Και ο Ιζνογκούντ ήταν Έλληνας!!

Τα γεγονότα λαμβάνουν μέρος κυρίως στη Βαγδάτη, αλλά και στις γύρω περιοχές, ενώ δεν λείπουν καθόλου και τα ταξίδια στο χρόνο. Ο Ιζνογκούντ είναι ο Μεγάλος Βεζίρης του χαλιφάτου, κι έχει βάλει ως μοναδικό στόχο στη ζωή του να εκθρονίσει τον Χαρούν Ελ Πασάχ(Haroun El Poussah), ο οποίος και είναι ο Χαλίφης. Είναι αρκετά γνωστή η συνεχώς επαναλαμβανόμενη φράση του Ιζνογκούντ, "Θέλω να γίνω χαλίφης στη θέση του χαλίφη" ("je veux devenir calife à la place du calife"). Ο Ιζνογκούντ έχει επίσης στο πλάι του έναν πιστό και ελαφρώς ηλίθιο (αν και όχι και τόσο ηλίθιο μερικές φορές) βοηθό, ονόματι Μπλιάχ Χαχάτ (Dilat Larat στο πρωτότυπο), ο οποίος τον βοηθά στην προσπάθεια εκπλήρωσης των σχεδίων του.
Ο Ιζνογκούντ ήταν Έλληνας?

ΑΠΟΔΕΙΞΗ:
Έστω ότι η παραπάνω ιστορία είναι μια παραδοχή (Πηγή: Wikipedia ). Αλλάζοντας τα δεδομένα, τα οποία θεωρούμε τυχαίες μεταβλητές με άλλα τυχαία αλλά πραγματικά, θα προσπαθήσουμε να αποδείξουμε ότι η καινούρια ιστορία ισχύει.

Έχουμε τα εξής δεδομένα:

• Βαγδάτη
• Ιζνογκούντ, Μεγάλος Βεζίρης
• Χαρούν Ελ Πασάχ, Χαλίφης
• Μπλιάχ Χαχάτ

τα οποία αλλάζουμε στην ιστορία μας με τις παρακάτω τυχαίες μεταβλητές:

• Ελλάδα
• Ευάγγελος Βενιζέλος, Πρωτοκλασσάτο Στέλεχος κόμματος
• Κώστας Καραμανλής, Πρωθυπουργός
• Γιώργος Παπανδρέου.

Η ιστορία γίνεται ώς εξής:

Τα γεγονότα λαμβάνουν μέρος κυρίως στην Ελλάδα, αλλά και στις γύρω περιοχές, ενώ δεν λείπουν καθόλου και τα ταξίδια στο χρόνο (π.χ. η εναλλαγή Καραμανλής-Παπανδρέου για πόλλά χρόνια) . Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι ο Πρωτοκλασσάτο Στέλεχος του ΠαΣοΚ, κι έχει βάλει ως μοναδικό στόχο στη ζωή του να εκθρονίσει τον Κώστα Καραμανλή, ο οποίος και είναι ο Πρωθυπουργός. Είναι αρκετά γνωστή η συνεχώς επαναλαμβανόμενη φράση του Ευάγγελου Βενιζέλου , "Θέλω να γίνω αρχηγός του ΠαΣοΚ και Πρωθυπουργός". Ο Ευάγγελος Βενιζέλος έχει επίσης στο πλάι του έναν πιστό και ελαφρώς ηλίθιο (αν και όχι και τόσο ηλίθιο μερικές φορές) βοηθό, ονόματι Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος τον βοηθά στην προσπάθεια εκπλήρωσης των σχεδίων του.
ΙΣΧΥΕΙ. Άρα ο Ιζνογκούντ ήταν Έλληνας.

DISCLAIMER: NO OFFENCE!!!!!!!!!!!! Just Humor!!!!!!

Πάρτα! (στον εαυτό μου αναφέρομαι.)

Διακοπές.

Χα! Νομίζεις ότι κάνεις. Κι εγώ κι εσύ και ο κάθε ένας μαλάκας από εμάς που το παίζουμε άνθρωποι καριέρας , που ζούμε για την υστεροφημία μας στο επάγγελμα, που ανεβάζουμε πίεση με τον κάθε κομπλεξικό ανώτερο στην κλίμακα της εταιρίας που νομίζει ότι αυτή είναι και καμία άλλη. Γιατί αν υπομένεις τα απίστευτα ένα χρόνο ολόκληρο για να πάς στο νησάκι ή οπουδήποτε, να καυχιέσαι που έλειψες και απομονώθηκες, που έλιωσες στη θάλασσα στο σεξ και στα ξενύχτια, και που ξέχασες ότι υπάρχει πίσω σου το γραφείο στο οποίο θα ξαναπάς μετά, λέγοντας το «μετά» με τέτοιο ύφος σαν να τα έχεις όλα γραμμένα στα αρχίδια σου και να δουλέυεις από χόμπι, είσαι πολύ μεγάλος υποκριτής φίλε. Και καημένος είσαι. Κι εγώ μαζί. Γιατί τα ίδια μυαλά κουβαλάμε. Βιαζόμουν να πιάσω δουλειά για να χτίσω τη σκάλα που θα ανέβω για να κάνω την καριέρα μου και να αποδείξω-πρώτα στον εαυτό μου- πόσο αξίζω. Πάρτα μαλάκα. Εαυτέ μου, βεβαίως βεβαίως. Γυναίκα καριέρας και κολοκύθια τούμπανα. Ή , αν θές να στο πώ και αλλιώς, θα κάνεις εσύ καριέρα και τα αρχίδια μας κουνιούνται, που έλεγε κι ένας. Γυναίκα καριέρας, και θα ξυπνήσω ένα πρωί να πάω στο γραφείο μετά από 10 χρόνια και θα ξυπνήσει και η κόρη μου μαζί τρομαγμένη να μου ανακοινώσει ότι μάλλον της ήρθε περίοδος και εγώ θα της απαντήσω ότι «δεν είναι τίποτα παιδί μου, περίοδος σου ήρθε, πάρε μια σερβιέτα από το ντουλάπι, όπως στις διαφημίσεις, πήγαινε σχολείο, και θα τα πούμε το βραδάκι. Αν θέλεις κάτι να το πεις στον πατέρα σου, ξέρει κι αυτός. Εγώ πρέπει να φύγω, έχω meeting.» . Έτσι θα καταντήσω, το βλήμα, με πορεία ακριβείας μαθηματικών εξισώσεων. Αλλά εκεί. Την καριέρα μου. Που ήμουν στη Μήλο διακοπές αυτή την εβδομάδα του Αυγούστου που «εμείς οι εργαζόμενοι» πάμε διακοπές γιατί δε μπορούμε να λείψουμε άλλο, «πολλές δουλειές!», σε κάτι καταγάλανα νερά σε μια παραλία στο πουθενά, εμείς και κάτι γυμνιστές λίγο πιο κάτω, ημέρα Παρασκευή, (την Κυριακή Αγιος Γεώργιος και πίσω) και είναι που σε πιάνει η κρίσαρα. Που δε θες με τίποτα να γυρίσεις στην Αθήνα, ζηλεύεις αυτούς που έχουν 3 μήνες το χρόνο άδεια, ξέρεις ότι είναι μια απόφαση, αλλά δε τη παίρνεις. Φοβάσαι. Δε το πατάς το γαμημένο το κουμπί, να αλλάξεις την κοσμοθεωρία σου.

Και η πρακάτω φωτογραφία για να μη ξεχνιόμαστε...

το άσχετο του post: το ήξερες εσύ ότι το ΒΙ.ΠΕΡ. = Βιβλία Περιπτέρου? Είδες τι μαθαίνει κανείς?

το άσχετο του post2: θα συμφωνήσω με κάτι που διάβασα στο Nitro Αυγούστου: ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΟΥΛΑ ΤΗΣ ΕΦΗΣ (Θώδη) και θα συμπληρώσω ΝΑΙ ΣΤΗ ΨΗΦΟ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΦΗΣ (Σαρρή). Γιατί όπως και να το κάνεις η "μπαλκόνια" > "ούλα".

i want your sex

Οχι δε πήγα, μη ρωτάς το γιατί, ούτε να το σκέφτομαι δε θέλω.
Πήγε η ξαδέρφη όμως. Και σήμερα που μου τα έλεγε (και έκλαιγα, έσκαγα και αναψοκοκκίνιζα από τη σύγχισή μου ) μου αναφέρει και το παρακάτω:

Ksaderfi says:
λεει ενας που καθοταν απο πισω μας μιλωντας στο τηλεφωνο: ναι , ναι πολυ καλος πολυ καλος φωνη πολυ καλη, καμπανα, καμπανα, ε, εχει παρει και πολλες πιπες, βοηθαει στη φωνη..

Όσοι πηγατε δεκτές οι απαντήσεις, σχόλια, αναφορές, στιγμιότυπα... Επισης αν εισαι ορκισμένος εχθρός μου τωρα ειναι η ευκαιρία σου!

Όταν έξω ζέστη....

...Και μέσα όχι fujitsu, αλλά πολλή δουλειά....
Τότε αναγκαστικά, για να προλάβω να κάνω μια βουτιά καθώς και όλα τα συναφή που κάνεις το καλοκαίρι (beachbar-ing, και γενικώς το αεικίνητο), αλλά να προλάβω και την απειρη δουλειά που μου έκατσε καλοκαιριάτικο, κοιμάμαι το ελάχιστο, με αποτέλεσμα να ζώ την κατάσταση της φωτογραφίας...


Και ναι. Είναι η ώρα της ημέρας που γκρινιάζω.
Μακια!

Το πιο όμορφο χρώμα...

- Γεια σου
- Γεια σου....
- Να σε ρωτήσω κάτι?
- Ναι αμε!
- Ποιό είναι το πιο όμορφο χρώμα?
- Μμμμ... Μάλλον το ασημί... 'Οχι μάλλον.. Σίγουρα το ασημί!!
- Το ασημί?
- Ναι. Το χρώμα που παίρνει η θάλασσα το καλοκαίρι, όταν πια ο ήλιος έχει δύσει και δε φαίνεται στον ορίζοντα, αλλά υπάρχουν στον ουρανό όλα τα χρώματα τις ίριδας.. Και στο βουνό μπροστά από τη δύση, έχουν ανάψει τα φώτα από τα σπίτια και τα μαγαζιά.. και λαμπυρίζουν... Αντανακλώντας το φως τους στη γαληνεμένη και ανενόχλητη θάλασσα...
- Πωπω.. πολύ καλοκαιρινή η εικόνα που μου έφτιαξες στο μυαλό!!!
- Χε,χε... Κι εσύ μέσα στο αυτοκινητό σου, γυρίζεις από τη θάλασσα προς το σπίτι, ακούγοντας μουσικούλα και μυρίζοντας την αλμύρα από τα μαλλιά σου... Με μια διάθεση εκπληκτική να ετοιμαστείς για να ξαναβγείς να πας στο γνωστό beachbar, να πιεις όλο το ρούμι που έχει ξεχάσει ο Jack Sparrow στο αμπάρι του!!
- Πότε πάμε διακοπές?

Boxing...

Και ύστερα έρχεται κάποια στιγμή που έχεις ξεχάσει τι έχει μέσα το κάθε κουτάκι...
Και όταν πρέπει να διαλλέξεις, διαλλέγεις το πιο ωραίο....
Αλλά είναι αυτό που πραγματικά ήθελες?

Ask me a question, but beware...

...because the one that plays the stabber in my life, exsists in multiple versions....
So my friendly advice is:
Think entering, twice... There is no exiting...


"And I hope that you are having the time of your life
But think twice, that's my only advice.."
part of lyrics from Gnarls Barkley-Crazy

I can feel...

Όταν νοιώθεις την καρδιά σου να σπάει απ΄το χτύπο,
Όταν την ακούς τόσο δυνατά που δε μπορείς να σκεφτείς τίποτα και απλά χοροπηδάς στο ρυθμό της,
Όταν κλείνεις τα μάτια και βλέπεις χιλιάδες δρόμους, διαφορετικούς, να σε οδηγούν προς τα εκεί,
Όταν ξέρεις για πρώτη φορά τι θέλεις, κι όταν αντιλαμβάνεσαι πως αντιδράς μονάχα με το συναίσθημα (γιατί η λογική σου δε πρόλαβε να πάρει θέση άμυνας αυτή τη φορά) αλλά δε σταματάς... Γιατί δε μπορείς...
Όταν τα κουτάκια που έχεις μέσα στο κεφάλι σου ξαφνικά δεν έχουν λόγο ύπαρξης γιατί δε τα θέλεις πια,
Όταν αντί για σένα μιλάει η καρδιά σου...
Τότε νοιώθεις.
Νιώθεις. Αγαπάς. Ερωτεύεσαι. Φοβάσαι...
Η φίλη σου χαίρεται γιατί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ μπλέχτηκαν τα πράγματα. Επιτέλους τα κουτάκια σου δε κατάφεραν να κρατήσουν τις ισορροπίες....
Μήπως άρχισε?

From Dusk till Dawn...

If I were never to leave you
If I were always alone
If I were never to see you
If I could set the sun
If I could set the sun

Tears falling
Rain falling
Leaves are falling with the sun
Lives drifting
Seeds drifting
Worlds drifting with the sun

~ Nitin Sawhney (Sunset)

Dusk: Λονδίνο πριν ένα χρόνο στα γενέθλια μου (27 Μαιου) πηγαίνοντας προς Waterloo, γυρνώντας από μπουζούκια(αριζόνα).
Dawn: Σάμος λίγες μέρες μετά, που πήγα για chilling, αφού τελείωσα με τις εξετάσεις για το MSc, και πριν αρχίσω την πορεία μου ως career girl (όπως με αποκαλεί ο κύριος Zero )

Βαρέθηκα να σκοτώνω τις αγαπητικές σου!

Με κοιτάς καμμιά φορά λες και δεν έχει γίνει τίποτα.. Λες και το πιο φυσιολογικό πράγμα στον κόσμο είναι να σκύψεις και να με φιλήσεις! Έχεις το ύφος του πρωταγωνιστή που, αφού ξέρεις το σενάριο, είσαι σίγουρος πως θα ξαναγυρίσω. Και γιατί ξέρεις πως μου αρέσει αυτό το παιχνίδι. Γιατί καταβάθος αυτό είναι που με κρατάει.. Με έλκει η αίσθηση του άπιαστου, και μάλλον κι εσένα...

Εγώ από την άλλη σε κοιτάω και σκέφτομαι πόσο λάθος πήγαμε. Αλλού είχαμε δώσει ραντεβού, αλλού βρεθήκαμε... Γελάω κοιτώντας τη θάλασσα, γιατί μαζί ήμασταν μόνο όταν αυτή μας χώριζε. Κλείνω τα μάτια και θυμάμαι τον εαυτό μου να χαμογελά ευτυχισμένος. Μπροστά στην παραλία, με τα ακουστικά στα αυτιά και μουσική τη δική μας.. Να με ψήνει ο ήλιος, και εγώ με τα μάτια ανοιχτά να σε ονειρεύομαι...
Και μετά, μια Δευτέρα πρωί, πηγαίνοντας προς το γραφείο σε βλέπω να περνάς το δρόμο μαζί της. Την προσέχεις, να μη τη χτυπήσουν τα αυτοκίνητα. Καλά κάνεις, γιατί εγώ λιώμα ήθελα να την κάνω... Ίσως με είδες, ίσως και όχι... Τι σημασία έχει.. αφού το μεσημέρι δε μου μίλησες.. Και κανένα μεσημέρι έκτοτε. Γιατί δε πάτησα εγώ εκείνη, αλλά εσένα κάποιος άλλος.

Να σημειώσω οτι το ύφος μου είναι χιουμορίστικό καθώς επίσης να υπενθυμίσω το ότι καμμία από τις ιστορίες μου δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, είναι παραμυθάκια, με καλό, κακό και καμμιά φορά χωρίς καθόλου τέλος....
Take care,
Vaggie

You're hiding , underneath the smoke in the room

In case you ever ask....

Ask me how i feel.....

Ask me..the fucked up little princess...

Victor...should have been a Jazz musician.

Θυμάμαι την φωνή του βραχνή, κάθε φορά που έγερνε προς το μικρόφωνο και έλεγε "Thank you for coming..." Ύστερα, μισός στο σκοτάδι-μισός στο φως της λίγο υπερυψωμένης σκηνής, ξεκινούσε την παράστασή του... Κάποιες φορές τον συνόδευε μια γυναίκα, που έκανε ακόμα πιο μυστήρια την ύπαρξή του.

Ίσως να ήταν η πόλη που είχα ερωτευτεί και όχι εκείνος... .Ίσως απλά να έτυχε να είναι αυτός, γιατί το Malmsey (το bar που έπαιζε) ήταν απέναντι από το σπίτι, ίσως ακόμα γιατί το όνομά μου θύμιζε, αταίριαστα, Ελλάδα....

Εκεί ήταν το πρώτο ουίσκι που είχα πιεί στην πόλη, το πρώτο ποτήρι κόκκινο κρασί, το πιο φτηνό... red house wine.. Το σπίτι ήταν απέναντι... Σίγουρα θα έφτανα.

Όταν μπήκα την πρώτη φορά μέσα ήταν σχεδόν άδειο (ποτέ δεν ήταν τελείως γεμάτο βέβαια..). Απευθύνθηκα στο μπαρ..(γιατί ήταν η αμηχανία του καινούριου χώρου, που σε κάνει να βλέπεις τα πράγματα με την ένοιά τους και δε παρατηρείς ποιός αντιπροσωπεύει αυτή την έννοια... ) και ζήτησα ένα bacardi cola lime.. Τότε ο μπάρμαν μου λέει με γαλλική προφορά "Not today... Today, you need whiskey...Ask me again for a whiskey.."

Εκείνος δεν μου μίλησε ποτέ... όσες φορές κι αν πήγα, κι αν του χαμογελούσα ή τον κοιτούσα... Υιοθέτησα πολλούς και διαφορετικούς ρόλους στο βλέμμα μου για να με προσέξει.. Μοιραία γυναίκα εως και αθώο κοριτσάκι... Διασταυρώνονταν τα βλέμματα (ή έτσι νόμιζα τουλάχιστον μέσα στο σκοτάδι) αλλά μόνο αυτό...

Μόνο μια φορά, που και πάλι μπορεί και απλά να την φαντάστηκα, καθόμουν όπως πάντα στην ίδια θέση στο μπάρ, είχα ένα ποτήρι κόκκινο κρασί στο χέρι... χαμογελούσα και περίμενα να ξεκινήσει.... Ήταν μια φορά που δεν είπε "Thank you for coming", δεν είπε τίποτα... Ξεκίνησε όμως μέσα στα σκοτάδια να παίζει το "My funny valentine"... Ο γάλλος του μπάρ το σιγοτραγουδούσε μαζί του...

Youre my funny valentine,
Sweet comic valentine,
You make me smile with my heart.
Your looks are laughable, un-photographable,
Yet, youre my favorite work of art.

Is your figure less than greek?
Is your mouth a little weak?
When you open it to speak, are you smart?
But, dont change a hair for me.
Not if you care for me.
Stay little valentine, stay!
Each day is valentines day...

Όταν τελείωσε...απλά ήρθε στο φωτισμένο μέρος της σκηνής και είπε.. "For you.. At the bar.."

Γύρισα προς τον Luc και τον ρώτησα "For you?"... Και μου απάντησε... " No, not today... Today he plays for you".

Μεταξύ μας συζητήσεις....μυστικά...κι ανακοινώσεις...

Ντριιιιν.......
- Παρακαλώ;
- Γειά σου, εγώ είμαι.
- Μα.............. Μα, πως είναι δυνατόν;
- Κοριτσάκι μου όλα γίνονται..
- Μπορώ να σε δώ; Μου έλειψες.
- Μα με βλέπεις.. Έτσι δεν είναι;
- Πόσο πολύ μου έλειψες.... Πόσο πολύ...
- Ξέρεις... Ήθελα να σου πώ κάτι...
- ....
- Σε λίγες μέρες έρχεται η Χριστίνα.
- Τι, τι εννοείς έρχεται..;
- Θα έρθει κατα εδώ.
- Εκείνη το ξέρει;
- Το νοιώθει. Θα μπορούσα να πω οτι το ξέρει..
- Γιατί; Γιατί αποφασίστηκε για τώρα;
- Μη με ρωτάς πράγματα που δε μπορώ να σου απαντήσω...
- Μπορώ να σε δω; Τώρα; Θέλω τόσο πολύ να σε δώ.. Νιώθω μισή. Αν ήμουν καρύδι θα μαράζωνα γιατί μου λείπει το μισό εξωτερικό τσόφλι...
- Χα,χα που τα βρίσκεις και τα λες κάθε φορά...
- Ναι μα είναι αλήθεια. Νοιώθω μισή. Μπορώ να σε δω;
- Με βλέπεις... Δε με βλέπεις;
- Πάει πολύς καιρός απο την τελευταία φορά που σε είδα... Βέβαια.. πολύς περισσότερος απο την τελευταία φορά που σε άκουσα, οπότε είμαι ευγνώμων.
- Είδες; Όλα για καλό γίνονται..
- Και ο Ηλίας το ξέρει για τη Χριστίνα;
- Όχι, και γιαυτό σε πήρα...
- Όχι...όχι..δε μπορώ να το κάνω... Δε μπορώ να του πω οτι θα τον αφήσει..
- Γιατί;
- Γιατί δεν έχω τη δύναμη να τον στηρίξω.. Δε θα τον αντέξω κι εγώ για να κρατηθεί και να μη πέσει.. Θα πέσω κι εγώ μαζί του..
- Έχεις φανεί πιο δυνατή και παλαιότερα όταν δε το πίστευες. Θα δεις ότι και τώρα θα ανταποκριθείς μια χαρά.. Μη ξεχνάς... Μας αρέσει εκείνος που η ψυχή του είναι πιο βαθειά απ'την πληγή του........

Και κάπου εκεί ξύπνησα. Τι ήθελε;...Δεν ξέρω.. Όπως δεν ξέρω καμμία Χριστίνα και κανέναν Ηλία... Τι να ήθελε άραγε;...
Ξέρεις κάτι;... Ακόμα ακούω στα αυτιά μου την τελευταία του φράση...

More about me..

What female superhero are you??? Catwoman You are the anti-hero. Now quite a hero but prone to heroic actions and a protector of abused women. Dark, sleek and full of feminine wiles, you steal your way into people's hearts. Meow!

Click Here to Take This Quiz Brought to you by YouThink.com quizzes and personality tests.

Me, myself and my choises...

Read my VisualDNA™ Get your own VisualDNA™

To be honest...

Τα Noir βράδια μου...

Κάπου μεταξύ ύπνου και ξύπνιου..φανταστικού και πραγματικού, ενός και πολλών, έγινε ο παρακάτω διάλογος ή μήπως μονόλογος...

Φύγε... Φύγε γιατί αν μείνεις...δε θα μπορέσω να σου λεω "φυγε" άλλο...
Τι? Αν μπορώ με ρωτάς? Αν μου είναι εύκολο να αποφασίσω?...
Χα,χα...Είσαι αστείος!
Να αποφασίσω τι? Να βουτήξω στη θάλασσα και να βγάλω στην επιφάνεια το θησαυρό μου?... Μα τι λες?! Χρόνια και χρόνια τον θάβω...
Τι? Αν θα μπορέσει να τον βγάλει κάποιος ποτέ?..
Χμμμ...Θα μπορούσα να σου απαντήσω εύκολα. Αλλά δε θα ήταν η αλήθεια. Τουλάχιστον όχι ολόκληρη...
Το ένα κομμάτι της αλήθειας είναι "Ναι.. Θα μπορέσει..γιατί να μην μπορέσει..?!" και αυτό που τη συμπληρώνει είναι...."Αλλά και πάλι...όχι. Γιατί όποιος προσπάθησε, τον έπνιξε η θάλασσα που τον φυλάει θαμμένο..."
Δε ξέρω ποιο από τα δύο κομμάτια είναι το έυκολο και ποιό το δύσκολο.. Αλλά σίγουρα κανένα από μόνο του δεν είναι η αλήθεια. Και τα δύο μαζί είναι.
Τώρα μου ήρθε στο μυαλό η σκηνή από την παράσταση 2 του Παπαιωάννου που τρέχουμε παράλληλα και δε συναντιόμαστε ποτε..Το κομμάτι λέγεται cigarette, και τώρα θα το ακούσω.
Ναι, ναι! Αυτό λέω.. Αυτό που είναι το ίδιο με το two από το ίδιο άλμπουμ. Ναι, αυτό που θυμίζει ανοιξιάτικη βόλτα..
Περιμενε...
Πρέπει να σκεφτώ κάτι άλλο τώρα..
Εντάξει. Σκέφτηκα.
Πρέπει να φύγω τώρα...
Καληνύχτα.
Ναι τώρα πρέπει...γιατί δουλέυω αύριο.
Καληνύχτα...

Έρωτας είναι...

• Να θέλεις να κοιμάσαι τις ώρες που είστε χώρια, για να περάσουν γρήγορα...
• Να νομίζεις πως όλα τα τραγούδια είναι γραμμένα για σένα...
• Να σου φαντάζει τεράστιο το σαββατοκύριακο...
• Να κοιμάσαι μόνο δυο ώρες κι όμως το πρωί να νιώθεις οτι έχεις τόση δύναμη να κατακτήσεις τον κόσμο!
• Να ψάχνεις να βρεις τρόπο να παγώσεις τη στιγμή που είστε μαζί...
  
• Να σου αρκεί ενα βλέμμα για να σε κάνει ευτυχισμένη...
• Να είσαι έτοιμη να κάνεις χιλιόμετρα για να τον δεις...
• Να τα κανεις...
• Να του στέλνεις δώρα με ανώνυμες κάρτες και να πεθαίνεις για να σε καταλάβει!
• Να σου αφιερώνει τραγούδια κι εσύ να ακούς μόνο αυτά!
• Να κοιμάσαι χαμογελαστή και κανείς να μη ξέρει γιατί...
• Να περιμένεις να σχολάσεις για να τον δεις!
• Να μη φοβάσαι αν σας δούν μαζί...
  
• Να στήνεσαι απέναντι από τη σχολή σας και να περιμένεις μόνο ένα του βλέμμα...
• Να ψάχνεις να δεις που μένει και να τρέχεις με την κολλητή σου μες στη μαύρη νύχτα για να το επιβεβαιώσεις!
• Να αρνείσαι κατηγορηματικά οτι είσαι ερωτευμένη....
• Να περιμένεις να τη δεις και να τα ακυρώνεις όλα και να μην εμφανίζεται και να ακους ΠΥΞ ΛΑΞ όλο το βράδυ, θυμίζοντας σου τον εαυτό σου στα νιάτα του...
• Να φεύγεις μακριά από όλους σου τους αγαπημένους για να είσαι μαζί της...
• Να γυρίζεις αλλά να μη της κρατάς κακία..
• Να μη φοβάσαι να ρισκάρεις τίποτα..γιατί ξέρεις πως στο τέλος της μέρας και να τα χάσεις όλα θα έχεις και πάλι την αγκαλιά του....Όχι. Αυτό δεν είναι έρωτας... Αυτό είναι αγάπη...
  

Αφιερωμένο σε σένα που θέλεις να το δεις γραμμένο... σε σένα που με λες "αδίστακτη", σε σένα που με λες "Βαγγόπαιδο".. και σε σένα που με λες "Βαγγούλα"...
Και σε σένα που όλο σου κάνω ερωτήσεις...και ζήλιες και καμώματα....

το άσχετο του ποστ: κορίτσι, όταν το δείς μην αρχίσεις το κύρηγμα!! Παραδέξου το.

Όπως τον βολέυει τον καθένα, μάτια μου...

ΔΕΝ ΕΧΩ ΝΑ ΠΩ ΤΙΠΟΤΑ!!
Η ΕΙΚΟΝΑ ΜΙΛΑΕΙ ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ!!!!!!!!!!!!!!

Το πολλά υποσχόμενο..

Πολλά υποσχόμενο το 2007. Μου έπεσε και το φλουρί.. Βρε λες?..
Κι όταν με ρώτησε "Εσύ τι ευχή έκανες μόλις άλλαξε ο χρόνος?" εγώ απλά τον κοίταξα σα τη χαζή. Δεν είχα κάνει καμμία ευχή. Υπερρεαλισμός? Δε νομίζω. Αδιαφορία? Ούτε αυτό νομίζω... Αυτό που υποψιάζομαι είναι οτι μάλλον έχω χάσει τη διάθεσή μου. Μήπως να ευχηθώ να την ξαναβρώ?
Μήπως αν τελικά βρω το κουράγιο και κάνω τη βουτιά βαθιά μέσα μου, που όλο μου λες, να με ξαναρωτήσεις?
Όπως λέει κι ενα αγαπημένο μου πρόσωπο.. "τα καλύτερα έρχονται"...
Βρε λες?..

το άσχετο του post: Μα γιατί δεν υπάρχει ενα λυσάρι για οοοοολα τα προβληματα? credits to melina

Ζούμε τις μικρές μας ιστορίες..

Αν πραγματικά λίγο πρίν πεθάνουμε περνάει όλη μας η ζωή μπροστά απ΄τα μάτια μας, τότε εμείς είμαστε οι στιγμές που ζούμε... Κάνοντας έναν απολογισμό τη χρονιά που πέρασε κλείνω το 2006 με πολλές πολλές στιγμές.. Ευχάριστες, στενάχωρες, αγχωτικές, απογοητευτικές, ερωτευμένες, ευτυχισμένες... αλλά στιγμές!! Για το 2007 θα κάνω μια ευχή για όλους μας... ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΓΕΜΑΤΟ ΣΤΙΓΜΕΣ.. γιατί χωρίς αυτές απλά αφήνουμε το κενό να κερδίζει μέσα στο χρόνο...
Καλή Χρονιά...

το άσχετο του post:

"Ζούμε τις μικρές μας ιστορίες
στο κέντρο και τις συνοικίες
όνειρα μεθυσμένα σχέδια ματαιωμένα
τηλέφωνα απεγνωσμένα.."

Αφιερωμένο στο προτελευταίο 24ωρο του χρόνου, και σε αυτούς που το πέρασα μαζί... Για το τελευταίο, στο επόμενο post ;-)

Santa baby....

Τις καλύτερες ευχές μου και για αυτές τις γιορτές!!
Take care,
Vaggie

Το άσχετο του post: I'm back, with the best mood, ever!

Στην αυλή του παραδείσου....

-Καλημέρα, να σε ρωτήσω κάτι;
-Καλημέρα, γλυκειά μου, να με ρωτήσεις ό,τι θέλεις!
-Φαντάσου έναν κήπο-όχι πολύ μεγάλο αλλά ούτε και πολύ μικρό-, με δέντρα, θάμνους, γρασσίδι και μια μικρή λίμνη στη μέση...
-Μμμ ναι, ας πούμε οτί το φαντάστηκα..
-Ωραία.. και τώρα θα σε ρωτήσω αν ήταν να επιλέξεις ποιά εποχή του χρόνου θα ήθελες να βρισκόσουν εκεί, κάποια στιγμή την Άνοιξη ή τα Χριστούγεννα, τι θα απαντούσες;
-Μα φυσικά την Άνοιξη! Που τα δέντρα θα είναι καταπράσσινα και τα λουλούδια ανθισμένα και θα μπορώ να κάτσω κοντά στη λίμνη και να περάσω όμορφα..
-Για δες κι αυτό....

-(..................)

-Τώρα μήπως να το ξανασκεφτείς??? χεχε...

Αυτά, λοιπόν...γιατί παρόλο που έχει πολύ καλό καιρό και με τίπoτα δε σου θυμίζει Δεκέμβριο, κάποιος πρέπει να φροντίζει και για το Christmas Spirit...

Enjoy the rest of the day(!!!) ...γιατί όπως καταλήξαμε χθές μετά από μια συζήτηση..δεν έχουμε προβλήματα, προβληματισμούς έχουμε!!..και θα τους λύσουμε!

Take care...
Vaggie

το άσχετο του post: Σε παρακαλώ ΜΗ ΚΑΝΕΙΣ καμια συνειρμική σκέψη με τον τίτλο του post...H αυλή του παραδείσου υπήρχε ΠΟΛΥ πριν η Βανδή το κάνει τραγουδάκι... Ευχαριστώ!

Πές μου μια αλήθεια που ακόμα φοβάσαι....

...Αυτό έπρεπε να σε ρωτήσω, αλλά κι εγώ φοβήθηκα...

...Φοβήθηκα ότι η απάντηση σου θα με περιέχει στο θέμα της...
Άραγε, πόσο απέχει το μαζί από το χώρια;

Σαν το κοκαλάκι για τα μαλλιά που έχασες στη θάλασσα...

Δε σου έχει συμβεί;....Δεν είχες ποτέ μια στέκα, ένα κοκαλάκι για τα μαλλιά που σε βόλευε πάρα πολυ, ήταν το αγαπημένο σου, σου πήγαινε... ήσουν ο εαυτός σου με αυτό, το φόραγες πάντοτε, και φυσικά το καλοκαίρι στη θάλασσα... Να σου μαζεύει τα μαλλιά, να στα προστατεύει από τον ήλιο..να κάνεις αστεία χτενίσματα με τους φίλους σου με τη βοήθεια του αλμυρού νερού...Και κάποια στιγμή, μετά από μια βουτιά και ένα πολύ ευχάριστο παιχνίδι, βγαίνεις από το νερό και αυτό δεν είναι μαζί σου... Το έχασες... Δεν είναι ότι δεν έχεις άλλο ή ότι δε μπορείς να πάρεις άλλο, αλλά αυτό ήταν το αγαπημένο σου....
Θα σου πώ μια ιστορία. Είναι αληθινή, πέρα για πέρα... Η ιστορία μου, αφορά μια στέκα που είχα από το σχολείο.. με βόλευε να μαζέυω τα μαλλιά μου όταν διάβαζα για τις εξετάσεις των αγγλικών, για τις πανελλήνιες, για να μου κρατάει τα μαλλιά όταν βάφομαι, να τα σουλουπώνει μόλις ξυπνάω, και να τα μαζεύει όταν είμαι στη θάλασσα.
Είχα πάει για ένα 2ήμερο camping σε μια απομονωμένη παραλία με την παρέα μου... Αυτό έγινε τέλη Ιουλίου μερικά καλοκαίρια πίσω... Λίγο πρίν νυχτώσει τελείως μπήκα στη θάλασσα για μια βουτίτσα αφού μετά θα ανάβαμε φωτιά για να ψήσουμε πατάτες :)
Μπαίνω κάνοντας μακροβούτι και όταν βγήκε το κεφάλι μου στην επιφάνεια η στέκα μου είχε εξαφανιστεί... Ψάχνω λίγο μέσα στα σκοτάδια, βέβαια ήταν αδύνατο να τη βρώ. Έψαξα και την άλλη μερα λίγο, τιποτα... Απλά την είχα χάσει... Στεναχωρήθηκα, οχι πολύ αλλά, στεναχωρήθηκα. Ήταν η αγαπημένη μου.
Τέλος Αυγούστου, αφού είχα φτάσει με την πτυχιακή σε αξιοπρεπές σημείο, ξαναπάμε στην ίδια παραλία για ενα 2ήμερο...Φτάνουμε πρωί, αφού μας πήγε πάλι το καραβάκι, και είμαστε όλη τη μέρα μέσα στο νερό! Κάποια στιγμή κατα το απόγευμα βγαίνουμε για ηλιοθεραπία (λες και μεσα στο νερό δεν έχουμε γίνει κατάμαυροι τόσες ώρες)... Και τότε έρχεται ο Jack και μου τη δίνει... Τη βρήκε... Ανάμεσα στην άμμο και στα πετραδάκια και στα νερά... Εκεί, μπροστά που είχαμε τις πετσέτες... Μετά από σχεδόν ένα μήνα... Που θα μπορούσε να είναι οπουδήποτε... Ταλαιπωρημένη και γεμάτη αλμύρα... Ξέξασπρη απ' τον ήλιο... Αλλά γύρισε...
Όπως και θα γυρίσει ό,τι πραγματικά αγαπάμε και ταιριάζουμε μαζί... Με όποιον άνθρωπο είμαστε καλά μαζί... Ο εαυτός μας... Ο αγαπημένος μας άνθρωπος.....Έτσι δεν είναι;...
Take care,
Vaggie

Θέλω Vs Δε Θέλω

Γειά σου. Σήμερα είναι Δευτέρα. Είμαι στο γραφείο (έκφραση που σημαίνει το ιδιο με το "είμαι στη δουλειά" αλλά δε τη χρησιμοποιώ γιατί μου θυμίζει τη σκλαβιά του 9-5 στην καλύτερη των περιτώσεων, ενώ το "είμαι στο γραφείο" μου κάνει πιο intelectuelle και με κάνει να αισθάνομαι σημαντική). Έχω γράψει ένα σωρό πολιτικές, έχω διαβάσει τους νόμους μου και για σήμερα και περιμένω απλά να πάει 5.30 (και όχι 5 γιατί σήμερα ήρθα 9.30 και όχι 9) για να φύγω. Όπως θα έχεις καταλάβει, η έμπνευση δεν έχει γυρίσει ακόμα. Όπως και δεν έχει γυρίσει και ο φίλος μου ο Γιάννης από φαντάρος.
Αυτό που διάβασες ήταν μια απαράδεκτη εισαγωγή του κειμένου που θέλω να γράψω. Που δεν είναι ούτε κάν κείμενο. Bullet points είναι. Με τα θέλω μου αυτής της εποχής και τα δε θέλω μου. Χωρίς επεξήγηση.

• Θέλω να βάψω τα μαλλιά μου σκούρα.
• Δε θέλω μετά να το μετανοιώσω.
  
• Θέλω να αλλάξω γραφείο. Όχι δουλειά, γραφείο. Να κάθομαι αλλού.
• Δε θέλω να περιμένω ένα χρόνο να γίνει αυτό.
  
• Θέλω να φτάνω στη δουλειά μου σε 10 λεπτά.
• Δε θέλω να μετακομίσω.
• Θέλω η μαμά μου να έχει άποψη για όλα
• Δεν θέλω να μου την επιβάλλει.
• Θέλω να κάνω ραδιόφωνο.
• Δε θέλω να πρέπει να περιμένω να πάω Σάμο για να κάνω.
• Θέλω να λέω καλημέρα και να μου χαμογελάνε.
• Δε θέλω να λέω την πρώτη μου καλημέρα στο γραφείο.
• Θέλω να μου δίνει σημασία.
• Δε θέλω να κάνω τα πάντα για να μου δίνει σημασία.
• Θέλω να έχω όλα τα cd που έχουν κυκλοφορήσει.
  
• Δε θέλω να έχω τα cd του Τσαλίκη.
• Θελω να πάω στο Λονδίνο.
• Δε θέλω όταν γυρίσω να έχω πάθει κατάθλιψη.
  
• Θέλω να πάω Σάμο.
• Δε θέλω όταν γυρίσω να έχω πάθει κατάθλιψη.
  
• Θέλω να σε ξεπεράσω μα δε γίνεται (στίχος από τραγούδι του Δεληβοριά).
• Δε θέλω τέτοιους φίλους (στίχος απο τραγούδι του Πασχαλούκου).
• Θέλω να αφεθώ και ας παρεξηγηθώ
  σε σένα που μπορείς να απαντάς και να απορείς
  θέλω να αφεθώ και ας φοβηθώ
  σε σένα που μπορείς με ένα χάδι να αδικείς (μιχάλης χατζηγιάννης)
  
• Δε θέλω να σε ξαναδώ
  μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα
  θέλω μονάχα να σου πώ
  πως απόψε γέννησε η γάτα (λάκης παπαδόπουλος)

Και για τους πιο πονηρούς του blog δυο ΘΕΛΩ με υποννοούμενο:

-- Μωρό μου ΘΕΛΩ το προηγούμενο cd της Κοκκίνου..

Και αφού το αποκτήσει.......



-- Μωρό μου..Τώρα ΘΕΛΩ και το τελευταίο cd της Κοκκίνου..



Όπως λέω και με την ξαδέρφη μου.... Έχουμε ξεφύγει τελείως....
Καλή βδομάδα..
Take care..
Vaggie


το άσχετο του post: μετά από τόσα άσχετα μαζεμένα, θέλετε κι άλλο (σαν την κοκκίνου κι εσείς)??

Holly Dolly- Φτιάξε μου τη μέρα!!!

ΟΔΗΓΕΙΕΣ ΧΡΗΣΗΣ: Αφήστε το να κατέβει όλο το. Δείτε το μια φορά για τα αστεία ζωάκια. Μετά ξαναδείτε το, και αρχίστε τα: μπιρι μπιρι μπριρι ταν τεν λαν ντο!!! Και αν αυτο δεν σας κολλήσει, θα λεω παρα παρουμ μπουγιμ κουλουμ και αλλα τέτοια μέχρι να τα καταφέρω! Επιστροφή στη χαρά του παιδιού!! Παρα παρα ρα τεν λαντο...μπιρι μπιρι λαντο! Φιλάκια!!

Μ'αγαπάς ή τσάμπα πίνω ;

Tu amigo te tiene ganas

Translation: Your friend has desire to you. Σε γουστάρει, πώς το λένε...
Σου έχει συμβεί? Το έχεις καταλάβει? Έχεις έρθει ποτέ στη θέση αυτή? Και τί αποφάσισες?...
Ότι κι αν αποφάσισες εγώ οφείλω να πώ πως σε κάθε περίπτωση αν εμπλακούν τα πράγματα, σίγουρα κάτι θα χαθεί. Γιατί δυστυχώς παρόλο που στα φιλικά παιχνίδια μπαίνουν τα καλύτερα γκόλ, δε μπορείς ποτέ να πεις μετά "όχι πια sex, μόνο φίλοι"..και όλα να γίνουν όπως πρίν.

Please let me keep this memory...Just this one.

You can erase someone from your mind. Getting them out of your heart is another story.

Whas' up??

-Εσύ, αναγνώστη μου, γιατι δε με ρωτάς? Ντρέπεσαι??? Για ρώτα με τι έχω και έχω εξαφανιστεί, όχι γιατί δε ρωτάς?
-Ε ωραία,τι έχεις?
-Όχι τι έχω...Τι ΔΕΝ έχω!! Εμπνευση δεν έχω. Γιαυτό θα αντέξεις μέχρι να ανακαλύψω την αιτία του κακού, ότι βλακεία και παράπονο και μικρή σκέψη έχω κάνει τον τελευταίο καιρό χωρίς να μπορώ να την βάλω σε μια ιστοριούλα....

Σκέψη νούμερο 1.
Envy is an emotion that "occurs when a person lacks another’s superior quality, achievement, or possession and either desires it or wishes that the other lacked it.”
Ναι. Μου έχει συμβεί. Το οτι το έχω ελέγξει με κάνει καλό άνθρωπο. Το να δηλώνω ότι δεν ζηλευω ούτε έχω ζηλεψει ποτέ, απλά με κάνει ψέυτη...

Σκέψη νούμερο 2.
Η μεγαλύτερη αποτυχία σε επάγγελμα είναι να είσαι τροχονόμος και να βρίσκεσαι σε διασταύρωση αλλά τα αυτοκίνητα να πάνε σύμφωνα με τα φανάρια...

Σκέψη νούμερο 3.
Μέχρι πρίν από μερικά χρόνια, περι τα 5, η μόδα πρότασε όλα τα αγοράκια να είναι ίδια. Λές κι έχουν βγει από τη διαφήμιση της Vodafone. Σήμερα 5 χρόνια μετά, το ίδιο έχουν πάθει και τα κοριτσάκια... Μήπως ανακαλήφθηκε το Copy-Paste και στους ανθρώπους και δε το έχω καταλάβει???? Should i take the red or the blue pill??? Με τρομάζει αυτή η σκέψη...

Σκέψη νούμερο 4.
Έγιναν και οι εκλογές και βγήκαν και τα αποτελέσματα...Και το συμπέρασμα ποιο είναι? Οτι για μια ακόμα φορά δεν έχουμε καταλαβεί οτι οι "μεγάλοι" πολιτικοί τελικά παίζουν με την ψήφο μας υπερατού....












Και αν δεν γυρίσει η έμπνευση οι σκέψεις θα συνεχίζονται.....

Take care...

το άσχετο του post: ήθελα να βάλω φωτογραφία αντί για το copy paste χαρτάκια υπερατού, με αεροπλάνα...Δε βρήκα ούτε μια φωτογραφία στο google (που έγινε και ρήμα:i google it!)

Αφιερωμένο εξαιρετικά....

Σε όσους την κοιτάζουν και μοιράζονται εικόνες και στιγμές μαζί μου....
Αλλά και σε αυτούς που έφτιαξαν τις εικόνες τους πρίν απο μένα, αλλά και θα τις φτιάξουν μετά απο μένα...
Με αγάπη,
Vaggie

το άσχετο του post: σήμερα ήπια καφέ από starbucks και έξω έχει συννεφιά και μερική βροχόπτωση......(μάλλον όχι και τόσο άσχετο τελικά ε?..Μάκια..)

Όταν το Forecastfox στον Firefox έδειχνε Thunderstorm...

Eurythmics - Here Comes The Rain Again

Here comes the rain again
Falling on my head like a memory
Falling on my head like a new emotion
I want to walk in the open wind
I want to talk like lovers do
I want to dive into your ocean
Is it raining with you

So baby talk to me
Like lovers do
Walk with me
Like lovers do
Talk to me
Like lovers do

Here comes the rain again
Raining in my head like a tragedy
Tearing me apart like a new emotion
Oooooh
I want to breathe in the open wind
I want to kiss like lovers do
I want to dive into your ocean
Is it raining with you

So baby talk to me
Like lovers do

Here comes the rain again
Falling on my head like a memory
Falling on my head like a new emotion
(here it comes again, here it comes again)
I want to walk in the open wind
I want to talk like lovers do
I want dive into your ocean
Is it raining with you


θές λίγο το London-Athens σημειώσατε Χ, θές το ότι είμαι ένα στάδιο πριν βάλω τα άσπρα, είπα να θυμηθώ κάτι απο τα παλιά, αφού έξω ρίχνει καρέκλες! (και όπως έλεγα και όταν ήμουν στην Αγγλία, ....from my window i can see frogs!!! )
Έτσι είναι αυτά...χιχχιχι...
Take care,
Vaggie

το άσχετο του post: θέλω να παω στο Nick Cave.

Τι λέει ο αρχαίος....??!?!?!

Λείπω ούτε ενα χρόνο απο το Καρλοβασάκι μου. Από πότε η πλατεία στο Μεσαίο, λέγεται LITTLE PARIS???... Κάτι δεν είχα καταλάβει κάλά μάλλον τόσα χρόνια εκεί.......

Υ.Γ. Θέλω να ξαναπάω σαν τρελλή....Θέλω θέλω θέλω!!!!!!! (Για το Little Paris φυσικά ;-) )

Welcome...to reality.

Κάπου εκεί που νόμιζες πως έχεις κατακτήσει το σύμπαν... ξυπνάς.

Επανέρχεσαι σε μια πραγματικότητα πολύ πιο παγωμένη από τη ζεστασιά του σκεπάσματός σου. Κι αυτό γιατί κάπως έπρεπε να ξυπνήσεις. Βέβαια, αν ήταν όλοι δίκαιοι θα ξυπνούσες με το άρωμα του καφέ, ο κόσμος δε θα ήταν στρογγυλός κι εσύ θα έμενες σε ένα ροζ συννεφάκι κι όχι στον 6ο όροφο σε μια γκαρσονιέρα.

Αφού πήρες απόφαση πως τώρα πια έχεις ξυπνήσει και πως αυτή είναι η πραγματικότητα και όχι η προηγούμενη κατάσταση που βρισκόσουν, αναδιογανώνεις τις σκέψεις σου και επαναπροσδιορίζεις τις προτεραιότητες σου. Τι κι αν στον ύπνο σου ο προβληματισμός σου ήταν τι θα φορέσεις σήμερα το πρωί, τώρα που ξύνησες καταλαβαίνεις πως ότι και να φορέσεις δεν πρόκειται να αλλάξει την κατάσταση.

Φτιάχνεις καφέ και πίνεις τρείς γουλιές, μόνη σου, γιατί στην πραγματικότητα δεν έχεις κάποιον να μοιραστείς το πρωινό. Πρίν ξυπνήσεις, ήσουν μαζί του αλλά τώρα πάει... Ούτε κάν θυμάσαι τη μορφή του.

Στο όνειρό σου, έκανες όνειρα. Και τα έβλεπες να παίρνουν σάρκα και οστά. Τώρα γκρινιάζεις σε όσους ήταν γύρω σου, γιατί δε σε ξύπνησαν, για να επανέλθεις πιο ομαλά...

Αν ήσουν ηρωίδα από καρτούν, ή κομικ, η εικόνα σου θα ήταν μια νεαρή γυναίκα με άσπρα μαλλιά. Από το άγχος.

Προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου πως έτσι είναι η ροή των πραγμάτων. Και να δεχτείς την μη ιδιαιτερότητά σου. Αναρωτιέσαι αν έχεις επιλέξει έναν κόσμο που δε σου ταιριάζει. Μήπως ο άλλος θα σου ταίριαζε? Δε το ξέρεις.

Εκνευρίζεσαι που θα φτάσεις και θα περιμένεις πάλι . Μέχρι τώρα είχες μάθει να σε περιμένουν, και δε μπορείς να το αποδεχτείς. Ίσως αυτές να είναι οι πιο σημάντικές σου εξετάσεις. Ίσως και όχι, αλλά δεν το ξέρεις ακόμα. Βλέπεις?... Πρέπει να περιμένεις πάλι...

Λες πως δεν αντέχεις να είσαι αόρατη. Πάλεψε για τη μορφή σου....Και θα δείς που την επόμενη φορά θα ξυπνήσεις και θα συνεχίσεις αυτό που άφησες όταν κοιμόσουν...

A song to say goodbye...

Dwight: I'll always love ya, baby.
Gail: Always and never.

-Έφυγα οριστικά. Άφησα πίσω μου ανθρώπους που μπορεί και να μη ξαναδώ ποτέ καθώς και αυτόν που καλύτερα να μη ξαναδώ ποτέ.
-Δηλαδή τέρμα? Τον άφησες? , ρώτησα.
-Δεν ήταν εύκολο, αλλά κάποιες φορές ίσως αυτή η απόφαση να είναι η καλύτερη. Όχι γιατί δε τον θέλω άλλο ή γιατί δε μου φέρεται σωστά και με πληγώνει, αλλά γιατί μου καταστρέφει το παρελθόν μου. Τις σκέψεις μου... Ότι όμορφο ζούσα στο μυαλό μου μαζί του.
-Γιατί τώρα και όχι τότε?...
-Γιατί τώρα πιά δεν έχει απομείνει τίποτα που να θυμίζει το τότε... Γιατί τότε ακόμα χτυποκαρδούσα. Γιατί τότε μου μιλούσε ακόμα τρυφερά.. Μου έλεγε "Σ' αγαπάω".. Γιατί τότε, έπαιρνα την εκδίκησή μου. Μέχρι που έχασα τον έλεγχο... Ή εκείνος αναγεννήθηκε μέσα από τις στάχτες του... Και μάλλον βάλθηκε να με καταστρέψει.. Ίσως γιατί ήταν γραφτό να έχει εκείνος για πάντα το πάνω χέρι.. και απλά για κάποια στιγμή βρέθηκε αδύναμος. Μάλλον ναι. Έτσι ήταν. Τον γνωρισα τότε που ακόμα δεν είχα καταλάβει και δεν είχα προσδιορίσει τον εαυτό μου. Δε τον ερωτεύτηκα. Δεν ήταν ο τύπος μου. Εκείνος πάλι ήταν πολύ εγωιστής για να το δεχτεί. Και υπερέβαλε κάθε προσπάθεια για να με κερδίσει. Όταν τα κατάφερε, είχα χάσει το παιχνίδι οριστικά...
-Και γιατί τώρα και όχι άυριο?...
-Γιατί αυτό που έχουμε γίνει δεν αφήνει περιθώρια για το αύριο. Κάθε μέρα που περνάει μας κάνει χειρότερους. Γιατί έκείνος ξέρει τη δύναμή του, και εγώ τον έχω καταλάβει. Έχω μάθει να διαβάζω πίσω από τις λέξεις και τις πράξεις του. Ακόμα και από το βλέμμα του. Και δυστυχώς εμένα δε με βλέπω πουθενά.. υπάρχω μόνο τότε που θα αναρωτηθεί τί έγινα τόσο καιρό και με χάσει σαν κεκτημένο. Και αυτό, γλυκιά μου, μαυρίζει κάθε τι όμορφο που έχω μέσα μου για εκείνον. Αλλά και για αυτό που κάποτε ένοιωθα και μόνο που τον σκεφτόμουν... Ήταν πολύ όμορφο και μαγικό. Και γιαυτό τον άφησα...Για να παραμείνει. Άλλωστε το σκόρ θα είναι πάντα υπέρ του....
-Να βάλω επόμενο κομμάτι "Goodbye my lover" του James Blunt?.., τη ρώτησα, καθώς η Βερόνικα είχε έρθει από το studio που είχα εκπομπή και μου τα έλεγε...
-Όχι γλυκιά μου..To "Supergirl" από Reamonn να βάλεις...

Έτσι και έγινε... Και φυσικά της το αφιέρωσα...Δε μιλήσαμε καθόλου όσο έπαιζε το κομμάτι..Είναι και δικό μου αγαπημένο. Μόνο την άκουσα να ψιθυρίζει όσο έπαιζε...

"...And then she'd say, it's Ok, I got lost on the way
but I'm a supergirl, and supergirls don't cry.
And then she'd say, it's alright, I got home late tast night,
but I'm a supergirl, and supergirls just fly...."

We are GR!!

Χαλαρά, την Κυριακή θα τρώμε τα νύχια μας πάλι από το άγχος τα τελευταία 5 λεπτά του αγώνα!! Τώρα που θα κερδίσουμε και την Ισπανία πρέπει να επισπέυσω και τα μαθήματα Ισπανικών μου, για να τους κοροιδεύω στη γλώσσα τους! Μέχρι την Κυριακή προλαβαίνω??
Χε,χε, ανεξάρτητα αποτελέσματος την Κυριακή εγώ δηλώνω περήφανα ότι έιμαι Ελληνίδα, και ας μην υπάρχει μετα σιγουριάς Ελλάδα μέχρι την Κυριακή απο τις φωτιές.... Και μια και είπα για φωτιές, ας μεταφέρω ένα κοινωνικό μήνυμα:Έ, και μιας και αρχίσαμε τα κοινωνικά μηνύματα, ας μεταφέρω και άλλο ένα με λίγο πιο χιουμοριστικό χαρακτήρα....
Αυτά. Αντε καλό Σαββατοκύριακο, και ΜΕ ΤΗ ΝΙΚΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Αθήνα....τη νύχτα.

Χθες το βράδυ, σχεδόν χαράματα με επισκέφτηκε η Βερόνικα. Μου είπε πως ήθελε να μου περιγράψει κάτι που της συνέβη. Της είπα να έρθει, αν και ήμουν πολύ κουρασμένη για συζητήσεις εκείνη την ώρα... Μου είπε: "Oχι, δε θα έρθω σπίτι σου, θα σε πάρω να πάμε μια βόλτα."

Καθώς ανεβαίναμε τη Συγγρού προς κέντρο, άρχισε να μου μιλάει....
Λοιπόν όπως ξέρεις, είσαι εδώ μαζί μου γιατί σου είπα πως θέλω να σου πω κάτι..Σου έχω πει για το Σεμπαστιάν, τον ελληνογάλλο φίλο μου, που μου μιλαγε στην αγγλία για την Αθήνα? Όχι δεν είναι συναισθηματικής φύσεως αυτό που θέλω να σου πω για εκείνον... Περάγαμε τόσα πολλά βράδια μαζί στο Λονδίνο κι εκείνος μου έλεγε πόσο πολύ θέλει να γυρίσει πίσω, στην Αθήνα.. κι εγώ με το μικρό μου μυαλό δε μπορούσα να το καταλάβω... Έχει γυρίσει όλο τον κόσμο, έμενε στο Παρίσι, στο Λονδίνο και μπορούσε να επιλέξει που να ζήσει κι όμως μου έλεγε πως θέλει να γυρίσει πίσω στην Αθήνα... Πως δεν υπάρχει τίποτα πιο ρομαντικό και όμορφο και ζωντανό συναίσθημα από αυτό που σου δημιουργείται όταν κάνεις βόλτες το καλοκαίρι στην Αθήνα τη νύχτα.. Την έχεις δική σου, μου έλεγε, μόνος σου. Και πάλι δε μπορούσα να τον καταλάβω... Βλέπαμε "Φτηνά Τσιγάρα" και μου έλεγε πως έβλεπε τον εαυτό του να πρωταγωνιστεί..Εγώ δεν μπορούσα να καταλάβω και πάλι.. ούτε ο σκηνοθέτης του έργου μου έδινε να καταλάβω... 'Οπως κι εσύ έτσι κι εγώ είμαι άνθρωπος της παραλίας, της παραλιακής. Και αυτό γιατί γυρίζαμε πίσω στην Αθήνα καλοκαίρια.. Από κέντρο, ούτε για ψώνια δε πηγαίναμε...
Ξέρεις, η μόνη φορά που πήγα κέντρο και νύχτα ήταν μια φορά που ήμουν πιο μικρή και έφυγα από το σπίτι κατα τις 2.30 και πήρα κρυφά το αμάξι να συναντήσω ένα γκόμενο κάπου προς το Γαλάτσι, που δεν ήξερα καλά καλά πως να πάω.. και χάθηκα στα στενάκια..
Μίλησα με άντρες που ήταν από άλλες χώρες και δούλευαν στα φανάρια τα πρωινά, μίλησα και με άντρες που ήταν ντυμένοι γυναίκες, για να μπορέσω να φτάσω από εκεί που ήμουν στον προορισμό μου... Μου άρεσε αυτό. Σκεφτόμουν πως έιμαι ριψοκύδινος άνθρωπος, και πως αφού την έβγαλα καθαρή, ήταν μια ξεχωριστή εμπειρία. Μετά, μεγαλώνοντας λίγο ακόμα, κατάλαβα πόσο επικύνδινο ήταν μια κοπελίτσα 20 χρονών να γυρναέι μόνη της στα στενά γύρω από την Ομόνοια, προσπαθώντας να βγει στην Πατησίων... Είπα μέσα μου τότε πως με είχε γοητεύσει η νύχτα.....
Σήμερα κατάλαβα πως με είχε γοητεύσει η Αθήνα.. Και σήμερα θέλω να σου εξομολογηθώ πως εδώ θέλω να μείνω... Μου αρέσει το συναίσθημα αυτό. Είναι όπως μου το περιέγραφε ο Σεμπαστιάν..όπως την είχε δει εκείνος.. Να δες την κι εσύ....














Κοίταξα γύρω μου...Ήμασταν μέσα στο αυτοκίνητό της, ένας ανοιχτός παλιός σκαραβαίος... Κόκκινος. Της λέω "Σταμάτα. Σταμάτα τώρα θέλω να κατέβω...." Παρκάραμε στο Ζάππειο. Της λέω "Δείξε μου... Δείξε μου τί είδες και θέλεις να μείνεις....." Περπατήσαμε..Όλο το βράδυ.. Είχαμε την Αθήνα δική μας..Μόνες μας. Δε μιλούσαμε μεταξύ μας, όχι γιατί δεν θέλαμε αλλά γιατί δε χωρούσε καμμία συζήτηση σε αυτό που κάναμε. Δέν θελαμε κανέναν. Νοιώθαμε γεμάτες.. μα πάνω απο όλα, νοιώθαμε.
Το πρωί με γύρισε σπίτι να κάνω ένα μπάνιο και να πάω στο γραφείο. Ανεβαίνοντας προς Αγια Παρασκευή παρόλη την κίνηση στο Καλλιμάρμαρο, είχα άλλη διάθεση. Σκεφτόμουν τον πατέρα μου που μου έλεγε Παρε τον φίλο σου παιδί μου και πηγαίνετε στο Λυκαβητό...
Σήμερα μπαμπά...σήμερα.
Take care.
Vaggie

Always....in my heart...

Just before I go to sleep
There's a rendez-vous I keep
And, my darling, till we do
You are always in my heart

Το ασχετο του post: θα μου λείψεις πάλι....

Γυρίσατε??? (από φωνή Τ.Καρέζη στο "Δεσποινίς Διευθυντής")

Μπορεί η Τζένη Καρέζη να το ρώταγε στον Αλέκο Αλεξανδράκη, για να επιβεβαιβεώσει την επιστροφή του από το Μεσολόγγι, εγώ όμως το ερωτώ για τον καημένο τον Αθηναίο εργαζόμενο...
Η δουλειά μου από το σπίτι μου απέχει μια μεγάλη απόσταση με αποτέλεσμα να πρέπει να διανύσω όλη την Αθήνα για να φτάσω. Κατα συνέπεια για να κάνω την απόσταση απο Καλλιθέα- Αγια Παρασκευή ξεκινώ 8, 8 παρά από το σπίτι για να είμαι στις 9 εδώ.
Όπως καταλαβαίνετε, ε ναι!!! Γκρινιάζω που πρέπει να ξυπνάω στις 6.45 για να πιάσω δουλειά στις 9. Είμαι ανθρωπός που έχει ερωτική σχέση με τον ύπνο και ΟΧΙ (!!!!) δε θέλω να χωρίσω.
Τώρα λοιπόν τον πολύ ωραίο Αυγουστό, ο κόσμος πήγε διακοπές.. Όχι για πολύ καιρό, αλλά αυτές τις 10 εργάσιμες που ξύπναγα 8 παρα δέκα, ήμουν ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος!!!
Από σήμερα το πρωί όμως, αυτό το υπέροχο πρωινό ταξίδι μου προς τη δουλειά που διαρκούσε μόνο 15 λεπτά έλαβε τέλος.
Και ερωτώ λοιπόν εγώ: Γυρίίίίίίίίίίίίίίσατε???????? Και αν ναι, ΓΙΑΤΙ?????
Γιατί πρέπει εγώ τωρα κάθε πρωί να αντιμεπίζω την κατάσταση της φωτογραφίας στο Καλλιμάρμαρο (που δε ξέρω αν φαίνεται αλλά το φανάρι είναι πράσινο κι όμως είμαι ακόμα εδω και δε προβλέπεται να τσουλάει και γρήγορα το πράγμα..).
Γιαυτό, φίλε οδηγέ, υπομονή....
Take care...
Vaggie

το άσχετο του post: την φωτό την τραβηξα σήμερα το πρωί καθώς πήγαινα στη δουλειά.... Και πρέπει να καταλάβαινετε την αγανάκτησή μου αφου το post αυτό προηγήθηκε του post αφιερωμένο στις διακοπές μου....

My name is Άρης...από το Ψάρης!

adopt your own virtual pet!

Ταϊστε με άφοβα!

Έγω θα κάνω διακοπές...

Βλέπω μες στα μάτια σου πως βιάζεσαι να φύγεις
και νομίζεις πίσω σου θ' αφήσεις ερημιά
νιώθεις καταπίεση και θέλεις να ξεφύγεις
κανείς δε σ' εμποδίζει φύγε μακριά

Κάτι γλέντια που θα κάνω απόψε
κάτι γλέντια μέχρι τ' άλλο πρωί
τα ποτήρια θα πάρουν φωτιά θα τα σπάσω απόψε
κάτι γλέντια μέχρι τ' άλλο πρωί

Θα με ψάχνεις θα με ψάχνεις
εγώ θα τρέχω στα νησιά χωρίς εσένα πια
θα με ψάχνεις θα με ψάχνεις

εγώ θα κάνω διακοπές ενώ εσύ θα κλαις

Βλέπω μες στα μάτια σου πως μ' έχεις ξεπεράσει
και νομίζεις πως εγώ πικρά θα πληγωθώ
απ' το μυαλό σου μάτια μου ποτέ να μην περάσει
πως όταν φύγεις θα πεθάνω θα χαθώ

Σε λίγες ώρες φέυγουμε για άλλη γη, για άλλα μέρη.... Μαζί. Κι ας λεει άλλα το τραγουδάκι. Υπάρχει γιατί απλά μας αρέσει..
Καλημέρα.
Vaggie

Άρωμα γυναίκας....#2

Απλά, για μια ακόμα φορά ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάτι που μου άρεσε...
Η φωτογραφία με παραπέμπει στο Closer, και ίσως για αυτό να μου άρεσε τόσο.
Καλές διακοπές και καλά ξενύχτια.
Take care,
Vaggie
το άσχετο του post:η προέλευση της φωτογραφίας βρίσκεται εδώ

Ένα γράμμα...

Κοριτσάκι μου,
Μαθαίνω τα νέα σου και παρακολουθώ τη ζωή σου. Χαίρομαι για σένα. Για την πρόοδο σου και τις επιτυχίες σου.
Καθώς σε ξέρω, είμαι σίγουρος πως θα νοιώθεις κι εσύ ικανοποιημένη για ότι έχεις καταφέρει. Χωρίς εμένα, το ξέρω, αλλά με τη σκέψη μου. Και σε ευχαριστώ που καθημερινά με επισκέπτεσαι με τη δική σου...
Όμως είναι κάτι για το οποίο πρέπει να σου μιλήσω, γιατί ξέρω πως θα με ακούσεις. Δεν έχω γίνει πιο σοφός τώρα, ούτε πιο έξυπνος. Ο ίδιος είμαι. Όμως ξέρεις πως είμαστε ίδιοι. Γιαυτό θα με ακούσεις.
Νοιώθω πως είσαι παγωμένη και σκληρή, και δε μπορώ να σε αφήσω να είσαι έτσι. Όχι μάζί μου, με όλους τους άλλους. Ξέρω πως έχεις πονέσει και γιαυτό προστατεύεις την καρδιά σου, να μην ξαναπληγωθείς. Και ας μη το παραδέχεσαι. Ζεις επιφανειακά και χωρίς συναισθήματα. Δε τα αφήνεις να δημιοργηθούν, τα σκοτώνεις... Εσύ πιστεύεις πως στα σκότωσαν, και πως άλλοι ευθύνονται γιαυτό. Ίσως κάποιες φορές να κατηγορείς κι εμένα. Δίκιο έχεις. Σε κάθε περίπτωση.
Έγινες πεζή, χωρίς να σε αγγίζουν οι πανσέληνοι και τα αστέρια, τα δείπνα με κεριά ή η σοκολάτα που σου έφερε από την άλλη άκρη του κόσμου. Έχεις παγώσει και όλα σου φαίνονται αστεία. Μα το πιο τρομακτικό είναι πως σου φαίνονται γελοία. Είσαι νέα και φοβάμαι πως έτσι γερνάς την ψυχή σου.
Μη κάνεις τα ίδια λάθη με μένα. Ζήσε τη ζωή σου, δίνοντάς της νόημα. Νόημα στην κάθε μέρα. Να τη χαίρεσαι, και το βράδυ, όταν κλείνεις τα μάτια να την ξαναζείς χαρούμενη και όχι να γκρινιάζεις να περάσουν οι ώρες ώστε να έρθει η επόμενη, γιατί απο αυτή που διανύεις δεν έχεις τίποτα να περιμένεις...
Άκουσε με, έχεις πάρει αγάπη, μάθε να τη δίνεις κι εσύ, σωστά. Μη σκληραίνεις άλλο... Και μη τρομάζεις απένατι σε αυτό που έρχεται.....για καλό θα είναι.
Να προσέχεις και σκέψου τα.
Σε φιλώ γλυκά....

Πως είναι το ονοματάκι σας??..

Αν δεν είναι Steven, πάλι καλά... Αν πάλι είναι, μήπως να ψαχνόσασταν και λίγο?!?!?!?!....
Τα σχόλια δικά σας!
Τους αγωνιστικούς μου χαιρετισμούς στα παιδιά από το Holloway... Ξέρουν αυτοι.
Take care
Vaggie

Το ασχετο του post: Sugarούλα, για να διαβάσεις τι λέει στον τοίχο κάνε κλίκ στην εικόνα, μεγαλώνει.

Make some noise!!!!

Jay-Z & Linkin Park - Numb-Encore

Είχα πάει cinema να δω ένα έργο που ούτε καν θυμάμαι ποιό ήταν, και έχω κολλήσει στον trailer του Miami Vice.... που ακούγεται αυτό το κομμάτι...

Η ταινία είναι ήδη Ι must see καθώς είναι μεταφορά της ομώνυμης τηλεοπτικής σειράς, με πρωταγωνιστές τους Colin Farrell και Jamie Fox (οπότε καλύπτει όλα τα γούστα ;-) )

το άσχετο του post: εμένα το clipaki με ταξιδεύει πολύ προς Λονδίνο μεριά, εσένα?

!Hola!

Aκούσατε ακούσατε....
Έχουμε καινούριο feature στο interface του blog!! Στο δεξί μέρος της σελίδας, κάτω από τα προτεινόμενα links, θα βρίσκετε καθημερινά και μια καινούρια έκφραση στα Ισπανικά, στηριζόμενη στην καινούρια λέξη που θα μαθαίνετε κάθε μέρα.
Εγώ πάντως δε θα σταματήσω στη μία λέξη τη μέρα.. Ξεκινώ κανονικά μαθήματα.
Προσπαθώ να βρώ να σας παραθέσω το El corazon από Arno Elias κανονικά στη σελίδα μου.. Tι κομματάρα που είναι....
To μόνο που μπορώ να κάνω είναι να το ανεβάσω κάπου και να το τραβήξετε.. Αν δε το ξέρετe το κομμάτι, πάρτε το. Όπως θα έλεγε και ένας φίλος μου, είναι πολύ sensual, χε,χε!... Εγώ πάλι θα έλεγα πως είναι κλασσικό κομμάτι εκπομπής..(γιατί κάποτε κάναμε και ραδιόφωνο...)
Εl corazon λοιπόν.. και για να μαθαίνουμε, ελληνιστί Η καρδιά
Καλή ακρόαση....

το άσχετο του post: το ξέρω οτι στον τίτλο το πρώτο θαυμαστικό μπαίνει ανάποδα!

If you want to be rich...Αστο, μη το πείς!!

Μη το πείς γιατί είναι πρωί και ενώ προόριζα να γράψω πάλι ένα πεζό, και ενδεχομένως κυνικό κειμενάκι, μαζί με μένα ξύπνησαν και οι ευαισθησίες μου...
Δε θα μιλήσω για χαμένες αγάπες, ουτε καν για ξαναζεσταμένες... Ούτε για πικάντικους έρωτες, και μυστηριώδης νύχτες... Ούτε για ζευγαράκια που χορεύουν στην παραλία κάτω από το φως του φεγγαριού, ούτε και για αυτά που γεννιούνται στο μπαράκι, πάνω στη θάλασσα που όλοι πίνουν ρούμι και γελάνε με την καρδιά τους, και κοιτάζουν τον ουρανό με τα αστέρια, μετράνε μερικά και λένε από μεσά τους "μάλλον μου αρέσει πολύ... περνάω πολύ όμορφα σήμερα.." και όταν κατεβάσουν το κεφάλι, ρίχνουν μια ματιά όλο νόημα στο πλάσμα που αναφέρονταν οι σκέψεις...
Όχι λοιπόν, ούτε γιαυτό θα μιλήσω αλλά ούτε και για την χαρά της επιτυχίας και της δόξας και όλου αυτού του όμορφου συναισθήματος που σε διακατέχει όταν προσπάθησες πολύ για κάτι και τελικά τα κατάφερες..
Θα μιλήσω για τη ζωη και την ομορφιά της, και για τις στιγμές της που κλέβουν την παράσταση... και όχι μόνο γιαυτές αξίζει να ζούμε, αλλά και αυτές αξίζει να θυμόμαστε, να τις κρατάμε καλά φυλαγμένες στο κουτί με τις αναμνήσεις, να ανατρέχουμε σε αυτές σε κάθε δυσκολία και την ομορφαίνουμε, να την χρωματίζουμε με χρώματα που ακόμα κι αν ξεθωριάσουν από το χρόνο, παραμένουν χρώματα...και ίσως καμμιά φορά είναι και πιο όμορφα..πιο ζεστά..πιο τρυφερά...γιατι αυτές δίνουν νόημα στην κάθε μέρα μας και κίνητρο για όρεξη και καλή διάθεση...
Μάλλον είναι χιλιοειπωμένο το παραπάνω main point, αλλά καλό είναι καμμιά φορά και να το θυμόμαστε... και σαν task ημέρας σας βάζω να σκεφτείτε τις 5 καλύτερες στιγμές της χρονιάς που πέρασε (αντε..της χειμερινής σαιζόν-ακαδημαικής χρονιας!).
Αν βρείτε παραπάνω από 5, παρακαλώ να φροντίσετε να είμαι μέσα τουλάχιστον σε μία από τις πολλές και να μου το πείτε!
Αν δε μπορείτε να βρείτε ούτε 5... τότε βάλτε και κανένα παγάκι στο ποτήρι με το νερό, μπας και ανέβει η στάθμη του, γιατί δεν είναι μισοάδειο. Οι στιγμές είναι μπροστά σας, αν δε τις βρίσκετε λάθος εκτίμηση κάνετε... Και αν μετά από αυτό συνεχίζετε να μη βρίσκετε 5, θα έρθω από εκεί να σας κάνω μια απόπειρα δολοφονίας για να περάσουν μπροστά από τα μάτια σας...
Γιατί τρόποι υπάρχουν.... φαντασία να υπάρχει...
Αντε καλές διακοπές... και γεμίστε στιγμές!!!!!!!!!!!!!!..... Οχι τίποτα άλλο, να 'χουμε να λέμε... χιχι!
Take care!
Vaggie

το ασχετο του post: ....you have to be a bitch!

Άρωμα γυναίκας....

Έψαχνα να βρώ μια εικόνα στο google, για το post μου Συ-ΣΚΕΨΕΙΣ και βρήκα ανάμεσα από πολλές εικόνες και αυτή. Δεν ξέρω ποιός την έφτιαξε... Μου άρεσε όμως... Πολύ... και τη μοιράζομαι μαζί σας...
Take care...
Vaggie

το άσχετο του post: γιατί όταν τελειώνουν τα λεφτά μένει τόσος πολύς μήνας???

Blue Paradise!!!

Και αφού σας έχω κουράσει με τις γκρίνιες μου, δε σας λέω που θα με βρείτε το 5ημερο του 15Αύγουστου, για να με μισήσετε ακόμα περισσότερο!!
Σας δείχνω όμως... και κάθε φθόνος δεκτός...χι,χι,χι,χι,χι....
Για να μάθω εσείς πως θα περάσετε το καλοκαιράκι σας.....
Take care,
Vaggie

το άσχετο του post: Baila, baila morena, bajo esta luna llena....oooo baila...under the moonlight...yeah yeah yeah!!!!!!!!!!

Anger management..

Πως να τον ηρεμίσω εγώ τώρα τον θυμό μου. Τελικά βρήκα τι μου φταίει και δεν είμαι στα καλύτερα μου. Περιμένω εδώ και ένα μήνα τα αποτελέσματα από τις εξετάσεις για το μεταπτυχιακό. Κι ενώ,εντάξει πιστεύω πως τα έχω πάει καλά, αλλά όπως και να το κάνεις ένα αγχος το έχω και μάλιστα μεγάλο.
Και αυτοί απο το πανεπιστήμιο απο βδομάδα σε βδομάδα μας το πάνε... Και εκεί που περιμένεις το email με τα αποτελέσματα, βλέπεις email από τον Chez (υπέυθυνος προγράμματος σπουδών) με τίτλο Exam results και λές ΝΑ ΤΟ!!! Και εκεί που είσαι μέσα στον πανικό να το διαβάσεις και έχεις περάσει στην ψυχολογική οδύνη του: ΟΤΙ ΕΊΝΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΚΟΙΤΆΩ ΚΑΙ Ο ΘΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ το ανοίγω και τι βλέπω???? "The exam results will be delayed for one or two more weeks"... και λυποθυμώ!
Μου φαίνεται θα λέβουν κανένα γράμμα σαν της εικόνας....ΕΕΕΕ ΜΑ!!! Τους χρειάζεται!
Αυτά. Εξοργίστηκα πάλι..άντε τωρα να κάνω εγώ risk assessment. OYF!
Άντε φιλιά..

το άσχετο του post: Παράκληση προς όλους τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς της πρωινής αθηναικής ζώνης (για εκτός αθηνών δε ξέρω τι γίνεται). Μετά τον Αύγουστο έχουμε Σ-Ε-Π-Τ-Ε-Μ-Β-Ρ-Η και όχι ΣΕΜΤΕΒΡΗ!! Έλεος δλδ, είστε κ στον αέρα.....

Malo, malo, malo....

Λοιπόν γενικά πιστεύω πως ένα ωραίο video clip κάνει και το πιο αδιάφορο τραγούδι ελκυστικό.... Τώρα άμα και το τραγούδι είναι από μόνο του ωραίο, έχουμε ενά χάρμα οφθαλμών αλλά και οργάνων ακοής!
Η συγκεκριμένη λοιπόν αρτίστα, μεταμοργώνει ένα ενδιαφέρον τραγουδάκι σε τέχνη αφού η ίδια είναι τόσο εκφραστική και έχει τόσο έντονο βλέμμα που καταλαβαίνεις τι θέλει να πει χωρίς να ξέρεις ισπανικά...

Παραθέτουμε και την αγγλική μετάφραση του τραγουδιού f.y.i (for your information):
You appeared one night cold, with scent to dirty tobacco and to gin the fear already crossed to me while it crossed the deditos after the door. As a child handsome carita Tu has been eaten it the time by your veins, and your machista insecurity is reflected every day in my lagrimitas. Once again not please that I am tired and I cannot with the heart. Once again not my love please, you do not shout that the children sleep. Once again not please that I am tired and I cannot with the heart. Once again not my love please, you do not shout that the children sleep. I am going to return to me as the fire I am going to burn your steel fist and morao of my cheeks it leaves the value to receive the wounds to me. Bad, bad, bad you are is not damaged who is wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women Bad, bad, bad you are is not damaged who are wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women. The day is gray when your you are, and the sun returns to leave when you go away and the penita of my heart I have it to swallow with the furnace. my carita of pretty girl has been aged in silence. whenever you say puta to me becomes your smaller brain. Once again not please that I am cansaa and I cannot with the heart. Once again my love please, you do not shout that the children sleep Once again not please that I am tired and I cannot with the heart. Once again not my love please, you do not shout that the children sleep. I am going to return to me as the fire I am going to burn your steel fist and morao of my cheeks it leaves the value to receive the wounds to me. Bad, bad, bad you are is not damaged who is wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women Bad, bad, bad you are is not damaged who are wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women. I am going to return to me as the fire I am going to burn your steel fist and morao of my cheeks it leaves the value to receive the wounds to me. Bad, bad, bad you are is not damaged who is wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women Bad, bad, bad you are is not damaged who are wanted, nonidiot, silly, idiot you are you do not think better than the women. bad, bad you are, bad you are, because you want… bad, bad you are… you do not scream to me, that hurts to me… is weak and is bad, and do not think better than I nor than nobody… and now I smoke a cigarrito and I throw the smoke to you in the small heart… because, bad bad are, bad, bad you… you are,… bad, yes bad you are,… bad, always bad you are…

το άσχετο του post: αν ήμουν άντρας θα είχα πάθει πολυ έρωτα με την κυρία...αλλά δεν είμαι!

Συ-ΣΚΕΨΕΙΣ

Και μετά από πολύ καιρό γκρίνιας και μιζέριας οτι τίποτα δε σου πάει καλά, έρχεται αυτή η ένδοξη περίοδος της ζωής σου, που σου χαμογελά η τύχη και ξαφνικά όλα αυτά που έλεγες τύπου "Εντάξει, δε ζητάω να κερδίσω και το τζοκερ, αλλά 4 αγώνες έπαιξα στο στοίχημα τόσο δύσκολο είναι να μου κάτσουν?!" γίνονται υπερπραγματικότητα και όχι μόνο τους 4 αγώνες πιάνεις αλλά και τους 24 και τα "ημίχρονα - τελικά" και δε μπορείς να το πιστέψεις, και εκείνη την πρόσκληση για δείπνο που ήθελες από τον τύπο που βλεφαριάζεις κάθε πρωί στο απέναντι κτίριο, και αναγνώριση της δουλειάς σου, και ότι ότι ότι ζητούσες, έτσι για πλάκα, σου συμβαίνει.
Αλλά εσύ, για κάποιο λόγο, δεν είσαι ευτυχισμένη.
Take care,
Vaggie

το άσχετο του post: δε παίζω στοίχημα, απλά ένα παράδειγμα ήταν για να καταλάβουν την ψυχοσύνθεση και οι αρσενικοί αναγνώστες...