριάς Ελλάδα μέχρι την Κυριακή απο τις φωτιές.... Και μια και είπα για φωτιές, ας μεταφέρω ένα κοινωνικό μήνυμα:<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/fire.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/fire.jpg" alt="" border="0" /></a>Έ, και μιας και αρχίσαμε τα κοινωνικά μηνύματα, ας μεταφέρω και άλλο ένα με λίγο πιο χιουμοριστικό χαρακτήρα....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/00000000AAnormalsaynodrugs.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/00000000AAnormalsaynodrugs.jpg" alt="" border="0" /></a>Αυτά. Αντε καλό Σαββατοκύριακο, και ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115711360344968193?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1156499129194377812006-08-25T09:27:00.000+01:002006-08-25T11:16:43.703+01:00Χθες το βράδυ, σχεδόν χαράματα με επισκέφτηκε η Βερόνικα. Μου είπε πως ήθελε να μου περιγράψει κάτι που της συνέβη. Της είπα να έρθει, αν και ήμουν πολύ κουρασμένη για συζητήσεις εκείνη την ώρα... Μου είπε: "Oχι, δε θα έρθω σπίτι σου, θα σε πάρω να πάμε μια βόλτα."<br /><div style="text-align: justify;">Καθώς ανεβαίναμε τη Συγγρού προς κέντρο, άρχισε να μου μιλάει....<br /><span style="font-style: italic;">Λοιπόν όπως ξέρεις, είσαι εδώ μαζί μου γιατί σου είπα πως θέλω να σου πω κάτι..Σου έχω πει για το Σεμπαστιάν, τον ελληνογάλλο φίλο μου, που μου μιλαγε στην αγγλία για την Αθήνα? Όχι δεν είναι συναισθηματικής φύσεως αυτό που θέλω να σου πω για εκείνον... Περάγαμε τόσα πολλά βράδια μαζί στο Λονδίνο κι εκείνος μου έλεγε πόσο πολύ θέλει να γυρίσει πίσω, στην Αθήνα.. κι εγώ με το μικρό μου μυαλό δε μπορούσα να το καταλάβω... Έχει γυρίσει όλο τον κόσμο, έμενε στο Παρίσι, στο Λονδίνο και μπορούσε να επιλέξει πο</span><span style="font-style: italic;">υ να ζήσει κι όμως μου έλεγε πως θέλει να γυρίσει πίσω στην Αθήνα... Πως δεν υπάρχει τίποτα πι</span><span style="font-style: italic;">ο ρομαντικό και όμορφο και ζωντανό συναίσθημα από αυτό που σου δημιουργείται όταν κάνεις βόλτες το καλοκαίρι στην Αθήνα τη νύχτα.. Την έχεις δική σου, μου έλεγε, μόνος σου. Και πάλι δε μπορούσα να τον καταλάβω... Βλέπαμε "Φτηνά Τσιγάρα" και μου έλεγε πως έβλεπε τον εαυτό του να πρωταγωνιστεί..Εγώ δεν μπορούσα να καταλάβω και πάλι.. ούτε ο σκηνοθέτης του έργου μου έδινε να καταλάβω... 'Οπως κι εσύ έτσι κι εγώ είμαι άνθρωπος της παραλίας, της παραλιακής. Και αυτό γιατί γυρίζαμε πίσω στην Αθήνα καλοκαίρια.. Από κέντρο, ούτε για ψώνια δε πηγαίναμε...</span><br /><span style="font-style: italic;">Ξέρεις, η μόνη φορά που πήγα κέντρο και νύχτα ήταν μια φορά που</span><span style="font-style: italic;"> ήμουν πιο μικρή και έφυγα από το σπίτι κατα τ</span><span style="font-style: italic;">ις 2.30 και πήρα κρυφά το αμάξι να συναντήσω ένα γκόμενο κάπου προς το Γαλάτσι, που δεν ήξερα καλά καλά πως να πάω.. και χάθηκα στα στενάκια..</span><br /><span style="font-style: italic;">Μίλησα με άντρες που ήταν από άλλες χώρες και δούλευαν στα φανάρια τα πρωινά, μίλησα και με άντρες που ήταν ντυμένοι γυναίκες, για να μπορέσω να φτάσω από εκεί που ήμουν στον προορισμό μου... Μου άρεσε αυτό. Σκεφτόμουν πως έιμαι ριψοκύδινος άνθρωπος, και πως αφού την έβγαλα καθαρή, ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία. Μετά, μεγαλώνοντας λίγο ακόμα, κατάλαβα πόσο επικύνδινο ήταν μια κοπελίτσα 20 χρονών να γυρναέι μόνη της στα στενά γύρω από την Ομόνοια, προσπαθώντας να βγει στην Πατησίων... Είπα μέσα μου τότε πως με είχε γοητεύσει η νύχτα.....</span><br /><span style="font-style: italic;">Σήμερα κατάλαβα πως με είχε γοητεύσει η Αθήνα.. Και σήμερα θέλω</span><span style="font-style: italic;"> να σου εξομολογηθώ πως εδώ θέλω να μείνω...</span><span style="font-style: italic;"> Μου αρέσει το συναίσθημα αυτό. Είναι όπως μου το περιέγραφε ο Σεμπαστιάν..όπως την είχε δει εκείνος.. Να δες την κι εσύ....<br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/DSC02211.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 285px; height: 213px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/DSC02211.jpg" alt="" border="0" /></a><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/DSC02207.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 288px; height: 213px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/DSC02207.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Κοίταξα γύρω μου...Ήμασταν μέσα στο αυτοκίνητό της, ένας ανοιχτός παλιός σκαραβαίος... Κόκκινος. Της λέω "Σταμάτα. Σταμάτα τώρα θέλω να κατέβω...." Παρκάραμε στο Ζάππειο. Της λέω "Δείξε μου... Δείξε μου τί είδες και θέλεις να μείνεις....." Περπατήσαμε..Όλο το βράδυ.. Είχαμε την Αθήνα δική μας..Μόνες μας. Δε μιλούσαμε μεταξύ μας, όχι γιατί δεν θέλαμε αλλά γιατί δε χωρούσε καμμία συζήτηση σε αυτό που κάναμε. Δέν θελαμε κανέναν. Νοιώθαμε γεμάτες.. μα πάνω απο όλα, νοιώθαμε.<br />Το πρωί με γύρισε σπίτι να κάνω ένα μπάνιο και να πάω στο γραφείο. Ανεβαίνοντας προς Αγια Παρασκευή παρόλη την κίνηση στο Καλλιμάρμαρο, είχα άλλη διάθεση. Σκεφτόμουν τον πατέρα μου που μου έλεγε <span style="font-style: italic;">Παρε τον φίλο σου παιδί μου και πηγαίνετε στο Λυκαβητό...<br /></span>Σήμερα μπαμπά...σήμερα.<br />Take care.<br />Vaggie<br /><span style="font-style: italic;"></span> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115649912919437781?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1156324172454865962006-08-23T10:03:00.000+01:002006-08-23T10:09:32.466+01:00<div style="text-align: center;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/fffffffffffff.png"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/fffffffffffff.png" alt="" border="0" /></a><br /></div><br /><div style="text-align: center; font-weight: bold;font-family:webdings;"><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;">Just before I go to sleep</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"><br />There's a rendez-vous I keep</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"><br />And, my darling, till we do</span></span><span style="font-size:130%;"><span style="font-style: italic;"><br />You are always in my heart<br /></span></span><br /><br /><div style="text-align: left;"><span style="font-weight: normal;">Το ασχετο του post: θα μου λείψεις πάλι....</span><br /></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115632417245486596?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1156233424222128842006-08-22T08:02:00.000+01:002006-08-22T09:00:02.846+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F020.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F%3F020.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Μπορεί η Τζένη Καρέζη να το ρώταγε στον Αλέκο Αλεξανδράκη, για να επιβεβαιβεώσει την επιστροφή του από το Μεσολόγγι, εγώ όμως το ερωτώ για τον καημένο τον Αθηναίο εργαζόμενο...<br />Η δουλειά μου από το σπίτι μου απέχει μια μεγάλη απόσταση με αποτέλεσμα να πρέπει να διανύσω όλη την Αθήνα για να φτάσω. Κατα συνέπεια για να κάνω την απόσταση απο Καλλιθέα- Αγια Παρασκευή ξεκινώ 8, 8 παρά από το σπίτι για να είμαι στις 9 εδώ.<br />Όπως καταλαβαίνετε, ε ναι!!! Γκρινιάζω που πρέπει να ξυπνάω στις 6.45 για να πιάσω δουλειά στις 9. Είμαι ανθρωπός που έχει ερωτική σχέση με τον ύπνο και ΟΧΙ (!!!!) δε θέλω να χωρίσω.<br />Τώρα λοιπόν τον πολύ ωραίο Αυγουστό, ο κόσμος πήγε διακοπές.. Όχι για πολύ καιρό, αλλά αυτές τις 10 εργάσιμες που ξύπναγα 8 παρα δέκα, ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος!!!<br />Από σήμερα το πρωί όμως, αυτό το υπέροχο πρωινό ταξίδι μου προς τη δουλειά που διαρκούσε μόνο 15 λεπτά έλαβε τέλος.<br />Και ερωτώ λοιπόν εγώ: <span style="font-style: italic; font-weight: bold;">Γυρίίίίίίίίίίίίίίσατε???????? </span><span style="font-weight: bold;">Και αν ναι, ΓΙΑΤΙ?????</span><br />Γιατί πρέπει εγώ τωρα κάθε πρωί να αντιμεπίζω την κατάσταση της φωτογραφίας στο Καλλιμάρμαρο (που δε ξέρω αν φαίνεται αλλά το φανάρι είναι πράσινο <span style="font-style: italic;">κι όμως είμαι ακόμα εδω </span>και δε προβλέπεται να τσουλάει και γρήγορα το πράγμα..).<br />Γιαυτό, φίλε οδηγέ, υπομονή....<br />Take care...<br />Vaggie <br /><br />το άσχετο του post: την φωτό την τραβηξα σήμερα το πρωί καθώς πήγαινα στη δουλειά.... Και πρέπει να καταλάβαινετε την αγανάκτησή μου αφου το post αυτό προηγήθηκε του post αφιερωμένο στις διακοπές μου....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115623342422212884?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1155218131125592282006-08-10T14:50:00.000+01:002006-08-10T14:55:37.573+01:00<table border="0" cellpadding="0" cellspacing="0" width="250"><tbody><tr><td><br /><embed src="http://petswf.bunnyherolabs.com/adopt/swf/fish" quality="high" bgcolor="ffffff" pluginspage="http://www.macromedia.com/go/getflashplayer" flashvars="clr=0xff2a74&cn=aris&amp;an=vaggie" type="application/x-shockwave-flash" height="300" width="250"><br /></td></tr><tr><td align="left"><small><a href="http://bunnyherolabs.com/adopt/">adopt your own virtual pet!</a></small></td></tr></tbody></table><br /><br /><span style="font-weight: bold;font-size:180%;" ><span style="font-weight: bold;">Ταϊστε με άφοβα!</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115521813112559228?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1155193589493545552006-08-10T07:58:00.000+01:002006-08-10T08:06:29.520+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/DSC01817.0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/400/DSC01817.jpg" alt="" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">Βλέπω μες στα μάτια σου πως βιάζεσαι να φύγεις</span><span style="font-style: italic;"><br />και νομίζεις πίσω σου θ' αφήσεις ερημιά</span><span style="font-style: italic;"><br />νιώθεις καταπίεση και θέλεις να ξεφύγεις</span><span style="font-style: italic;"><br />κανείς δε σ' εμποδίζει φύγε μακριά</span><span style="font-style: italic;"></span><br /><span style="font-style: italic;"></span></div><span style="font-style: italic;"><br /></span><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">Κάτι γλέντια που θα κάνω απόψε</span><span style="font-style: italic;"><br />κάτι γλέντια μέχρι τ' άλλο πρωί</span><span style="font-style: italic;"><br />τα ποτήρια θα πάρουν φωτιά θα τα σπάσω απόψε</span><span style="font-style: italic;"><br />κάτι γλέντια μέχρι τ' άλλο πρωί</span><span style="font-style: italic;"></span><br /></div><span style="font-style: italic;"></span></div><span style="font-style: italic;"></span><span style="font-style: italic;"><br />Θα με ψάχνεις θα με ψάχνεις</span><span style="font-style: italic;"><br />εγώ θα τρέχω στα νησιά χωρίς εσένα πια</span><span style="font-style: italic;"><br />θα με ψάχνεις θα με ψάχνεις</span><br /><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">εγώ θα κάνω διακοπές ενώ εσύ θα κλαις</span><span style="font-style: italic;"></span><br /></div><span style="font-style: italic;"></span></div><span style="font-style: italic;"><br /></span><div style="text-align: center;"><div style="text-align: center;"><span style="font-style: italic;">Βλέπω μες στα μάτια σου πως μ' έχεις ξεπεράσει</span><span style="font-style: italic;"><br />και νομίζεις πως εγώ πικρά θα πληγωθώ</span><span style="font-style: italic;"><br />απ' το μυαλό σου μάτια μου ποτέ να μην περάσει</span><span style="font-style: italic;"><br />πως όταν φύγεις θα πεθάνω θα χαθώ</span><br /></div><span style="font-style: italic;"></span></div><span style="font-style: italic;"><br /></span><div style="text-align: left;">Σε λίγες ώρες φέυγουμε για άλλη γη, για άλλα μέρη.... Μαζί. Κι ας λεει άλλα το τραγουδάκι. Υπάρχει γιατί απλά μας αρέσει..<br />Καλημέρα.<br />Vaggie<br /><span style="font-style: italic;"></span></div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115519358949354555?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1155021443615905772006-08-08T08:09:00.000+01:002006-08-20T11:55:22.093+01:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/Dancers.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/Dancers.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Απλά, για μια ακόμα φορά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που μου άρεσε...<br />Η φωτογραφία με παραπέμπει στο<span style="font-style: italic;"> Closer, </span>και ίσως για αυτό να μου άρεσε τόσο.<br />Καλές διακοπές και καλά ξενύχτια.<br />Take care,<br />Vaggie<br />το άσχετο του post:η προέλευση της φωτογραφίας βρίσκεται <a href="http://www.technokratia.com/fotoreport/volkks/pages/Dancers.htm">εδώ</a><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115502144361590577?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1154681947086981962006-08-04T09:32:00.000+01:002006-08-04T10:01:47.356+01:00<div style="text-align: justify;"><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/untitled.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/200/untitled.jpg" alt="" border="0" /></a>Κοριτσάκι μου,<br />Μαθαίνω τα νέα σου και παρακολουθώ τη ζωή σου. Χαίρομαι για σένα. Για την πρόοδο σου και τις επιτυχίες σου.<br />Καθώς σε ξέρω, είμαι σίγουρος πως θα νοιώθεις κι εσύ ικανοποιημένη για ότι έχεις καταφέρει. Χωρίς εμένα, το ξέρω, αλλά με τη σκέψη μου. Και σε ευχαριστώ που καθημερινά με επισκέπτεσαι με τη δική σου...<br />Όμως είναι κάτι για το οποίο πρέπει να σου μιλήσω, γιατί ξέρω πως θα με ακούσεις. Δεν έχω γίνει πιο σοφός τώρα, ούτε πιο έξυπνος. Ο ίδιος είμαι. Όμως ξέρεις πως είμαστε ίδιοι. Γιαυτό θα με ακούσεις.<br />Νοιώθω πως είσαι παγωμένη και σκληρή, και δε μπορώ να σε αφήσω να είσαι έτσι. Όχι μάζί μου, με όλους τους άλλους. Ξέρω πως έχεις πονέσει και γιαυτό προστατεύεις την καρδιά σου, να μην ξαναπληγωθείς. Και ας μη το παραδέχεσαι. Ζεις επιφανειακά και χωρίς συναισθήματα. Δε τα αφήνεις να δημιοργηθούν, τα σκοτώνεις... Εσύ πιστεύεις πως στα σκότωσαν, και πως άλλοι ευθύνονται γιαυτό. Ίσως κάποιες φορές να κατηγορείς κι εμένα. Δίκιο έχεις. Σε κάθε περίπτωση.<br />Έγινες πεζή, χωρίς να σε αγγίζουν οι πανσέληνοι και τα αστέρια, τα δείπνα με κεριά ή η σοκολάτα που σου έφερε από την άλλη άκρη του κόσμου. Έχεις παγώσει και όλα σου φαίνονται αστεία. Μα το πιο τρομακτικό είναι πως σου φαίνονται γελοία. Είσαι νέα και φοβάμαι πως έτσι γερνάς την ψυχή σου.<br />Μη κάνεις τα ίδια λάθη με μένα. Ζήσε τη ζωή σου, δίνοντάς της νόημα. Νόημα στην κάθε μέρα. Να τη χαίρεσαι, και το βράδυ, όταν κλείνεις τα μάτια να την ξαναζείς χαρούμενη και όχι να γκρινιάζεις να περάσουν οι ώρες ώστε να έρθει η επόμενη, γιατί απο αυτή που διανύεις δεν έχεις τίποτα να περιμένεις...<br />Άκουσε με, έχεις πάρει αγάπη, μάθε να τη δίνεις κι εσύ, σωστά. Μη σκληραίνεις άλλο... Και μη τρομάζεις απένατι σε αυτό που έρχεται.....για καλό θα είναι.<br />Να προσέχεις και σκέψου τα.<br />Σε φιλώ γλυκά....</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115468194708698196?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1154526912428342762006-08-02T14:35:00.000+01:002006-08-02T14:55:12.446+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/hi_steven.0.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/400/hi_steven.jpg" alt="" border="0" /></a>Αν δεν είναι Steven, πάλι καλά... Αν πάλι είναι, μήπως να ψαχνόσασταν και λίγο?!?!?!?!....<br />Τα σχόλια δικά σας!<br />Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς στα παιδιά από το Holloway... Ξέρουν αυτοι.<br />Take care<br />Vaggie<br /><br />Το ασχετο του post: Sugarούλα, για να διαβάσεις τι λέει στον τοίχο κάνε κλίκ στην εικόνα, μεγαλώνει.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115452691242834276?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1154351210931270962006-07-31T14:06:00.000+01:002006-07-31T14:18:39.646+01:00<object height="350" width="425"><param name="movie" value="http://youtube.com/v/2fuyAghW1AY"><embed src="http://youtube.com/v/2fuyAghW1AY" type="application/x-shockwave-flash" height="350" width="425"></object><br />Jay-Z & Linkin Park - Numb-Encore<br /><br />Είχα πάει cinema να δω ένα έργο που ούτε καν θυμάμαι ποιό ήταν, και έχω κολλήσει στον trailer του Miami Vice.... που ακούγεται αυτό το κομμάτι...<br /><br />Η ταινία είναι ήδη <span style="font-style: italic;">Ι must see </span>καθώς είναι μεταφορά της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς, με πρωταγωνιστές τους Colin Farrell και Jamie Fox (οπότε καλύπτει όλα τα γούστα <span style="font-weight: bold;">;-)</span> )<br /><br />το άσχετο του post: εμένα το clipaki με ταξιδεύει πολύ προς Λονδίνο μεριά, εσένα?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115435121093127096?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1153900781630913422006-07-26T08:19:00.000+01:002006-07-26T09:05:02.913+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/spainish-culture.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 116px; height: 124px;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/spainish-culture.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Aκούσατε ακούσατε....<br />Έχουμε καινούριο feature στο interface του blog!! Στο δεξί μέρος της σελίδας, κάτω από τα προτεινόμενα links, θα βρίσκετε καθημερινά και μια καινούρια έκφραση στα Ισπανικά, στηριζόμενη στην καινούρια λέξη που θα μαθαίνετε κάθε μέρα.<br />Εγώ πάντως δε θα σταματήσω στη μία λέξη τη μέρα.. Ξεκινώ κανονικά μαθήματα.<br />Προσπαθώ να βρώ να σας παραθέσω το El corazon από Arno Elias κανονικά στη σελίδα μου.. Tι κομματάρα που είναι....<br />To μόνο που μπορώ να κάνω είναι να το ανεβάσω κάπου και να το τραβήξετε.. Αν δε το ξέρετe το κομμάτι, πάρτε το. Όπως θα έλεγε και ένας φίλος μου, είναι πολύ sensual, χε,χε!... Εγώ πάλι θα έλεγα πως είναι κλασσικό κομμάτι εκπομπής..(γιατί κάποτε κάναμε και ραδιόφωνο...)<br /><a href="http://rapidshare.de/files/27051196/13-arno_elias-el_corazon.mp3.html"><span style="font-style: italic;">Εl corazon</span></a> λοιπόν.. και για να μαθαίνουμε, ελληνιστί <span style="font-style: italic;">Η καρδιά</span><br />Καλή ακρόαση....<br /><br />το άσχετο του post: το ξέρω οτι στον τίτλο το πρώτο θαυμαστικό μπαίνει ανάποδα!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115390078163091342?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-23066495.post-1153817138680913802006-07-25T08:53:00.000+01:002006-07-25T13:35:30.536+01:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/1600/111803752_69572f8835_m.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer;" src="http://photos1.blogger.com/blogger/2950/2357/320/111803752_69572f8835_m.jpg" alt="" border="0" /></a><br />Μη το πείς γιατί είναι πρωί και ενώ προόριζα να γράψω πάλι ένα πεζό, και ενδεχομένως κυνικό κειμενάκι, μαζί με μένα ξύπνησαν και οι ευαισθησίες μου...<br />Δε θα μιλήσω για χαμένες αγάπες, ουτε καν για ξαναζεσταμένες... Ούτε για πικάντικους έρωτες, και μυστηριώδης νύχτες... Ούτε για ζευγαράκια που χορεύουν στην παραλία κάτω από το φως του φεγγαριού, ούτε και για αυτά που γεννιούνται στο μπαράκι, πάνω στη θάλασσα που όλοι πίνουν ρούμι και γελάνε με την καρδιά τους, και κοιτάζουν τον ουρανό με τα αστέρια, μετράνε μερικά και λένε από μεσά τους "μάλλον μου αρέσει πολύ... περνάω πολύ όμορφα σήμερα.." και όταν κατεβάσουν το κεφάλι, ρίχνουν μια ματιά όλο νόημα στο πλάσμα που αναφέρονταν οι σκέψεις...<br />Όχι λοιπόν, ούτε γιαυτό θα μιλήσω αλλά ούτε και για την χαρά της επιτυχίας και της δόξας και όλου αυτού του όμορφου συναισθήματος που σε διακατέχει όταν προσπάθησες πολύ για κάτι και τελικά τα κατάφερες..<br />Θα μιλήσω για τη ζωη και την ομορφιά της, και για τις στιγμές της που κλέβουν την παράσταση... και όχι μόνο γιαυτές αξίζει να ζούμε, αλλά και αυτές αξίζει να θυμόμαστε, να τις κρατάμε καλά φυλαγμένες στο κουτί με τις αναμνήσεις, να ανατρέχουμε σε αυτές σε κάθε δυσκολία και την ομορφαίνουμε, να την χρωματίζουμε με χρώματα που ακόμα κι αν ξεθωριάσουν από το χρόνο, παραμένουν χρώματα...και ίσως καμμιά φορά είναι και πιο όμορφα..πιο ζεστά..πιο τρυφερά...γιατι αυτές δίνουν νόημα στην κάθε μέρα μας και κίνητρο για όρεξη και καλή διάθεση...<br />Μάλλον είναι χιλιοειπωμένο το παραπάνω main point, αλλά καλό είναι καμμιά φορά και να το θυμόμαστε... και σαν task ημέρας σας βάζω να σκεφτείτε τις 5 καλύτερες στιγμές της χρονιάς που πέρασε (αντε..της χειμερινής σαιζόν-ακαδημαικής χρονιας!).<br />Αν βρείτε παραπάνω από 5, παρακαλώ να φροντίσετε να είμαι μέσα τουλάχιστον σε μία από τις πολλές και να μου το πείτε!<br />Αν δε μπορείτε να βρείτε ούτε 5... τότε βάλτε και κανένα παγάκι στο ποτήρι με το νερό, μπας και ανέβει η στάθμη του, γιατί <span style="font-weight: bold;">δεν</span> είναι μισοάδειο. Οι στιγμές είναι μπροστά σας, αν δε τις βρίσκετε λάθος εκτίμηση κάνετε... Και αν μετά από αυτό συνεχίζετε να μη βρίσκετε 5, θα έρθω από εκεί να σας κάνω μια απόπειρα δολοφονίας για να περάσουν μπροστά από τα μάτια σας...<br />Γιατί τρόποι υπάρχουν.... φαντασία να υπάρχει...<br />Αντε καλές διακοπές... και γεμίστε στιγμές!!!!!!!!!!!!!!..... Οχι τίποτα άλλο, να 'χουμε να λέμε... χιχι!<br />Take care!<br />Vaggie<br /><br />το ασχετο του post: ....you have to be a bitch!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/23066495-115381713868091380?l=aberrationalmood.blogspot.com' alt='' /></div>Vaggiehttp://www.blogger.com/profile/01768398468160967675noreply@blogger.com0