Βλέπω μες στα μάτια σου πως βιάζεσαι να φύγεις και νομίζεις πίσω σου θ' αφήσεις ερημιά νιώθεις καταπίεση και θέλεις να ξεφύγεις κανείς δε σ' εμποδίζει φύγε μακριά
Κάτι γλέντια που θα κάνω απόψε κάτι γλέντια μέχρι τ' άλλο πρωί τα ποτήρια θα πάρουν φωτιά θα τα σπάσω απόψε κάτι γλέντια μέχρι τ' άλλο πρωί
Θα με ψάχνεις θα με ψάχνεις εγώ θα τρέχω στα νησιά χωρίς εσένα πια θα με ψάχνεις θα με ψάχνεις
εγώ θα κάνω διακοπές ενώ εσύ θα κλαις
Βλέπω μες στα μάτια σου πως μ' έχεις ξεπεράσει και νομίζεις πως εγώ πικρά θα πληγωθώ απ' το μυαλό σου μάτια μου ποτέ να μην περάσει πως όταν φύγεις θα πεθάνω θα χαθώ
Σε λίγες ώρες φέυγουμε για άλλη γη, για άλλα μέρη.... Μαζί. Κι ας λεει άλλα το τραγουδάκι. Υπάρχει γιατί απλά μας αρέσει.. Καλημέρα. Vaggie
Απλά, για μια ακόμα φορά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που μου άρεσε... Η φωτογραφία με παραπέμπει στο Closer, και ίσως για αυτό να μου άρεσε τόσο. Καλές διακοπές και καλά ξενύχτια. Take care, Vaggie το άσχετο του post:η προέλευση της φωτογραφίας βρίσκεται εδώ
Κοριτσάκι μου, Μαθαίνω τα νέα σου και παρακολουθώ τη ζωή σου. Χαίρομαι για σένα. Για την πρόοδο σου και τις επιτυχίες σου. Καθώς σε ξέρω, είμαι σίγουρος πως θα νοιώθεις κι εσύ ικανοποιημένη για ότι έχεις καταφέρει. Χωρίς εμένα, το ξέρω, αλλά με τη σκέψη μου. Και σε ευχαριστώ που καθημερινά με επισκέπτεσαι με τη δική σου... Όμως είναι κάτι για το οποίο πρέπει να σου μιλήσω, γιατί ξέρω πως θα με ακούσεις. Δεν έχω γίνει πιο σοφός τώρα, ούτε πιο έξυπνος. Ο ίδιος είμαι. Όμως ξέρεις πως είμαστε ίδιοι. Γιαυτό θα με ακούσεις. Νοιώθω πως είσαι παγωμένη και σκληρή, και δε μπορώ να σε αφήσω να είσαι έτσι. Όχι μάζί μου, με όλους τους άλλους. Ξέρω πως έχεις πονέσει και γιαυτό προστατεύεις την καρδιά σου, να μην ξαναπληγωθείς. Και ας μη το παραδέχεσαι. Ζεις επιφανειακά και χωρίς συναισθήματα. Δε τα αφήνεις να δημιοργηθούν, τα σκοτώνεις... Εσύ πιστεύεις πως στα σκότωσαν, και πως άλλοι ευθύνονται γιαυτό. Ίσως κάποιες φορές να κατηγορείς κι εμένα. Δίκιο έχεις. Σε κάθε περίπτωση. Έγινες πεζή, χωρίς να σε αγγίζουν οι πανσέληνοι και τα αστέρια, τα δείπνα με κεριά ή η σοκολάτα που σου έφερε από την άλλη άκρη του κόσμου. Έχεις παγώσει και όλα σου φαίνονται αστεία. Μα το πιο τρομακτικό είναι πως σου φαίνονται γελοία. Είσαι νέα και φοβάμαι πως έτσι γερνάς την ψυχή σου. Μη κάνεις τα ίδια λάθη με μένα. Ζήσε τη ζωή σου, δίνοντάς της νόημα. Νόημα στην κάθε μέρα. Να τη χαίρεσαι, και το βράδυ, όταν κλείνεις τα μάτια να την ξαναζείς χαρούμενη και όχι να γκρινιάζεις να περάσουν οι ώρες ώστε να έρθει η επόμενη, γιατί απο αυτή που διανύεις δεν έχεις τίποτα να περιμένεις... Άκουσε με, έχεις πάρει αγάπη, μάθε να τη δίνεις κι εσύ, σωστά. Μη σκληραίνεις άλλο... Και μη τρομάζεις απένατι σε αυτό που έρχεται.....για καλό θα είναι. Να προσέχεις και σκέψου τα. Σε φιλώ γλυκά....
Αν δεν είναι Steven, πάλι καλά... Αν πάλι είναι, μήπως να ψαχνόσασταν και λίγο?!?!?!?!.... Τα σχόλια δικά σας! Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς στα παιδιά από το Holloway... Ξέρουν αυτοι. Take care Vaggie
Το ασχετο του post: Sugarούλα, για να διαβάσεις τι λέει στον τοίχο κάνε κλίκ στην εικόνα, μεγαλώνει.
Είχα πάει cinema να δω ένα έργο που ούτε καν θυμάμαι ποιό ήταν, και έχω κολλήσει στον trailer του Miami Vice.... που ακούγεται αυτό το κομμάτι...
Η ταινία είναι ήδη Ι must see καθώς είναι μεταφορά της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς, με πρωταγωνιστές τους Colin Farrell και Jamie Fox (οπότε καλύπτει όλα τα γούστα ;-) )
το άσχετο του post: εμένα το clipaki με ταξιδεύει πολύ προς Λονδίνο μεριά, εσένα?
Aκούσατε ακούσατε.... Έχουμε καινούριο feature στο interface του blog!! Στο δεξί μέρος της σελίδας, κάτω από τα προτεινόμενα links, θα βρίσκετε καθημερινά και μια καινούρια έκφραση στα Ισπανικά, στηριζόμενη στην καινούρια λέξη που θα μαθαίνετε κάθε μέρα. Εγώ πάντως δε θα σταματήσω στη μία λέξη τη μέρα.. Ξεκινώ κανονικά μαθήματα. Προσπαθώ να βρώ να σας παραθέσω το El corazon από Arno Elias κανονικά στη σελίδα μου.. Tι κομματάρα που είναι.... To μόνο που μπορώ να κάνω είναι να το ανεβάσω κάπου και να το τραβήξετε.. Αν δε το ξέρετe το κομμάτι, πάρτε το. Όπως θα έλεγε και ένας φίλος μου, είναι πολύ sensual, χε,χε!... Εγώ πάλι θα έλεγα πως είναι κλασσικό κομμάτι εκπομπής..(γιατί κάποτε κάναμε και ραδιόφωνο...) Εl corazon λοιπόν.. και για να μαθαίνουμε, ελληνιστί Η καρδιά Καλή ακρόαση....
το άσχετο του post: το ξέρω οτι στον τίτλο το πρώτο θαυμαστικό μπαίνει ανάποδα!
Μη το πείς γιατί είναι πρωί και ενώ προόριζα να γράψω πάλι ένα πεζό, και ενδεχομένως κυνικό κειμενάκι, μαζί με μένα ξύπνησαν και οι ευαισθησίες μου... Δε θα μιλήσω για χαμένες αγάπες, ουτε καν για ξαναζεσταμένες... Ούτε για πικάντικους έρωτες, και μυστηριώδης νύχτες... Ούτε για ζευγαράκια που χορεύουν στην παραλία κάτω από το φως του φεγγαριού, ούτε και για αυτά που γεννιούνται στο μπαράκι, πάνω στη θάλασσα που όλοι πίνουν ρούμι και γελάνε με την καρδιά τους, και κοιτάζουν τον ουρανό με τα αστέρια, μετράνε μερικά και λένε από μεσά τους "μάλλον μου αρέσει πολύ... περνάω πολύ όμορφα σήμερα.." και όταν κατεβάσουν το κεφάλι, ρίχνουν μια ματιά όλο νόημα στο πλάσμα που αναφέρονταν οι σκέψεις... Όχι λοιπόν, ούτε γιαυτό θα μιλήσω αλλά ούτε και για την χαρά της επιτυχίας και της δόξας και όλου αυτού του όμορφου συναισθήματος που σε διακατέχει όταν προσπάθησες πολύ για κάτι και τελικά τα κατάφερες.. Θα μιλήσω για τη ζωη και την ομορφιά της, και για τις στιγμές της που κλέβουν την παράσταση... και όχι μόνο γιαυτές αξίζει να ζούμε, αλλά και αυτές αξίζει να θυμόμαστε, να τις κρατάμε καλά φυλαγμένες στο κουτί με τις αναμνήσεις, να ανατρέχουμε σε αυτές σε κάθε δυσκολία και την ομορφαίνουμε, να την χρωματίζουμε με χρώματα που ακόμα κι αν ξεθωριάσουν από το χρόνο, παραμένουν χρώματα...και ίσως καμμιά φορά είναι και πιο όμορφα..πιο ζεστά..πιο τρυφερά...γιατι αυτές δίνουν νόημα στην κάθε μέρα μας και κίνητρο για όρεξη και καλή διάθεση... Μάλλον είναι χιλιοειπωμένο το παραπάνω main point, αλλά καλό είναι καμμιά φορά και να το θυμόμαστε... και σαν task ημέρας σας βάζω να σκεφτείτε τις 5 καλύτερες στιγμές της χρονιάς που πέρασε (αντε..της χειμερινής σαιζόν-ακαδημαικής χρονιας!). Αν βρείτε παραπάνω από 5, παρακαλώ να φροντίσετε να είμαι μέσα τουλάχιστον σε μία από τις πολλές και να μου το πείτε! Αν δε μπορείτε να βρείτε ούτε 5... τότε βάλτε και κανένα παγάκι στο ποτήρι με το νερό, μπας και ανέβει η στάθμη του, γιατί δεν είναι μισοάδειο. Οι στιγμές είναι μπροστά σας, αν δε τις βρίσκετε λάθος εκτίμηση κάνετε... Και αν μετά από αυτό συνεχίζετε να μη βρίσκετε 5, θα έρθω από εκεί να σας κάνω μια απόπειρα δολοφονίας για να περάσουν μπροστά από τα μάτια σας... Γιατί τρόποι υπάρχουν.... φαντασία να υπάρχει... Αντε καλές διακοπές... και γεμίστε στιγμές!!!!!!!!!!!!!!..... Οχι τίποτα άλλο, να 'χουμε να λέμε... χιχι! Take care! Vaggie
Έψαχνα να βρώ μια εικόνα στο google, για το post μου Συ-ΣΚΕΨΕΙΣ και βρήκα ανάμεσα από πολλές εικόνες και αυτή. Δεν ξέρω ποιός την έφτιαξε... Μου άρεσε όμως... Πολύ... και τη μοιράζομαι μαζί σας... Take care... Vaggie
το άσχετο του post: γιατί όταν τελειώνουν τα λεφτά μένει τόσος πολύς μήνας???
Και αφού σας έχω κουράσει με τις γκρίνιες μου, δε σας λέω που θα με βρείτε το 5ημερο του 15Αύγουστου, για να με μισήσετε ακόμα περισσότερο!! Σας δείχνω όμως... και κάθε φθόνος δεκτός...χι,χι,χι,χι,χι.... Για να μάθω εσείς πως θα περάσετε το καλοκαιράκι σας..... Take care, Vaggie
το άσχετο του post: Baila, baila morena, bajo esta luna llena....oooo baila...under the moonlight...yeah yeah yeah!!!!!!!!!!
Πως να τον ηρεμίσω εγώ τώρα τον θυμό μου. Τελικά βρήκα τι μου φταίει και δεν είμαι στα καλύτερα μου. Περιμένω εδώ και ένα μήνα τα αποτελέσματα από τις εξετάσεις για το μεταπτυχιακό. Κι ενώ,εντάξει πιστεύω πως τα έχω πάει καλά, αλλά όπως και να το κάνεις ένα αγχος το έχω και μάλιστα μεγάλο. Και αυτοί απο το πανεπιστήμιο απο βδομάδα σε βδομάδα μας το πάνε... Και εκεί που περιμένεις το email με τα αποτελέσματα, βλέπεις email από τον Chez (υπέυθυνος προγράμματος σπουδών) με τίτλο Exam results και λές ΝΑ ΤΟ!!! Και εκεί που είσαι μέσα στον πανικό να το διαβάσεις και έχεις περάσει στην ψυχολογική οδύνη του: ΟΤΙ ΕΊΝΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΟΙΤΆΩ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ το ανοίγω και τι βλέπω???? "The exam results will be delayed for one or two more weeks"... και λυποθυμώ! Μου φαίνεται θα λέβουν κανένα γράμμα σαν της εικόνας....ΕΕΕΕ ΜΑ!!! Τους χρειάζεται! Αυτά. Εξοργίστηκα πάλι..άντε τωρα να κάνω εγώ risk assessment. OYF! Άντε φιλιά..
το άσχετο του post: Παράκληση προς όλους τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς της πρωινής αθηναικής ζώνης (για εκτός αθηνών δε ξέρω τι γίνεται). Μετά τον Αύγουστο έχουμε Σ-Ε-Π-Τ-Ε-Μ-Β-Ρ-Η και όχι ΣΕΜΤΕΒΡΗ!! Έλεος δλδ, είστε κ στον αέρα.....
Λοιπόν γενικά πιστεύω πως ένα ωραίο video clip κάνει και το πιο αδιάφορο τραγούδι ελκυστικό.... Τώρα άμα και το τραγούδι είναι από μόνο του ωραίο, έχουμε ενά χάρμα οφθαλμών αλλά και οργάνων ακοής! Η συγκεκριμένη λοιπόν αρτίστα, μεταμοργώνει ένα ενδιαφέρον τραγουδάκι σε τέχνη αφού η ίδια είναι τόσο εκφραστική και έχει τόσο έντονο βλέμμα που καταλαβαίνεις τι θέλει να πει χωρίς να ξέρεις ισπανικά...
Παραθέτουμε και την αγγλική μετάφραση του τραγουδιού f.y.i (for your information): You appeared one night cold, with scent to dirty tobacco and to gin the fear already crossed to me while it crossed the deditos after the door. As a child handsome carita Tu has been eaten it the time by your veins, and your machista insecurity is reflected every day in my lagrimitas. Once again not please that I am tired and I cannot with the heart. Once again not my love please, you do not shout that the children sleep. Once again not please that I am tired and I cannot with the heart. Once again not my love please, you do not shout that the children sleep. I am going to return to me as the fire I am going to burn your steel fist and morao of my cheeks it leaves the value to receive the wounds to me. Bad, bad, bad you are is not damaged who is wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women Bad, bad, bad you are is not damaged who are wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women. The day is gray when your you are, and the sun returns to leave when you go away and the penita of my heart I have it to swallow with the furnace. my carita of pretty girl has been aged in silence. whenever you say puta to me becomes your smaller brain. Once again not please that I am cansaa and I cannot with the heart. Once again my love please, you do not shout that the children sleep Once again not please that I am tired and I cannot with the heart. Once again not my love please, you do not shout that the children sleep. I am going to return to me as the fire I am going to burn your steel fist and morao of my cheeks it leaves the value to receive the wounds to me. Bad, bad, bad you are is not damaged who is wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women Bad, bad, bad you are is not damaged who are wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women. I am going to return to me as the fire I am going to burn your steel fist and morao of my cheeks it leaves the value to receive the wounds to me. Bad, bad, bad you are is not damaged who is wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women Bad, bad, bad you are is not damaged who are wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women. bad, bad you are, bad you are, because you want… bad, bad you are… you do not scream to me, that hurts to me… is weak and is bad, and do not think better than I nor than nobody… and now I smoke a cigarrito and I throw the smoke to you in the small heart… because, bad bad are, bad, bad you… you are,… bad, yes bad you are,… bad, always bad you are…
το άσχετο του post: αν ήμουν άντρας θα είχα πάθει πολυ έρωτα με την κυρία...αλλά δεν είμαι!
Και μετά από πολύ καιρό γκρίνιας και μιζέριας οτι τίποτα δε σου πάει καλά, έρχεται αυτή η ένδοξη περίοδος της ζωής σου, που σου χαμογελά η τύχη και ξαφνικά όλα αυτά που έλεγες τύπου "Εντάξει, δε ζητάω να κερδίσω και το τζοκερ, αλλά 4 αγώνες έπαιξα στο στοίχημα τόσο δύσκολο είναι να μου κάτσουν?!" γίνονται υπερπραγματικότητα και όχι μόνο τους 4 αγώνες πιάνεις αλλά και τους 24 και τα "ημίχρονα - τελικά" και δε μπορείς να το πιστέψεις, και εκείνη την πρόσκληση για δείπνο που ήθελες από τον τύπο που βλεφαριάζεις κάθε πρωί στο απέναντι κτίριο, και αναγνώριση της δουλειάς σου, και ότι ότι ότι ζητούσες, έτσι για πλάκα, σου συμβαίνει. Αλλά εσύ, για κάποιο λόγο, δεν είσαι ευτυχισμένη. Take care, Vaggie
το άσχετο του post: δε παίζω στοίχημα, απλά ένα παράδειγμα ήταν για να καταλάβουν την ψυχοσύνθεση και οι αρσενικοί αναγνώστες...
Και δε μιλάω για το γνωστό Ανδρέα ( τον Παπανδρέου) αλλά τον άγνωστο πλυν όμως ευφυέστατο! Ξέρω ξέρω... "Είμαστε άνθρωποι με φιλοδοξίες για καριέρρα" γιαυτό.. "Δε ζηλεύουμε αυτούς που τώρα είναι στις παραλίες γιατί είναι αργόσχολοι ενω εμείς δουλεύουμε και είμαστε δημιουργικοί"... ποιός τα λέει αυτά ήθελα να 'ξερα, και ποιός μπορεί να τα πιστεύει.... Γιαυτό, πες τα μπας και ξυπνήσουμε και εμείς που αντί να ακολουθούμε τα απλά κάνουμε τη ζωή μας πιο δύσκολη με εταιρίες, δουλειές, υπερωρίες.... Ξερώ ξέρω..καλή αρχή μου, αλλά καλοκαιριάτικα??? Γιαυτό αντιδρώ. Το χειμώνα θα μου περάσει... Μεχρι τότε.... Vamos a la playa!!! και στο la isla bonita!!!
το άσχετο του post: αν αυτή την εποχή κάνει έξω κρύο-μέσα fujitsou που μπορεί να βρίσκεσαι??
Μια φορά κι έναν καιρό..... Ήταν ένα κορίτσι και ήταν και ένα αγόρι. Κάποτε ήταν εραστές. Τους ένωνε μόνο η έλξη που υπήρχε ανάμεσα τους. 'Ενα βλέμμα ήταν αρκετό να πυροδοτήσει την ατμόσφαιρα. Σε διαφορετικές φάσεις ο ένας ήθελε και κάτι παραπάνω από τον άλλο, αλλά ακριβώς επειδή ήταν διαφορετικές φάσεις ποτέ δεν ήταν πραγματικο ζευγάρι, με αποτέλεσμα να μαλώνουν. Δεν ήταν τίποτα άλλο, παρα μόνον εραστές. Υπήρχε όμως ο ένας στη ζωη του άλλου από πάντα.. Ίσως κάποτε να αγαπήθηκαν.. Μάλλον έτσι έγινε...μετά από τόσα χρόνια ο ένας έμαθε τον άλλο.. και δυστυχώς έμαθε και να τον μοιράζεται... Άλλες φορές αυτό πείραζε τον ένα άλλες τον άλλο και κάποιες φορές και το τρίτο πρόσωπο... Αποφάσισαν πως δεν έχει νόημα όλο αυτό, πως έιναι ένα παιδικό πείσμα, μια συνήθεια που πρέπει να κόψουν.. Μετά από πολλές αποτυχημένες απόπειρες να βγεί ο ένας από τη ζωή του άλλου, τώρα προσπαθούν να είναι φίλοι. Αν και υπάρχει ηλεκτρισμός ανάμεσά τους, πνίγεται γιατί πρυτανεύει η λογική, και από το να μη μιλάνε από εγωισμό μετά από κάθε καυτό συμβάν, προτιμούν να μιλάνε που και που με τα νεα τους, παραλείποντας κάθε τι ερωτικό αναμεσά τους... Καμμιά φορά, ενας εκ των δύο λυγίζει και αφήνει ενα μήνυμα στον άλλο θυμίζοντάς του πόσο όμορφα περνούν μαζί, υπονοόντας καθαρά οτί του έχει λείψει ότι έντονο μπορεί να του προσφέρει ο άλλος... Αλλά κανείς δεν επιμένει. Αλλάζουν θέμα και οι δύο. Στα πλαίσια της μετατροπής της σχέσης τους σε φιλική, ο ένας εκ των δυο καλεί τον άλλο στο σπίτι του για να δούν ταινία. Έχουν να τα πούν πολύ καιρο. Βλέπουν την αγαπημένη της ταινία. Εκείνη ίσως μέσα της να είχε φανταστεί να τη δει μαζί του πολλές φορές, μα ποτέ δε γινόταν πραγματικότητα τότε. Το θεωρούσε κάτι ρομαντικό για να το ζητήσει. Έπρεπε να είναι η σχέση τους ότιδήποτε άλλο παρά αυτό που θα τους οδηγούσε στο να είναι μαζί... Τώρα είναι εκεί, μαζί, και τη βλέπουν... Μα τώρα πρέπει να είναι φίλοι... Η ταινία τελείωσε. Όπως και τότε έτσι και τώρα. Τίποτα ρομαντικό μεταξύ τους, μόνο που τώρα για άλλους λόγους... Έίναι φίλοι. Εκείνος είναι αμήχανος, και γίνεται εριστικός. Εκείνη τον καταλαβαίνει. Τον ξέρει. Τον χαλαρώνει με αστεία δικά τους..απο παλιά... Κοιμούνται στο ίδιο κρεββάτι γιατί είναι αργά να γυρίσει πίσω. Κοιμούνται σαν αδέρφια. Επιτέλους τα κατάφεραν.... Είναι φίλοι.... Είναι??... Δεν ήθελε κανείς ή δε τόλμησε κανείς? Άραγε θα έπρεπε να το μάθουν αυτό. Αν τέλειωσε ή αν ακόμα υπάρχει κάτι..... Συνεχίζουν να είναι το ίδιο φίλοι για ένα χρόνο... Κάπου χάνονται μετά ξαναβρίσκονται... Όχι συχνά αλλά το ίδιο οικεία... Κάποιες φορές εκείνος της λέει πως τη σκέφτεται...κάποιες φορές εκείνη... Σε κάθε περίπτωση υπάρχει ανταπόκριση.. Στα λόγια. Κανείς τους δε τολμά να το ξαναξεκινήσει.. Μπορεί ο άλλος να μη θέλει.. και αυτό τον τρομάζει. Μπορεί να θέλει όμως. Και αυτό τον τρομάζει... Νομίζουν πως έχουν βρεί μια ισορροπία στα πράγματα... Και προσπαθούν να ζήσουν έτσι... Μεσά από άλλες αγκαλιές...Οι οποίες τους αγγίζουν και στην καρδιά αλλά και στο κορμί... Αλλά ο ένας πάντα, αν χαθέι με τον άλλο για καιρό τον ψάχνει. Και μόλις τον βρεί, του κάνει αισθητή τη σκέψη και την παρουσία του. Στα λόγια. Στις υποθετικές περιστάσεις... Τον κάνει να τα ζει με το μυαλό του.. σαν να τα ζει πραγματικά. Αυτή είναι η δύναμή τους. Αυτό ασκεί ο ένας στον άλλο. Την παρουσία του στη σκέψη και στη φαντασία του άλλου. Ίσως καμμιά φορά και στα όνειρά του... Η παραπάνω ιστορία είναι ένα παραμύθι.. Σαν παραμύθι δεν είναι αληθινή... Αν ήταν πως θα ήθελες να τελειώσει....? Κι αν ήταν αληθινή πως θα ήταν το παραμυθένιο τέλος της?.... Πολλές σκέψεις ε?..... Έτσι έιναι...... Take care...
"..Γι αυτό είναι σημαντικό να αποδεσμευόμαστε από κάποια πράγματα. Να τα αφήνουμε. Να λυτρωνόμαστε. Πρέπει να καταλάβουμε ότι κανείς δε παίζει με σημαδεμένη τράπουλα, μερικές φορές κερδίζουμε και μερικές χάνουμε. Μην ελπίζετε να σας δώσουν κάτι πίσω, να αναγνωρίσουν τις προσπάθειές σας, να ανακαλύψουν τη μεγαλοφυϊα σας. Κλείστε την πόρτα, αλλάξτε δίσκο, καθαρίστε το σπίτι σας, τινάξτε τη σκόνη. Σταματήστε να είστε αυτός που ήσασταν και μεταμορφωθείτε σε αυτόν που είστε..."
Paulo Coelho, Zahir
το άσχετο του post : ευχαριστώ πολύ τα παιδιά εδώ, που με αντέχουν και με προσέχουν.....
Αυτη τη φορά δεν έχει άσχετο, αλλά σχετικό του post. Ο δημιουργός του παραπάνω, είναι ο John Tenasco. Δε ξερω αν θεωρείται γνωστός και θα έπρεπε να τον ξέρω, αλλά τώρα που τον έμαθα, θα τον θεωρώ απο τους αγαπημένους μου.Εδώ είναι η σελίδα του. Πηγαίνετε στο gallery και απλά...ENJOY!!
Ζητώ συγγνώμη από τους αναγνώστες μου για την απουσία μου στο Blog, αλλά βρίσκομαι εν όψι εξεταστικής...Το παραπάνω το αφιερώνω σε μένα και σε όλους τους συμπάσχοντες συμφοιτητές μου, που η ζωή τους τους τελευταίους μήνες έχει μόνο 2 modes of operation (άτσακαι η crypto μου!)..Το sleeping mode και το studying mode, που όπως πολύ σοφά είπε και ο Νικολάκης προχθές: ''Tι ρωτάς και ξαναρωτάς τι ώρα είναι..αφού η ζωή μας έχει τώρα μόνο δύο ώρες, την ώρα που κοιμάσαι και την ώρα που δε κοιμάσαι αλλά διαβάζεις.." 'Αντε και καλά μας αποτελέσματα... Take Care.
Το άσχετο του post: είναι ο τίτλος του!!..που αυτό που ήθελα να πώ είναι πως ενώ έξω είναι κατακαλόκαιρο, μέσα κάνει τόσο διάβασμα που δε το απολαμβάνεις... Άρα...μου κάνει πλάκα ο Θεός... (εμένα και του Μπάγιεβιτς - για όσους κατάλαβαν...)
Βρε Σάκη αγάπη μου... Το παραδέχομαι το λάθος μου..ναι δεν ήμουν Ρουβίτσα όταν έπρεπε και έγινα στα γεράματα (ουδέν σχόλιο περί τούτου)...Σου δικαιολόγησα και τα μακαρόνια με τον κιμά και το μαλλί χαίτη και όλα τα θεωρώ πλέον χαριτωμένα, γιατί ήσουν νέος και άμαθος...Ακόμα και όταν μεγάλωσες εγώ φώναζα σαν την τρελλή Shake it και ας μη μου άρεσε το τραγούδι, καθώς και δεν άφηνα κανέναν να γελάσει με την τούμπα σου στην τελετή λήξης!..Τη δε εμφάνισή σου τότε με τη φούστα την είχα αποθεώσει στον κύκλο μου σαν τρομερό στυλιστικό επιχείρημα, πάντα υπέρ σου! Ώμως γλυκιέ μου...υπέπεσες σε τρομερό σφάλμα..."Δε παίρνω τα μάτια σου απο σένα, δε παίρνω τη σκέψη μου απο σένα" το " Can't take my eyes of you, cant take my mind of you.." Ειλικρινά δηλαδή, επειδή δε το πρόσεξα, το τραγούδι πως το λέτε: η κόρη του Μπλόουερ??(The Blower's Daughter) Το Closer το έχεις δει?.. ΝΑΙ??.. Και πως τόλμησες βρε αγόρι μου να πείς ναι σε αυτή την καλλιτεχνική μεταφορά - εκτέλεση??... Δε λέω, σου πάνε αυτά τα τραγουδάκια, αλλά αυτό ήταν λάθος σου... Ενδεχομένως να είμαι τόσο αιχμηρή, γιατί το Closer είναι στο σύνολό του ταινιάρα για μένα, και μαζί με το τραγούδι αυτό λέμε Hello stranger..και υποκλινόμαστε...Αν είναι έτσι, mon Sakis, θα καταλάβω το λάθος μου και θα ζητήσω συγγνώμη :-) Ευτυχώς δηλαδή που πρόλαβε ο Τουρνάς και είπε "Oμορφη είσαι όμορφη..και δε θέλω να ξέρω όλα τ' άλλα.." γιατί θα ακούγαμε και την ελληνική version του You're beautiful του James Blunt, το οποίο ξαχειμωνιάσαμε και ακόμα παίζει..Σταματάω μη βάζω και ιδέες..O.M.G. δηλαδη!!! Αυτά. Take care.
Λοπόν αγαπητοί φίλοι πρέπει να σας πω ότι έχω βαρεθεί να ακούω το εξής αστείο πια με το όνομά μου: " Και από που βγαίνει το Βάγγη, από το Μάγκι?!..Χαχα!!" Ναι χαχα..πολύ αστείο, μπράβο! Ε, λοιπόν καιρός να σταματήσει αυτό το αστείο και να μάθετε οτί το Βάγγη βγαίνει απο το Ευαγγελία, και γιορτάζω 25 Μαρτίου και όχι κάθε πρωτοχρονία!! (γιατί έχω ακούσει να μου λένε ότι βγαίνει και από το Βασιλική!!)
Και μια και 25 Μαρτίου ήταν την προηγούμενη βδομάδα, σας παραθέτω φωτό από το πώς τα πέρασα!! ; )(επλίζω ο πρόλογος να σας έπεισε...)
Στις 25 το βράδυ μαζευτήκαμε κουζίνα να φάμε και να πιούμε και ναχορέψουμε που λέει και το άσμα.. Για όσους αναρωτήθηκαν αν πέτυχαν τα μπισκότα, μια εικόνα=χίλιες λέξεις! Παρακαλώ παρατηρήστε υπόδημα Κοτέ...Νο comments...Πρέπει βέβαια να αναφέρω ότι ο καλύτερος τρόπος για να σωθώ (βλ. Η νύχτα μου με τον Κοτέ) ήταν να γίνουμε φίλοι και τώρα πρέπει να παραδεχτώ ότι έιναι φοβερό άτομο!! my respects λοιπόν, (αν και παραμένει psycho)... Τα αυτά από μένα, Take care...
Tο άσχετο του post: Remember Remember the 5th of November....
