Friday, August 25, 2006

Αθήνα....τη νύχτα.

Χθες το βράδυ, σχεδόν χαράματα με επισκέφτηκε η Βερόνικα. Μου είπε πως ήθελε να μου περιγράψει κάτι που της συνέβη. Της είπα να έρθει, αν και ήμουν πολύ κουρασμένη για συζητήσεις εκείνη την ώρα... Μου είπε: "Oχι, δε θα έρθω σπίτι σου, θα σε πάρω να πάμε μια βόλτα."
Καθώς ανεβαίναμε τη Συγγρού προς κέντρο, άρχισε να μου μιλάει....
Λοιπόν όπως ξέρεις, είσαι εδώ μαζί μου γιατί σου είπα πως θέλω να σου πω κάτι..Σου έχω πει για το Σεμπαστιάν, τον ελληνογάλλο φίλο μου, που μου μιλαγε στην αγγλία για την Αθήνα? Όχι δεν είναι συναισθηματικής φύσεως αυτό που θέλω να σου πω για εκείνον... Περάγαμε τόσα πολλά βράδια μαζί στο Λονδίνο κι εκείνος μου έλεγε πόσο πολύ θέλει να γυρίσει πίσω, στην Αθήνα.. κι εγώ με το μικρό μου μυαλό δε μπορούσα να το καταλάβω... Έχει γυρίσει όλο τον κόσμο, έμενε στο Παρίσι, στο Λονδίνο και μπορούσε να επιλέξει που να ζήσει κι όμως μου έλεγε πως θέλει να γυρίσει πίσω στην Αθήνα... Πως δεν υπάρχει τίποτα πιο ρομαντικό και όμορφο και ζωντανό συναίσθημα από αυτό που σου δημιουργείται όταν κάνεις βόλτες το καλοκαίρι στην Αθήνα τη νύχτα.. Την έχεις δική σου, μου έλεγε, μόνος σου. Και πάλι δε μπορούσα να τον καταλάβω... Βλέπαμε "Φτηνά Τσιγάρα" και μου έλεγε πως έβλεπε τον εαυτό του να πρωταγωνιστεί..Εγώ δεν μπορούσα να καταλάβω και πάλι.. ούτε ο σκηνοθέτης του έργου μου έδινε να καταλάβω... 'Οπως κι εσύ έτσι κι εγώ είμαι άνθρωπος της παραλίας, της παραλιακής. Και αυτό γιατί γυρίζαμε πίσω στην Αθήνα καλοκαίρια.. Από κέντρο, ούτε για ψώνια δε πηγαίναμε...
Ξέρεις, η μόνη φορά που πήγα κέντρο και νύχτα ήταν μια φορά που ήμουν πιο μικρή και έφυγα από το σπίτι κατα τις 2.30 και πήρα κρυφά το αμάξι να συναντήσω ένα γκόμενο κάπου προς το Γαλάτσι, που δεν ήξερα καλά καλά πως να πάω.. και χάθηκα στα στενάκια..
Μίλησα με άντρες που ήταν από άλλες χώρες και δούλευαν στα φανάρια τα πρωινά, μίλησα και με άντρες που ήταν ντυμένοι γυναίκες, για να μπορέσω να φτάσω από εκεί που ήμουν στον προορισμό μου... Μου άρεσε αυτό. Σκεφτόμουν πως έιμαι ριψοκύδινος άνθρωπος, και πως αφού την έβγαλα καθαρή, ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία. Μετά, μεγαλώνοντας λίγο ακόμα, κατάλαβα πόσο επικύνδινο ήταν μια κοπελίτσα 20 χρονών να γυρναέι μόνη της στα στενά γύρω από την Ομόνοια, προσπαθώντας να βγει στην Πατησίων... Είπα μέσα μου τότε πως με είχε γοητεύσει η νύχτα.....
Σήμερα κατάλαβα πως με είχε γοητεύσει η Αθήνα.. Και σήμερα θέλω να σου εξομολογηθώ πως εδώ θέλω να μείνω... Μου αρέσει το συναίσθημα αυτό. Είναι όπως μου το περιέγραφε ο Σεμπαστιάν..όπως την είχε δει εκείνος.. Να δες την κι εσύ....














Κοίταξα γύρω μου...Ήμασταν μέσα στο αυτοκίνητό της, ένας ανοιχτός παλιός σκαραβαίος... Κόκκινος. Της λέω "Σταμάτα. Σταμάτα τώρα θέλω να κατέβω...." Παρκάραμε στο Ζάππειο. Της λέω "Δείξε μου... Δείξε μου τί είδες και θέλεις να μείνεις....." Περπατήσαμε..Όλο το βράδυ.. Είχαμε την Αθήνα δική μας..Μόνες μας. Δε μιλούσαμε μεταξύ μας, όχι γιατί δεν θέλαμε αλλά γιατί δε χωρούσε καμμία συζήτηση σε αυτό που κάναμε. Δέν θελαμε κανέναν. Νοιώθαμε γεμάτες.. μα πάνω απο όλα, νοιώθαμε.
Το πρωί με γύρισε σπίτι να κάνω ένα μπάνιο και να πάω στο γραφείο. Ανεβαίνοντας προς Αγια Παρασκευή παρόλη την κίνηση στο Καλλιμάρμαρο, είχα άλλη διάθεση. Σκεφτόμουν τον πατέρα μου που μου έλεγε Παρε τον φίλο σου παιδί μου και πηγαίνετε στο Λυκαβητό...
Σήμερα μπαμπά...σήμερα.
Take care.
Vaggie

Wednesday, August 23, 2006

Always....in my heart...



Just before I go to sleep
There's a rendez-vous I keep

And, my darling, till we do

You are always in my heart


Το ασχετο του post: θα μου λείψεις πάλι....

Tuesday, August 22, 2006

Γυρίσατε??? (από φωνή Τ.Καρέζη στο "Δεσποινίς Διευθυντής")


Μπορεί η Τζένη Καρέζη να το ρώταγε στον Αλέκο Αλεξανδράκη, για να επιβεβαιβεώσει την επιστροφή του από το Μεσολόγγι, εγώ όμως το ερωτώ για τον καημένο τον Αθηναίο εργαζόμενο...
Η δουλειά μου από το σπίτι μου απέχει μια μεγάλη απόσταση με αποτέλεσμα να πρέπει να διανύσω όλη την Αθήνα για να φτάσω. Κατα συνέπεια για να κάνω την απόσταση απο Καλλιθέα- Αγια Παρασκευή ξεκινώ 8, 8 παρά από το σπίτι για να είμαι στις 9 εδώ.
Όπως καταλαβαίνετε, ε ναι!!! Γκρινιάζω που πρέπει να ξυπνάω στις 6.45 για να πιάσω δουλειά στις 9. Είμαι ανθρωπός που έχει ερωτική σχέση με τον ύπνο και ΟΧΙ (!!!!) δε θέλω να χωρίσω.
Τώρα λοιπόν τον πολύ ωραίο Αυγουστό, ο κόσμος πήγε διακοπές.. Όχι για πολύ καιρό, αλλά αυτές τις 10 εργάσιμες που ξύπναγα 8 παρα δέκα, ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος!!!
Από σήμερα το πρωί όμως, αυτό το υπέροχο πρωινό ταξίδι μου προς τη δουλειά που διαρκούσε μόνο 15 λεπτά έλαβε τέλος.
Και ερωτώ λοιπόν εγώ: Γυρίίίίίίίίίίίίίίσατε???????? Και αν ναι, ΓΙΑΤΙ?????
Γιατί πρέπει εγώ τωρα κάθε πρωί να αντιμεπίζω την κατάσταση της φωτογραφίας στο Καλλιμάρμαρο (που δε ξέρω αν φαίνεται αλλά το φανάρι είναι πράσινο κι όμως είμαι ακόμα εδω και δε προβλέπεται να τσουλάει και γρήγορα το πράγμα..).
Γιαυτό, φίλε οδηγέ, υπομονή....
Take care...
Vaggie

το άσχετο του post: την φωτό την τραβηξα σήμερα το πρωί καθώς πήγαινα στη δουλειά.... Και πρέπει να καταλάβαινετε την αγανάκτησή μου αφου το post αυτό προηγήθηκε του post αφιερωμένο στις διακοπές μου....

Thursday, August 10, 2006

My name is Άρης...από το Ψάρης!



adopt your own virtual pet!


Ταϊστε με άφοβα!

Έγω θα κάνω διακοπές...



Βλέπω μες στα μάτια σου πως βιάζεσαι να φύγεις
και νομίζεις πίσω σου θ' αφήσεις ερημιά

νιώθεις καταπίεση και θέλεις να ξεφύγεις

κανείς δε σ' εμποδίζει φύγε μακριά


Κάτι γλέντια που θα κάνω απόψε
κάτι γλέντια μέχρι τ' άλλο πρωί

τα ποτήρια θα πάρουν φωτιά θα τα σπάσω απόψε

κάτι γλέντια μέχρι τ' άλλο πρωί


Θα με ψάχνεις θα με ψάχνεις

εγώ θα τρέχω στα νησιά χωρίς εσένα πια

θα με ψάχνεις θα με ψάχνεις

εγώ θα κάνω διακοπές ενώ εσύ θα κλαις

Βλέπω μες στα μάτια σου πως μ' έχεις ξεπεράσει
και νομίζεις πως εγώ πικρά θα πληγωθώ

απ' το μυαλό σου μάτια μου ποτέ να μην περάσει

πως όταν φύγεις θα πεθάνω θα χαθώ


Σε λίγες ώρες φέυγουμε για άλλη γη, για άλλα μέρη.... Μαζί. Κι ας λεει άλλα το τραγουδάκι. Υπάρχει γιατί απλά μας αρέσει..
Καλημέρα.
Vaggie

Tuesday, August 08, 2006

Άρωμα γυναίκας....#2


Απλά, για μια ακόμα φορά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που μου άρεσε...
Η φωτογραφία με παραπέμπει στο Closer, και ίσως για αυτό να μου άρεσε τόσο.
Καλές διακοπές και καλά ξενύχτια.
Take care,
Vaggie
το άσχετο του post:η προέλευση της φωτογραφίας βρίσκεται εδώ

Friday, August 04, 2006

Ένα γράμμα...

Κοριτσάκι μου,
Μαθαίνω τα νέα σου και παρακολουθώ τη ζωή σου. Χαίρομαι για σένα. Για την πρόοδο σου και τις επιτυχίες σου.
Καθώς σε ξέρω, είμαι σίγουρος πως θα νοιώθεις κι εσύ ικανοποιημένη για ότι έχεις καταφέρει. Χωρίς εμένα, το ξέρω, αλλά με τη σκέψη μου. Και σε ευχαριστώ που καθημερινά με επισκέπτεσαι με τη δική σου...
Όμως είναι κάτι για το οποίο πρέπει να σου μιλήσω, γιατί ξέρω πως θα με ακούσεις. Δεν έχω γίνει πιο σοφός τώρα, ούτε πιο έξυπνος. Ο ίδιος είμαι. Όμως ξέρεις πως είμαστε ίδιοι. Γιαυτό θα με ακούσεις.
Νοιώθω πως είσαι παγωμένη και σκληρή, και δε μπορώ να σε αφήσω να είσαι έτσι. Όχι μάζί μου, με όλους τους άλλους. Ξέρω πως έχεις πονέσει και γιαυτό προστατεύεις την καρδιά σου, να μην ξαναπληγωθείς. Και ας μη το παραδέχεσαι. Ζεις επιφανειακά και χωρίς συναισθήματα. Δε τα αφήνεις να δημιοργηθούν, τα σκοτώνεις... Εσύ πιστεύεις πως στα σκότωσαν, και πως άλλοι ευθύνονται γιαυτό. Ίσως κάποιες φορές να κατηγορείς κι εμένα. Δίκιο έχεις. Σε κάθε περίπτωση.
Έγινες πεζή, χωρίς να σε αγγίζουν οι πανσέληνοι και τα αστέρια, τα δείπνα με κεριά ή η σοκολάτα που σου έφερε από την άλλη άκρη του κόσμου. Έχεις παγώσει και όλα σου φαίνονται αστεία. Μα το πιο τρομακτικό είναι πως σου φαίνονται γελοία. Είσαι νέα και φοβάμαι πως έτσι γερνάς την ψυχή σου.
Μη κάνεις τα ίδια λάθη με μένα. Ζήσε τη ζωή σου, δίνοντάς της νόημα. Νόημα στην κάθε μέρα. Να τη χαίρεσαι, και το βράδυ, όταν κλείνεις τα μάτια να την ξαναζείς χαρούμενη και όχι να γκρινιάζεις να περάσουν οι ώρες ώστε να έρθει η επόμενη, γιατί απο αυτή που διανύεις δεν έχεις τίποτα να περιμένεις...
Άκουσε με, έχεις πάρει αγάπη, μάθε να τη δίνεις κι εσύ, σωστά. Μη σκληραίνεις άλλο... Και μη τρομάζεις απένατι σε αυτό που έρχεται.....για καλό θα είναι.
Να προσέχεις και σκέψου τα.
Σε φιλώ γλυκά....

Wednesday, August 02, 2006

Πως είναι το ονοματάκι σας??..

Αν δεν είναι Steven, πάλι καλά... Αν πάλι είναι, μήπως να ψαχνόσασταν και λίγο?!?!?!?!....
Τα σχόλια δικά σας!
Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς στα παιδιά από το Holloway... Ξέρουν αυτοι.
Take care
Vaggie

Το ασχετο του post: Sugarούλα, για να διαβάσεις τι λέει στον τοίχο κάνε κλίκ στην εικόνα, μεγαλώνει.

Monday, July 31, 2006

Make some noise!!!!


Jay-Z & Linkin Park - Numb-Encore

Είχα πάει cinema να δω ένα έργο που ούτε καν θυμάμαι ποιό ήταν, και έχω κολλήσει στον trailer του Miami Vice.... που ακούγεται αυτό το κομμάτι...

Η ταινία είναι ήδη Ι must see καθώς είναι μεταφορά της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς, με πρωταγωνιστές τους Colin Farrell και Jamie Fox (οπότε καλύπτει όλα τα γούστα ;-) )

το άσχετο του post: εμένα το clipaki με ταξιδεύει πολύ προς Λονδίνο μεριά, εσένα?

Wednesday, July 26, 2006

!Hola!


Aκούσατε ακούσατε....
Έχουμε καινούριο feature στο interface του blog!! Στο δεξί μέρος της σελίδας, κάτω από τα προτεινόμενα links, θα βρίσκετε καθημερινά και μια καινούρια έκφραση στα Ισπανικά, στηριζόμενη στην καινούρια λέξη που θα μαθαίνετε κάθε μέρα.
Εγώ πάντως δε θα σταματήσω στη μία λέξη τη μέρα.. Ξεκινώ κανονικά μαθήματα.
Προσπαθώ να βρώ να σας παραθέσω το El corazon από Arno Elias κανονικά στη σελίδα μου.. Tι κομματάρα που είναι....
To μόνο που μπορώ να κάνω είναι να το ανεβάσω κάπου και να το τραβήξετε.. Αν δε το ξέρετe το κομμάτι, πάρτε το. Όπως θα έλεγε και ένας φίλος μου, είναι πολύ sensual, χε,χε!... Εγώ πάλι θα έλεγα πως είναι κλασσικό κομμάτι εκπομπής..(γιατί κάποτε κάναμε και ραδιόφωνο...)
Εl corazon λοιπόν.. και για να μαθαίνουμε, ελληνιστί Η καρδιά
Καλή ακρόαση....

το άσχετο του post: το ξέρω οτι στον τίτλο το πρώτο θαυμαστικό μπαίνει ανάποδα!

Tuesday, July 25, 2006

If you want to be rich...Αστο, μη το πείς!!


Μη το πείς γιατί είναι πρωί και ενώ προόριζα να γράψω πάλι ένα πεζό, και ενδεχομένως κυνικό κειμενάκι, μαζί με μένα ξύπνησαν και οι ευαισθησίες μου...
Δε θα μιλήσω για χαμένες αγάπες, ουτε καν για ξαναζεσταμένες... Ούτε για πικάντικους έρωτες, και μυστηριώδης νύχτες... Ούτε για ζευγαράκια που χορεύουν στην παραλία κάτω από το φως του φεγγαριού, ούτε και για αυτά που γεννιούνται στο μπαράκι, πάνω στη θάλασσα που όλοι πίνουν ρούμι και γελάνε με την καρδιά τους, και κοιτάζουν τον ουρανό με τα αστέρια, μετράνε μερικά και λένε από μεσά τους "μάλλον μου αρέσει πολύ... περνάω πολύ όμορφα σήμερα.." και όταν κατεβάσουν το κεφάλι, ρίχνουν μια ματιά όλο νόημα στο πλάσμα που αναφέρονταν οι σκέψεις...
Όχι λοιπόν, ούτε γιαυτό θα μιλήσω αλλά ούτε και για την χαρά της επιτυχίας και της δόξας και όλου αυτού του όμορφου συναισθήματος που σε διακατέχει όταν προσπάθησες πολύ για κάτι και τελικά τα κατάφερες..
Θα μιλήσω για τη ζωη και την ομορφιά της, και για τις στιγμές της που κλέβουν την παράσταση... και όχι μόνο γιαυτές αξίζει να ζούμε, αλλά και αυτές αξίζει να θυμόμαστε, να τις κρατάμε καλά φυλαγμένες στο κουτί με τις αναμνήσεις, να ανατρέχουμε σε αυτές σε κάθε δυσκολία και την ομορφαίνουμε, να την χρωματίζουμε με χρώματα που ακόμα κι αν ξεθωριάσουν από το χρόνο, παραμένουν χρώματα...και ίσως καμμιά φορά είναι και πιο όμορφα..πιο ζεστά..πιο τρυφερά...γιατι αυτές δίνουν νόημα στην κάθε μέρα μας και κίνητρο για όρεξη και καλή διάθεση...
Μάλλον είναι χιλιοειπωμένο το παραπάνω main point, αλλά καλό είναι καμμιά φορά και να το θυμόμαστε... και σαν task ημέρας σας βάζω να σκεφτείτε τις 5 καλύτερες στιγμές της χρονιάς που πέρασε (αντε..της χειμερινής σαιζόν-ακαδημαικής χρονιας!).
Αν βρείτε παραπάνω από 5, παρακαλώ να φροντίσετε να είμαι μέσα τουλάχιστον σε μία από τις πολλές και να μου το πείτε!
Αν δε μπορείτε να βρείτε ούτε 5... τότε βάλτε και κανένα παγάκι στο ποτήρι με το νερό, μπας και ανέβει η στάθμη του, γιατί δεν είναι μισοάδειο. Οι στιγμές είναι μπροστά σας, αν δε τις βρίσκετε λάθος εκτίμηση κάνετε... Και αν μετά από αυτό συνεχίζετε να μη βρίσκετε 5, θα έρθω από εκεί να σας κάνω μια απόπειρα δολοφονίας για να περάσουν μπροστά από τα μάτια σας...
Γιατί τρόποι υπάρχουν.... φαντασία να υπάρχει...
Αντε καλές διακοπές... και γεμίστε στιγμές!!!!!!!!!!!!!!..... Οχι τίποτα άλλο, να 'χουμε να λέμε... χιχι!
Take care!
Vaggie

το ασχετο του post: ....you have to be a bitch!

Wednesday, July 19, 2006

Άρωμα γυναίκας....

Έψαχνα να βρώ μια εικόνα στο google, για το post μου Συ-ΣΚΕΨΕΙΣ και βρήκα ανάμεσα από πολλές εικόνες και αυτή. Δεν ξέρω ποιός την έφτιαξε... Μου άρεσε όμως... Πολύ... και τη μοιράζομαι μαζί σας...
Take care...
Vaggie

το άσχετο του post: γιατί όταν τελειώνουν τα λεφτά μένει τόσος πολύς μήνας???

Tuesday, July 18, 2006

Blue Paradise!!!




Και αφού σας έχω κουράσει με τις γκρίνιες μου, δε σας λέω που θα με βρείτε το 5ημερο του 15Αύγουστου, για να με μισήσετε ακόμα περισσότερο!!
Σας δείχνω όμως... και κάθε φθόνος δεκτός...χι,χι,χι,χι,χι....
Για να μάθω εσείς πως θα περάσετε το καλοκαιράκι σας.....
Take care,
Vaggie

το άσχετο του post: Baila, baila morena, bajo esta luna llena....oooo baila...under the moonlight...yeah yeah yeah!!!!!!!!!!


Monday, July 17, 2006

Anger management..


Πως να τον ηρεμίσω εγώ τώρα τον θυμό μου. Τελικά βρήκα τι μου φταίει και δεν είμαι στα καλύτερα μου. Περιμένω εδώ και ένα μήνα τα αποτελέσματα από τις εξετάσεις για το μεταπτυχιακό. Κι ενώ,εντάξει πιστεύω πως τα έχω πάει καλά, αλλά όπως και να το κάνεις ένα αγχος το έχω και μάλιστα μεγάλο.
Και αυτοί απο το πανεπιστήμιο απο βδομάδα σε βδομάδα μας το πάνε... Και εκεί που περιμένεις το email με τα αποτελέσματα, βλέπεις email από τον Chez (υπέυθυνος προγράμματος σπουδών) με τίτλο Exam results και λές ΝΑ ΤΟ!!! Και εκεί που είσαι μέσα στον πανικό να το διαβάσεις και έχεις περάσει στην ψυχολογική οδύνη του: ΟΤΙ ΕΊΝΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΟΙΤΆΩ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ το ανοίγω και τι βλέπω???? "The exam results will be delayed for one or two more weeks"... και λυποθυμώ!
Μου φαίνεται θα λέβουν κανένα γράμμα σαν της εικόνας....ΕΕΕΕ ΜΑ!!! Τους χρειάζεται!
Αυτά. Εξοργίστηκα πάλι..άντε τωρα να κάνω εγώ risk assessment. OYF!
Άντε φιλιά..

το άσχετο του post: Παράκληση προς όλους τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς της πρωινής αθηναικής ζώνης (για εκτός αθηνών δε ξέρω τι γίνεται). Μετά τον Αύγουστο έχουμε Σ-Ε-Π-Τ-Ε-Μ-Β-Ρ-Η και όχι ΣΕΜΤΕΒΡΗ!! Έλεος δλδ, είστε κ στον αέρα.....

Friday, July 14, 2006

Malo, malo, malo....


Λοιπόν γενικά πιστεύω πως ένα ωραίο video clip κάνει και το πιο αδιάφορο τραγούδι ελκυστικό.... Τώρα άμα και το τραγούδι είναι από μόνο του ωραίο, έχουμε ενά χάρμα οφθαλμών αλλά και οργάνων ακοής!
Η συγκεκριμένη λοιπόν αρτίστα, μεταμοργώνει ένα ενδιαφέρον τραγουδάκι σε τέχνη αφού η ίδια είναι τόσο εκφραστική και έχει τόσο έντονο βλέμμα που καταλαβαίνεις τι θέλει να πει χωρίς να ξέρεις ισπανικά...

Παραθέτουμε και την αγγλική μετάφραση του τραγουδιού f.y.i (for your information):
You appeared one night cold, with scent to dirty tobacco and to gin the fear already crossed to me while it crossed the deditos after the door. As a child handsome carita Tu has been eaten it the time by your veins, and your machista insecurity is reflected every day in my lagrimitas. Once again not please that I am tired and I cannot with the heart. Once again not my love please, you do not shout that the children sleep. Once again not please that I am tired and I cannot with the heart. Once again not my love please, you do not shout that the children sleep. I am going to return to me as the fire I am going to burn your steel fist and morao of my cheeks it leaves the value to receive the wounds to me. Bad, bad, bad you are is not damaged who is wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women Bad, bad, bad you are is not damaged who are wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women. The day is gray when your you are, and the sun returns to leave when you go away and the penita of my heart I have it to swallow with the furnace. my carita of pretty girl has been aged in silence. whenever you say puta to me becomes your smaller brain. Once again not please that I am cansaa and I cannot with the heart. Once again my love please, you do not shout that the children sleep Once again not please that I am tired and I cannot with the heart. Once again not my love please, you do not shout that the children sleep. I am going to return to me as the fire I am going to burn your steel fist and morao of my cheeks it leaves the value to receive the wounds to me. Bad, bad, bad you are is not damaged who is wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women Bad, bad, bad you are is not damaged who are wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women. I am going to return to me as the fire I am going to burn your steel fist and morao of my cheeks it leaves the value to receive the wounds to me. Bad, bad, bad you are is not damaged who is wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women Bad, bad, bad you are is not damaged who are wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women. bad, bad you are, bad you are, because you want… bad, bad you are… you do not scream to me, that hurts to me… is weak and is bad, and do not think better than I nor than nobody… and now I smoke a cigarrito and I throw the smoke to you in the small heart… because, bad bad are, bad, bad you… you are,… bad, yes bad you are,… bad, always bad you are…

το άσχετο του post: αν ήμουν άντρας θα είχα πάθει πολυ έρωτα με την κυρία...αλλά δεν είμαι!

Thursday, July 13, 2006

Συ-ΣΚΕΨΕΙΣ


Και μετά από πολύ καιρό γκρίνιας και μιζέριας οτι τίποτα δε σου πάει καλά, έρχεται αυτή η ένδοξη περίοδος της ζωής σου, που σου χαμογελά η τύχη και ξαφνικά όλα αυτά που έλεγες τύπου "Εντάξει, δε ζητάω να κερδίσω και το τζοκερ, αλλά 4 αγώνες έπαιξα στο στοίχημα τόσο δύσκολο είναι να μου κάτσουν?!" γίνονται υπερπραγματικότητα και όχι μόνο τους 4 αγώνες πιάνεις αλλά και τους 24 και τα "ημίχρονα - τελικά" και δε μπορείς να το πιστέψεις, και εκείνη την πρόσκληση για δείπνο που ήθελες από τον τύπο που βλεφαριάζεις κάθε πρωί στο απέναντι κτίριο, και αναγνώριση της δουλειάς σου, και ότι ότι ότι ζητούσες, έτσι για πλάκα, σου συμβαίνει.
Αλλά εσύ, για κάποιο λόγο, δεν είσαι ευτυχισμένη.
Take care,
Vaggie

το άσχετο του post: δε παίζω στοίχημα, απλά ένα παράδειγμα ήταν για να καταλάβουν την ψυχοσύνθεση και οι αρσενικοί αναγνώστες...

Thursday, June 29, 2006

Πες τα ρε Ανδρέα!!!

Και δε μιλάω για το γνωστό Ανδρέα ( τον Παπανδρέου) αλλά τον άγνωστο πλυν όμως ευφυέστατο!

Ξέρω ξέρω... "Είμαστε άνθρωποι με φιλοδοξίες για καριέρρα" γιαυτό..
"Δε ζηλεύουμε αυτούς που τώρα είναι στις παραλίες γιατί είναι αργόσχολοι ενω εμείς δουλεύουμε και είμαστε δημιουργικοί"... ποιός τα λέει αυτά ήθελα να 'ξερα, και ποιός μπορεί να τα πιστεύει....
Γιαυτό, πες τα μπας και ξυπνήσουμε και εμείς που αντί να ακολουθούμε τα απλά κάνουμε τη ζωή μας πιο δύσκολη με εταιρίες, δουλειές, υπερωρίες....
Ξερώ ξέρω..καλή αρχή μου, αλλά καλοκαιριάτικα??? Γιαυτό αντιδρώ. Το χειμώνα θα μου περάσει...
Μεχρι τότε.... Vamos a la playa!!! και στο la isla bonita!!!

το άσχετο του post: αν αυτή την εποχή κάνει έξω κρύο-μέσα fujitsou που μπορεί να βρίσκεσαι??

Tuesday, June 27, 2006

Παραμύθι χωρίς τέλος.....


Μια φορά κι έναν καιρό.....
Ήταν ένα κορίτσι και ήταν και ένα αγόρι. Κάποτε ήταν εραστές. Τους ένωνε μόνο η έλξη που υπήρχε ανάμεσα τους. 'Ενα βλέμμα ήταν αρκετό να πυροδοτήσει την ατμόσφαιρα. Σε διαφορετικές φάσεις ο ένας ήθελε και κάτι παραπάνω από τον άλλο, αλλά ακριβώς επειδή ήταν διαφορετικές φάσεις ποτέ δεν ήταν πραγματικο ζευγάρι, με αποτέλεσμα να μαλώνουν. Δεν ήταν τίποτα άλλο, παρα μόνον εραστές. Υπήρχε όμως ο ένας στη ζωη του άλλου από πάντα.. Ίσως κάποτε να αγαπήθηκαν.. Μάλλον έτσι έγινε...μετά από τόσα χρόνια ο ένας έμαθε τον άλλο.. και δυστυχώς έμαθε και να τον μοιράζεται... Άλλες φορές αυτό πείραζε τον ένα άλλες τον άλλο και κάποιες φορές και το τρίτο πρόσωπο... Αποφάσισαν πως δεν έχει νόημα όλο αυτό, πως έιναι ένα παιδικό πείσμα, μια συνήθεια που πρέπει να κόψουν.. Μετά από πολλές αποτυχημένες απόπειρες να βγεί ο ένας από τη ζωή του άλλου, τώρα προσπαθούν να είναι φίλοι. Αν και υπάρχει ηλεκτρισμός ανάμεσά τους, πνίγεται γιατί πρυτανεύει η λογική, και από το να μη μιλάνε από εγωισμό μετά από κάθε καυτό συμβάν, προτιμούν να μιλάνε που και που με τα νεα τους, παραλείποντας κάθε τι ερωτικό αναμεσά τους... Καμμιά φορά, ενας εκ των δύο λυγίζει και αφήνει ενα μήνυμα στον άλλο θυμίζοντάς του πόσο όμορφα περνούν μαζί, υπονοόντας καθαρά οτί του έχει λείψει ότι έντονο μπορεί να του προσφέρει ο άλλος... Αλλά κανείς δεν επιμένει. Αλλάζουν θέμα και οι δύο. Στα πλαίσια της μετατροπής της σχέσης τους σε φιλική, ο ένας εκ των δυο καλεί τον άλλο στο σπίτι του για να δούν ταινία. Έχουν να τα πούν πολύ καιρο. Βλέπουν την αγαπημένη της ταινία. Εκείνη ίσως μέσα της να είχε φανταστεί να τη δει μαζί του πολλές φορές, μα ποτέ δε γινόταν πραγματικότητα τότε. Το θεωρούσε κάτι ρομαντικό για να το ζητήσει. Έπρεπε να είναι η σχέση τους ότιδήποτε άλλο παρά αυτό που θα τους οδηγούσε στο να είναι μαζί... Τώρα είναι εκεί, μαζί, και τη βλέπουν... Μα τώρα πρέπει να είναι φίλοι... Η ταινία τελείωσε. Όπως και τότε έτσι και τώρα. Τίποτα ρομαντικό μεταξύ τους, μόνο που τώρα για άλλους λόγους... Έίναι φίλοι. Εκείνος είναι αμήχανος, και γίνεται εριστικός. Εκείνη τον καταλαβαίνει. Τον ξέρει. Τον χαλαρώνει με αστεία δικά τους..απο παλιά... Κοιμούνται στο ίδιο κρεββάτι γιατί είναι αργά να γυρίσει πίσω. Κοιμούνται σαν αδέρφια. Επιτέλους τα κατάφεραν.... Είναι φίλοι.... Είναι??... Δεν ήθελε κανείς ή δε τόλμησε κανείς? Άραγε θα έπρεπε να το μάθουν αυτό. Αν τέλειωσε ή αν ακόμα υπάρχει κάτι..... Συνεχίζουν να είναι το ίδιο φίλοι για ένα χρόνο... Κάπου χάνονται μετά ξαναβρίσκονται... Όχι συχνά αλλά το ίδιο οικεία... Κάποιες φορές εκείνος της λέει πως τη σκέφτεται...κάποιες φορές εκείνη... Σε κάθε περίπτωση υπάρχει ανταπόκριση.. Στα λόγια. Κανείς τους δε τολμά να το ξαναξεκινήσει.. Μπορεί ο άλλος να μη θέλει.. και αυτό τον τρομάζει. Μπορεί να θέλει όμως. Και αυτό τον τρομάζει...
Νομίζουν πως έχουν βρεί μια ισορροπία στα πράγματα... Και προσπαθούν να ζήσουν έτσι... Μεσά από άλλες αγκαλιές...Οι οποίες τους αγγίζουν και στην καρδιά αλλά και στο κορμί... Αλλά ο ένας πάντα, αν χαθέι με τον άλλο για καιρό τον ψάχνει. Και μόλις τον βρεί, του κάνει αισθητή τη σκέψη και την παρουσία του. Στα λόγια. Στις υποθετικές περιστάσεις... Τον κάνει να τα ζει με το μυαλό του.. σαν να τα ζει πραγματικά.
Αυτή είναι η δύναμή τους. Αυτό ασκεί ο ένας στον άλλο. Την παρουσία του στη σκέψη και στη φαντασία του άλλου. Ίσως καμμιά φορά και στα όνειρά του...
Η παραπάνω ιστορία είναι ένα παραμύθι.. Σαν παραμύθι δεν είναι αληθινή... Αν ήταν πως θα ήθελες να τελειώσει....?
Κι αν ήταν αληθινή πως θα ήταν το παραμυθένιο τέλος της?....
Πολλές σκέψεις ε?..... Έτσι έιναι......
Take care...

To ασχετό του post: I am back!

Saturday, May 20, 2006

MSc @ InfoSec effects...


Is this an offence??...Ιs Marvin gulity??
If yes, under which sections of criminal law??..

Ε, θα μπορούσε να ήταν το compulsary θέμα στο Computer Crime...Άνετα...

Υοur Comments please... :-)

To άσχετο του post: Γειά σου ρε, Austin, ΕΙΔΩΛΟ!!!

Wednesday, May 17, 2006

This is just a crisis, this is not a breakdown...

"..Γι αυτό είναι σημαντικό να αποδεσμευόμαστε από κάποια πράγματα. Να τα αφήνουμε. Να λυτρωνόμαστε. Πρέπει να καταλάβουμε ότι κανείς δε παίζει με σημαδεμένη τράπουλα, μερικές φορές κερδίζουμε και μερικές χάνουμε. Μην ελπίζετε να σας δώσουν κάτι πίσω, να αναγνωρίσουν τις προσπάθειές σας, να ανακαλύψουν τη μεγαλοφυϊα σας. Κλείστε την πόρτα, αλλάξτε δίσκο, καθαρίστε το σπίτι σας, τινάξτε τη σκόνη. Σταματήστε να είστε αυτός που ήσασταν και μεταμορφωθείτε σε αυτόν που είστε..."

Paulo Coelho, Zahir

το άσχετο του post : ευχαριστώ πολύ τα παιδιά εδώ, που με αντέχουν και με προσέχουν.....